بر آوردن اين كار . و لقيته لتوفاق الهلال :
ملاقات كردم او را هنگام بر آمدن ماه نو .
توفال
(
tuf l
) ا . پ . چوبهاى باريك و پهنى كه با ميخهاى آهنين كوچك آنها را به روى تيرهاى سقف اطاق بكوبند تا همهء پوشش برابر و يكسان گردد و سپس روى آن را با گچ اندود كرده سفيد كنند .
توفان
(
tuf n
) ا . پ . شور و غوغا و فرياد و صدا و غلغلهاى كه از ازدحام مردم و يا جانوران در افتد . و غرش و خروش دريا و تند باد و باد شديد و طوفان . و ا خ . نام دوست و امق كه با وامق با هم بگريختند .
توفة
(
tavfat
) ا . ع . لغزش و خطا . ج :
توفات يق طلب على توفة .
توفة
(
tufat
) ا . ع . عيب و زيادتى .
و حاجت . و درنگى و كاهلى يق ما فيه توفة .
توفد
(
tavaffod
) ا . ع . برآمدن بر چيزى .
توفر
(
tavaffor
) م . ع . توفر عليه :
نگاهداشت حرمت وى را .
توفز
(
tavaffoz
) م . ع . توفز للشر :
آمادهء بدى شد .
توفق
(
tavfaq
) ا . ع . اتيتك لتوفق الهلال : آمدم تو را هنگام بر آمدن هلال .
توفق
(
tavaffoq
) م . ع . دست يافتن بر كارى يق لا يتوفق عبد الا بتوفيق الله تعالى .
توفن
(
tavaffon
) م . ع . كم گرديدن در هر چيزى .
توفى
(
tavaffi
) م . ع . ميرانيدن يق توفاه الله اى قبض روحه . و تمام گرفتن حق را .
توفية
(
tavfeyat
) م . ع . گزاردن حق كسى را به تمام يق وفيته اياه .
توفيد
(
tavfid
) م . ع . فرستادن .
توفيدن
(
tufidan
) ف ل . م . پ . خواندن كسى را براى يارى و بآواز بلند فرياد كردن و غريدن و غرنبيدن و هنگامه و شور و غوغا برپا كردن .
توفير
(
tavfir
) م . ع . افزودن . و دشنام نادادن يق و فر عرضه له . و بسيار گردانيدن .
و تمام كردن . و بسيار بريدن جامه را . و تمام كردن حق كسى را يق وفر عليه حقه .
توفير
(
tavfir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تمامى و تكميل . و افزونى و زيادتى و بسيارى و فراوانى . و كثرت دخل . و آنچه از ملك فايده بر دارند .
توفير سنج
(
tavfir - sanj
) ص . پ . آنكه بسيار مىسنجد .
توفيق
(
tavfiq
) م . ع . و فقه الله توفيقا : راست و درست كرد آن را خداى .
و وفق بين القوم : اصلاح كرد ميان قوم .
توفيق
(
tavfiq
) ا . ع . اتيتك لتوفيق الهلال : آمدم تو را هنگام بر آمدن ماه نو .
و قولهم و بالله التوفيق يعنى راست و درست گرداند خداوند عالم اسباب را مطابق خواهش بنده و آماده سازد آن را .
توفيق
(
tavfiq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى . عنايت و لطف الهى و راهنمائى الهى .
و اتمام و انجام موافق ميل . و لياقت و شايستگى .
و قدرت و توانائى . و چاره و علاج و سازوارى و هميشه لفظ توفيق را در بهم رسيدن اسباب امور خير گويند نه امور شر .
توفيل
(
tavfil
) م . ع . افزودن .
توفيل
(
tavfil
) ا . ع . گياهى كه بپارسى مرو گويند .
توق
(
tavq
) م . ع . تاق توقا و تؤقا و تياقة و توقانا ( از باب نصر ) : از جا رفت و ترسيد و سبك شد . و تاق اليه :
آرزومند وى شد . و تاق القدح فى الميسر :
خارج شد تير قمار وقت بر گردانيدن . و تاق الى الشيئ : آهنگ كردن آن چيز كرد .
و تاق بنفسه توقانا و توقا : قريب بمرگ رسيد . و تاقت الدموع : برآمد اشك از آب راههاى سر در چشم . و تاق القوس :
سخت كشيد كمان را .
توق
(
tuq
) ا . ع . كجى عصا .
تؤق
(
to'q
) م . ع . تاق تؤقا و توقا مر . توق .
توقان
(
tavaq n
) م . ع . تاق توقانا و توقا . مر . توق .
توقة
(
tavaqat
) ا . ع . به شدگان از بيمارى كه هنوز ضعف دارند .
توقد
(
tavaqqod
) م . ع . آتش افروختن و افروخته شدن آن .
توقر
(
tavaqqor
) م . ع . آهستگى نمودن و بردبار شدن .
توقش
(
tavaqqoc
) م . ع . جنبيدن .
توقص
(
tavaqqos
) م . ع . جهجهان رفتن اسب . و برفتار ميانهء عنق و خبب رفتن .
و يا سخت سپردن در رفتار گويا مىشكند هر چيز را كه از روى آن مىگذرد .
توقع
(
tavaqqo '
) م . ع . چشم داشتن بوقوع چيزى .
توقع
(
tavaqqo '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چشمداشت و اميد و انتظار و نگرانى و آرزو و درخواست و اعتماد . و توقع داشتن :
چشم به راه بودن و انتظار داشتن و اميد داشتن .
توقف
(
tavaqqof
) م . ع . درنگ كردن .
و چشم داشتن . و ثابت ماندن بر چيزى يق توقف على الشيئ .
توقف
(
tavaqqof
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ايست و درنگى و ديرى و ماندگى و فنود و ايستادگى و ترديد و تأخير . و تحمل و بردبارى . و توقف كردن و يا نمودن :