درانيد سيل كنارهء نهر را . و بثقت العين :
زود اشك گرديد چشم .
تبثيث
(
tabsis
) م . ع بثت الخبر :
پراكنده و فاش كرد خبر را . و بثت امره :
پراكنده كرد كار خود را .
تبثير
(
tabsir
) م . ع . آبلهء ريزه برآوردن پوست .
تبثيع
(
tabsi '
) م . ع . گوشت پارهء مثال دندان كه آن را بثع گويند برآوردن زخم .
تبثيق
(
tabsiq
) م . ع . بثق النهر تبثيقا : درانيد كنارهء نهر را .
تبجبج
(
tabajboj
) م . ع . تبجبج لحمه : بسيار فرو هشته گرديد گوشت وى .
تبجح
(
tabajjoh
) م . ع . شادمانه گرديدن و بزرگوارى نمودن و فخر كردن .
تبجر
(
tabajjor
) م . ع . تبجر - النبيذ : كناره كرد در نوشيدن نبيذ .
تبجس
(
tabajjos
) م ع . تبجس - الماء : روان گرديد آب .
تبجيج
(
tabjij
) م . ع . شادمانه كردن .
و بزرگ داشتن كسى را .
تبجيد
(
tabjid
) م . ع . مقيم شدن .
تبجيس
(
tabjis
) شكافتن ريش . و بجس الماء : روان كرد آب را .
تبجيل
(
tabjil
) م . ع . گرامى داشتن كسى را و بجل (
bajal
) گفتن يعنى بس است ترا جائى كه رسيدى .
تبجيل
(
tabjil
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تعظيم و تكريم و گرامى داشتگى . و تبجيل كردن : احترام كردن و گرامى داشتن .
تبجيلات
(
tabjil t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تشريفات .
تبجيم
(
tabjim
) م . ع . خاموش ماندن از بيان از عجز و يا از ترس و بيم و و درنگ نمودن و منقبض گرديدن و تيز نگريستن .
تبحبح
(
tabahboh
) م ع . جاى گرفتن و فرود آمدن و تبحبح الدار : جاى گرفت در وسط خانه و تبحبح الحبا :
فراخ باريد باران و جاى گرفت در زمين .
تبحتر
(
tabahtor
) م . ع . خود را منسوب ساختن به قبيلهء بحتر .
تبحث
(
tabahhos
) م . ع . كاويدن و تفتيش كردن .
تبحثر
(
tabahsor
) م . ع . پراكنده گرديدن .
تبحر
(
tabahhor
) م . ع . تبحر فى المال : بسيار مال گرديد . و تبحر فى العلم : بسيار علم شد . و نيز تبحر بلغت مصرى : رفتن به سمت دريا يعنى به سمت شمال .
تبحر
(
tabahhor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بسيارى علم و دانش و غوطهورى در بحر علوم .
تبحلس
(
tabahlos
) م . ع . جاء يتبحلس : آمد در حالى كه فارغ بود .
تبحيح
(
tabhih
) م . ع . جاى گرفتن و فرود آمدن .
تبخال
(
tab - x l
) ا . پ . جوششى كه از سورت و حرارت تب در اطراف لب برآيد .
و تبخال كردن : ظاهر شدن تبخال در لب .
تبخاله
(
tab - x le
) ا . پ . تبخال .
و حباب شراب . و مرغى از جنس ترقه .
تبخبخ
(
tabaxbox
) م . ع . تبخبخ - الحر : فرونشست گرما و تبخبخت الغنم :
آرام گرفتند گوسپندان در جائى كه بودند .
تبختر
(
tabaxtor
) م . ع . خراميدن بناز .
تبختر
(
tabaxtor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خراميدگى و خرامش با ناز و شوكت و به اين طرف و آن طرف ميل كردن در رفتن .
تبخترية
(
tabaxtariyat
) ا . ع . رفتار باوقار و تبختر .
تبخثر
(
tabaxsor
) م . ع . پراكنده و متفرق گرديدن .
تبخدجة
(
tabaxdajat
) م . ع .
نوعى از راه رفتن كه پيش پاها را نزديك گذارد و پاشنهها دور .
تبخر
(
tabaxxor
) م . ع . بخور كردن يق تبخر به : بخور كرد به آن .
تبخس
(
tabaxxos
) م . ع . نماندن مغز مگر در استخوانهاى انگشتان و چشم .
مر . تبخيس .
تبخص
(
tabaxxos
) م . ع . تيز نگريستن و باز ماندن چشم و برگرديدن پلكها .
تبخضل
(
tabaxzol
) م . ع . تبخضل لحمه : ستبر و بسيار شد گوشت او .
تبخلص
(
tabaxlos
) م . ع . تبخضل .
تبخيت
(
tabxit
) م . ع . ساكت كردن و غلبه كردن به حجت . و سخن گفتن از روى بىعقلى و حماقت . و خوشبخت شدن .
تبخير
(
tabxir
) م . ع . بخور كردن و بخور دادن .
تبخير
(
tabxir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بخار شدن . و تبخير كردن :
بخار كردن .
تبخيس
(
tabxis
) م . ع . بخس - المخ تبخيسا : نماند مغز مگر در استخوانهاى انگشتان و چشم . يقال ان آخر ما يبقى فيه - المخ من البعير اذا عجف السلامى و العين فاذا ذهب منهما لم يكن له بقية بعد .
تبخيل
(
tabxil
) م . ع . بخله تبخيلا : نسبت كرد او را به بخل .
تبد
(
tebed
) ا . پ . تبت و پشم نرمى