ايستادن و ايست كردن و فنودن و ترديد كردن .
توقل
(
tavaqqol
) م . ع . بر كوه بر آمدن .
توقلة
(
tavqalat
) ص . ع . فرس توقلة :
اسب نيك بر آينده بر كوه .
توقم
(
tavaqqom
) م . ع . ترسانيدن .
و آهنگ كردن بكارى . و دور و دراز رفتن . و كشتن صيد را . و ياد گرفتن سخن را .
توقمان
(
tuqm n
) ا خ . پ . نام طايفهاى از تركان .
توقن
(
tavaqqon
) م . ع . به كوه بر آمدن . و شكار كردن كبوتر را در آشيانه .
توقه
(
tuqe
) ا . پ . تقه و تكمه و حلقهء كمربند و خلخال .
توقى
(
tavaqqi
) م . ع . پرهيز كردن .
توقية
(
tavqeyat
) م . ع . نگاهداشتن و حفظ نمودن .
توقيت
(
tavqit
) م . ع . هنگام پيدا كردن يق وقته ليوم كذا و قرئ قوله تعالى و اذا الرسل وقتت ( مشددة و مخففة ) و
أُقِّتَتْ
( بالهمزة ) .
توقيح
(
tavqih
) م . ع . به كلوخ و سنگ اصلاح كردن حوض را . و به پيه گداخته استوار نمودن سم را .
توقيذ
(
tavqiz
) م . ع . بيمار گذاشتن كسى را .
توقير
(
tavqir
) م . ع . بزرگ داشتن .
و حليم شمردن . و آزمودن و آرام دادن ستور را . و خسته كردن گرانى بار و يا عام است . و بردبار گردانيدن . و گردانيدن نشان و آثار جهة كسى .
توقير
(
tavqir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تعظيم و احترام و بيمورى .
توقيص
(
tavqis
) م . ع . هيزم ريزه بر آتش انداختن .
توقيط
(
tavqit
) م . ع . مغاك كردن باران و يا آبى كه از بالا چكد زمين را . و مغاك شدن سنگ .
توقيع
(
tavqi '
) م . ع . نشان كردن برنامه .
و گمان بردن در چيزى يق وقع اى الق ظنك على شيئ . و نزديك انداختن تير را گويا مىخواهى كه بر چيزى اندازى . و روى آوردن صيقل بر تيز كردن شمشير بميقعة . و و اديج انگور ساختن . و پشت ريش كردن ستور را . و پارهپاره روئيدن گياه زمين از باران متفرق و پريشان . و تيز و تنك گردانيدن سنگ سم را .
توقيع
(
tavqi '
) ا . ع . نشان و علامت يق السرور توقيع جائز يعنى سرور در روى علامت آنست كه مطلوب حاصل مىباشد .
ج : توقيعات . و نيز توقيع : نوعى از رفتار اسب شبيه تلقيف كه عبارت باشد از بلند كردن اسب دو دست را .
توقيع
(
tavqi '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نشان كردن پادشاه بر فرمان و منشور و نامه و صحه نوشتن بر آن و دستخط پادشاه و نشانى پادشاه و فرمان پادشاهى كه بقهر باشد بخلاف منشور .
توقيعات
(
tavqi ' t
) ع . ج . توقيع .
توقيف
(
tavqif
) م . ع . ايستانيدن . و دست برنجن بر دست كردن . و به حنا خجك زدن در دست . و پى خونآلود بر خانهء كمان پيچيدن . و وقف گردانيدن اسب را . و اصلاح كردن زين را . و ساختن زين را بطورى كه پشت ريش نكند . و بيان كردن حديث را . و واقف گردانيدن كسى را بر چيزى . و نص كردن . و وقوف آوردن در حج در پس يكديگر .
و ايستادن لشكريان . و جاى دست برنجن بريدن .
توقيف
(
tavqif
) ا . ع . نشانى در تير قمار .
توقيف
(
tavqif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حكم بباز داشتن و نگاهداشتن و ضبط كردن . و توقيف كردن : نگاهداشتن و ضبط كردن .
توك
(
tuk
) ا . پ . چشم و يك دسته موى و پشم و موى پيشانى . و گيسو و كاكل .
توكاف
(
tavk f
) م . ع . و كف البيت و كفا و وكيفا و توكافا ( از باب ضرب ) :
چكيد سقف خانه و جز آن از باران و چكه كرد . و كفت السحابة بالمطر . و كفت العين بالدمع كذلك .
توكد
(
tavakkod
) م . ع . استوار گرديدن .
توكر
(
tavakkor
) م . ع . پر شدن مشك و شكم يق توكر الصبى اى امتلا بطنه .
و پر شدن سنگدان مرغ .
توكز
(
tavakkoz
) م . ع . آماده شدن مريدى را . و تكيه زدن . و پر شدن .
توكف
(
tavakkof
) م . ع . باز عهد بستن و تيمار داشتن يقال هو يتوكف لهم اى يتعهدهم و ينظر فى امورهم . و چشم داشتن خير و نيكوئى را . و پيش آمدن كسى را و متعرض شدن تا وقتى كه ملاقات گردد يق توكف لفلان اى تعرض حتى لفيه .
توكل
(
tavakkol
) م . ع . توكل عليه : تكيه كرد و اعتماد نمود بر وى و اعتراف كرد بعجز خود .
توكل
(
tavakkol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پناوه و واگذاشتن به خدا و اميد به خدا و تكيه و اعتماد بر خدا . و توكل بر خدا :
پناوه به خدا و باميد خدا . و توكل كردن :
واگذاشتن به خدا و پناوه به خدا كردن .
توكلا
(
tavakkolan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور توكل و متوكلانه .
توكن
(
tavakkon
) م . ع . جاى گرفتن .