تونگه
(
tavange
) ا . پ . انبار و مخزن .
و شب و ليل .
تونل
(
tunel
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - راهى كه در زيرزمين سازند و يا كوه را سوراخ كنند جهة عبور راه آهن .
تونه
(
tune
) ا . پ . چلهء جولاهگان يعنى تارى كه از پهناى كار زياد آيد و ريشه و طراز .
تونى
(
tuni
) ا . پ . دزد و عيار و راهزن و مفلس و گدا .
تونى
(
tuni
) ص . پ . آنكه تون حمام مىتابد . و منسوب بولايت تون .
تونيب
(
tavnib
) م . ع . سرزنش كردن .
و ترسانيدن . و ملامت نمودن .
تونية
(
tavneyat
) م . ع . بىكار يافتن و يا سست در كارى يافتن كسى را .
تونير
(
tavnir
) م . ع . بلند كردن .
تونير
(
tunir
) ا . پ . كاغذى كه از خطا و ختن مىآورند .
تو و خدا
(
tov - o - xod
) پ . كلمهء سوگند يعنى قسم مىدهم ترا به خدا .
توؤد
(
tava'od
) م . ع . آهسته رفتن .
و پوشيدن . و ربودن .
تووه
(
tuve
) ا . پ . زوج و جفت و دوتائى .
توه
(
tavh
) و (
tuh
) م . ع . تاه توها و توها ( از باب نصر ) : هلاك گرديد . و تاه فى الارض : سرگشته و حيران رفت در زمين .
و تاه فى المفازة : گم كرد راه را در بيابان .
و تاه الرجل : تكبر كرد آن مرد . و تاه فلان : شوريده عقل گرديد فلان .
توه
(
tuh
) ص . ع . فلاة توه : بيابان گم راه كننده . ج : اتواه . و ج ج : اتاويه .
توه
(
tuh
) ا . پ . زوج و جفت و دوتائى .
و لاى و تاو پرده . و توه بر توه يعنى لاى بر لاى و تا بر تا و پرده بر پرده .
توه
(
tavah
) ص . پ . تبه و تباه و ضايع شده و نابود گرديده و به كار نيامدنى .
توهث
(
tavahhos
) م . ع . توهث فى الامر : بغور نگريست درين كار .
توهج
(
tavahhoj
) م . ع . افروخته شدن آتش . و فاش گرديدن بوى خوش . و درخشيدن گوهر .
توهد
(
tavahhod
) م . ع . گائيدن يق توهد جاريته .
توهر
(
tavahhor
) م . ع . گذشتن بيشتر از شب و بيشتر از زمستان . و فرو دريدن ريگ .
و مضطر كردن كسى را در سخن به چيزى كه متحير بماند در آن .
توهرى
(
tavhariy
) ا . ع . شتر دراز كوهان .
توهز
(
tavahhoz
) ا . ع . بر جهندگى و سپردگى در زير پاى خود شترى كه بار گران داشته باشد .
توهس
(
tavahhos
) م . ع . شتافتن .
و پاى لغزانيدن بر زمين در رفتار يق مريتوهس الارض فى مشيته . و به طرز نيكو رفتن شتر .
توهس
(
tavahhos
) ا . ع . رفتار گرانبار .
توهش
(
tavahhoc
) ا . ع . سودگى و بىكفشى پاى . و رفتار گرانبار .
توهط
(
tavahhot
) م . ع . توهط فى الطين : فرو شد در گل و لاى . و توهط الفراش : گسترد فراش را .
توهق
(
tavahhoq
) م . ع . سخت گرم شدن سنگريزه . و توهق فلانا فى الكلام : متحير و مضطر كرد فلان را در سخن به چيز حيرتناك .
توهل
(
tavahhol
) م . ع . تعريض كردن و سخن سربسته گفتن به كسى تا در غلطانند او را يق توهلت فلانا اذا عرضته لان يوهل اى يغلط .
توهم
(
tavahhom
) م . ع . گمان بردن .
توهم
(
tavahhom
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خيال و وهم و تصور و گمان و پندار . و ظن و شك و شبهه و احتمال . و در توهم بودن : در وهم و خيال بودن . و توهم كردن : گمان كردن و پنداشتن .
توهمات
(
tavahhom t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خيالات و چيزهاى خيالى و موهومات و چيزهائى كه وجود خارجى نداشته باشد .
توهن
(
tavahhon
) م . ع . سست شدن يق توهن امره اى ضعف .
توهوه
(
tavahvoh
) م . ع . توهوه الاسد : غريد شير .
توهيد
(
tavhid
) م . ع . گستردن فرش را .
توهير
(
tavhir
) م . ع . انداختن كسى را در امرى كه روى رهائى نداشته باشد .
توهيل
(
tavhil
) م . ع . ترسانيدن .
توهيم
(
tavhim
) م . ع . به گمان افگندن و در غلط انداختن .
توهين
(
tavhin
) م . ع . سست گردانيدن .
توهين
(
tavhin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوارى و زبونى و ناتوانى و سستى .
توى
(
tuy
) و (
tovy
) ا . پ . اندرون و در ميان و درون و ضمن و لاى و تا . و دو توى و سه توى يعنى دو لاى و سه لاى .
توى
(
tuy
) ا . پ . جشن و عيد و ميهمانى و ضيافت .
توى
(
tav
) ا . ع . هلاكى .
توى
(
tav
) م . ع . توى توى و تواء ( از باب سمع ) : هلاك شد .
توى
(
taviy
) ا . ع . مقيم به جائى .