در دست گيرند . و سرخ بيد . و چوب بقم .
و ترخون .
تبرد
(
tabarrod
) م . ع . تبرد الماء فيه : جمع شد آب در آن .
تبردار
(
tabar - d r
) ا . پ . كسى كه شغل او شكستن چوب و درخت باشد با تبر .
و سپاهى كه با تبر بود .
تبررر
(
tabarror
) م . ع . فرمانبردارى كردن يق فلان يتبرر خالقه .
تبرز
(
tabarroz
) م . ع . برآمدن بسوى صحرا براى قضاى حاجت .
تبرزد
(
tabarzad
) ا و ص . پ . طبرزد و و نبات . و قند سفيد . و نمك بلورى و سفيد صلب و شفاف شبيه به نبات . و نوعى از انگور و داروئى در نهايت تلخى كه صبر نيز گويند .
تبرزن
(
tabar - zan
) ا . پ . چوب بروزنندهء با تبر .
تبرزه
(
tabarze
) ا و ص . پ . تبرزد در همهء معانى .
تبرزين
(
tabarzin
) ا . پ . نوعى از تبر كه سپاهيان در پهلوى زين اسب بندند . و نمك سفيد بلورى .
تبرستان
(
tabarest n
) ا خ . پ . يكى از ايالات شمالى ايران و حاكم نشين آن شهر دامغان و شهر دماوند از شهرهاى معتبر اين ايالت و اراضى آن بيشتر تپه و ماهورهائى است كه از كوههاى خراسان امتداد يافته .
تبرص
(
tabarros
) م . ع . تبرص الارض : پاك چرانيد گياه آن زمين را .
تبرض
(
tabarroz
) م . ع . باندك معيشت روزگار گذرانيدن . و تبرض الشيئ :
اندك اندك گرفت آن چيز را . و تبرض فلانا : اندك اندك چيزى از فلان يافت و روزگار گذرانيد به آن .
تبرطل
(
tabartol
) م . ع . رشوه گرفتن .
تبرطم
(
tabartom
) م . ع . بخشم آمدن از سخن .
تبرع
(
tabarro '
) م . ع . تبرع بالعطاء :
دهش كرد چيزى را كه بر وى واجب نبود يق فعله متبرعا : كرد آن را به نظر ثواب .
تبرعا
(
tabarroan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - مجانا و براى ثواب و بدون مزد و اجرت .
تبرعانه
(
tabarro ne
) م ف . پ .
تبرعا و براى ثواب .
تبرعص
(
tabar'os
) م . ع .
اضطراب كردن كسى زير كسى . و به خود در پيچيدن مار .
تبرعم
(
tabar'om
) م . ع .
تبرعمت الشجرة : شكوفه آورد آن درخت .
تبرغص
(
tabarqos
) م . ع . اضطراب داشتن و لرزان شدن .
تبرغص
(
tabarqos
) ا . ع . اضطراب عضو مقطوع .
تبرق
(
tabarroq
) م . ع . آرايش كردن خود را و تبرقت المراة : زينت داد آن زن خويشتن را .
تبرقش
(
tabarqoc
) م . ع . رنگ برنگ و خوشنما گرديدن .
تبرقط
(
tabarqot
) م . ع . بر پشت افتادن و تبرقطت الابل : متفرق شدند شتران در چرا .
تبرقع
(
tabarqo '
) م . ع . برقع پوشيدن .
تبرك
(
tabrak
) ا . پ . دورى پهن .
و ميزى كه داراى كنارههاى بلند باشد . و سر طبل . و سبد ميوه . و قلعه . و ا خ . قلعهاى در در اصفهان . و مو بيز .
تبرك آسيا
(
tabarake - si
) ا . پ .
ابزارى كه بدان سنگ آسيا را تيز مىكنند .
تبرك
(
tabarrok
) م . ع . ميمنت گرفتن به چيزى . و اعتماد كردن بر چيزى . و الحاح نمودن . و مبارك شمردن . و تبرك به :
ميمنت گرفت بدان .
تبرك
(
tabarrok
) ا . م ف . پ - مأخوذ از تازى - با بركت و ميمنت و متبرك .
و تبرك بودن : بركت داشتن . و تبرك شدن : كسب ميمنت و مباركى و بركت كردن .
و تبرك كردن : ميمنت گرفتن .
تبركا
(
tabarrokan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - از براى ميمنت و بركت .
تبركات
(
tabarrok t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - بركتها و ميمنتها . و فراخيها و فراوانيها . و كردارهاى نيك .
تبركة
(
tabrakat
) م . تبرك بالمكان تبركة : مقيم گرديد در آنجاى .
تبركع
(
tabarko
) م . پ . بكون افتادن .
تبركى
(
tabarroki
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سلام و تعظيم .
تبركيدن
(
tabarkidan
) ف ل . پ .
شكافتن سم و يا ناخن را .
تبرگون
(
tabargun
) ص . پ .
اسب فرو رفته پشت .
تبر لگام
(
tabar - leg m
) ا . پ .
لگام و عنان و دهنهء لگام .
تبرم
(
tabram
) ا . پ . زن محترم و بزرگ و خاتون .
تبرم
(
tabarrom
) م . ع . تبرم به :
بستوه آمد و ملول گرديد .
تبرنس
(
tabarnos
) م . ع .
تبرنس الرجل : برنس پوشيد آن مرد .
تبروء
(
tabarro
) م . ع . تبرء منه :
بيزار شد از آن .