توشگان
(
tucg n
) ا . پ . گلخن و توشكان .
توشل
(
tuc l
) و (
tucel
) ا . پ .
قباى نازك تابستانى كه از كتان باشد و توزى نيز گويند .
توشمال
(
tucm l
) ا . پ . ناظر و خوانسالار و چاشنىگير و رئيس طوايف لرها .
توشمان
(
tucm n
) ا . پ . نشان و علامت . و ميان خانه . و كوشك و قصر .
توشن
(
tavaccon
) م . ع . كم شدن آب .
توش و پوشت
(
tuc - o - puct
) ا . پ .
قدرت . و توانائى و شوكت و جلال .
توشوش
(
tavacvoc
) م . ع . جنبيدن قوم . و پيش و پس و زير و زبر شدن .
توشه
(
tuce
) ا . پ . طعام اندك و قوت لا يموت . و ذخيره و تدارك و زاد و ما يحتاج سفر از خوراك . و توشه برداشتن :
مصمم گشتن براى مسافرت . و توشهء چشم :
نگاه زياده از حد بجانب مطلوب . و توشهء راه : آزاد و ما يحتاج مسافرت از خوراكى . و توشه و گوشه : خوراك و منزل . و گوشهء بىتوشه : ناحيهء لم يزرع و باير .
توشه پرورد
(
tuce - parvard
) ص .
پ . آنكه توشه و زاد بر مىدارد .
توشه خانه
(
tuce - x ne
) ا . پ .
جامهدان . و انبار ذخيره و آذوقه .
توشه دان
(
tuce - d n
) ا . پ .
خورجين و تنچه و كيسهاى كه در آن آذوقه گذارند . و جامهدان .
توشه كش
(
tuce - kac
) ص . پ .
آنكه توشه و آذوقه حمل مىكند .
توشى
(
tuci
) ا . پ . توژى و دانگانه .
توشى
(
tavacci
) م . ع . توشى فيه الشيب : نمايان شد در او سپيدى موى به رنگ و نگار .
توشية
(
tavceyat
) م . ع . نگار كردن جامه و آراستن و نيكو نمودن آن ( شدد للمبالغة ) .
توشيج
(
tavcij
) م . ع . درهم پيوسته گردانيدن خويشى و پيوند را يق وشجها الله .
و با هم ديگر بستن كجاوه را بدوال و جز آن تا از آن چيزى بيفتد .
توشيح
(
tavcih
) م . ع . حمايل در افگندن به گردن ديگرى .
توشيح
(
tavcih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آراستگى و زينت . و باصطلاح عروض صنعتى كه در آن شاعر بطريقى انشاى شعر كند كه چون حروف اول مصرعها و يا بيتها را جمع كنند اسم مطلوب بيرون آيد .
توشيع
(
tavci '
) م . ع . نگار كردن جامه را . و باغنده ساختن پنبه را بعد زدن . و در ابهام و خنصر پيچيدن رشته را تا در ماشوره و زاغوته داخل نمايند . و برآمدن سپيدى موى بر سر .
توشيغ
(
tavciq
) م . ع . خون آلودن جامه چنان كه خطوط پيدا گردد .
توشيق
(
tavciq
) م . ع . پارهپاره بريدن . و پراكنده كردن .
توشيك
(
tavcik
) م . ع . شتافتن .
توشيل
(
tucil
) ا . پ . توشل و توزى .
توشيم
(
tavcim
) م . ع . و شم كردن و گياه بر آوردن ( شدد للمبالغة ) .
توصب
(
tavassob
) م . ع . بيمار گشتن .
توصل
(
tavassol
) م . ع . پيوستگى جستن و توصل اليه اى تلطف فى الوصول اليه .
توصم
(
tavassom
) م . ع . رنجور و كاهل شدن از تب .
توصيب
(
tavsib
) م . ع . بيمار گرديدن .
توصية
(
tavseyat
) م . ع . اندرز كردن .
توصيد
(
tavsid
) م . ع . ترسانيدن و بيم كردن .
توصيص
(
tavsis
) م . ع . تنگ بستن زن روى بند خود را چنان كه جز چشم وى نتوان چيزى ديد . و استوار كردن كار را .
توصيف
(
tavsif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وصف و بيان حال . و توصيف كردن : وصف كردن و بيان حال كردن .
توصيفى
(
tavsifi
) ص . پ . منسوب به توصيف .
توصيل
(
tavsil
) م . ع . پيوند كردن چيزى را به چيزى ( شدد للمبالغة ) .
توصيم
(
tavsim
) م . ع . رنجور و دردناك كردن تب كسى را يق و صمته الحمى توصيما .
توصيم
(
tavsim
) ا . ع . شكستگى اندام و گرانى و سستى و كاهلى .
توصيه
(
tavsie
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اندرز و نصيحت و وصيت . و توصيه كردن : اندرز و نصيحت كردن .
توضح
(
tavazzoh
) م . ع . پيدا و آشكار گرديدن .
توضر
(
tavazzor
) م . ع . ريمناك شدن .
توضم
(
tavazzom
) م . ع . گائيدن يق توضم جاريته .
توضن
(
tavazzon
) م . ع . خوار گرديدن .
توضؤ
(
tavazzo '
) م . ع . توضأت للصلوة : وضو كرده نماز را . و توضأ الغلام : بالغ شد آن پسر و كذلك توضات الجارية .