تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1001

مساهمون:

ص١٠٠١

توسع

(
tavasso '
) م . ع . فراخ نشستن در مجلس يق توسعوا فى المجلس .

توسع

(
tavasso '
) ا . ع . فراخى .

توسعة

(
tavseat
) م . ع . وسع توسيعا و توسعة . مر . توسيع .

توسعه

(
tavsee
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فراخى و وسعت .

توسف

(
tavassof
) م . ع . پوست از ريش باز شدن . و وسف پيدا شدن در شتر . و در فراخى رسيدن شتر و فربه گرديدن آن . و افتادن پشم كهنه و بر آمدن پشم نو .

توسكا

(
tusk
) ا . پ . نام درختى جنگلى .

توسل

(
tavassol
) م . ع . نزديكى يافتن به چيزى و بكارى . و توسل اليه بوسيلة اى عمل عملا تقرب به اليه . و دزديدن يق توسل ابلى .

توسل

(
tavassol
) ا . ع . سرقت و دزدى يق اخذ ابلى توسلا اى سرقة .

توسل

(
tavassol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نزديكى و پيوستگى و توسط .

توسم

(
tavassom
) م . ع . ديدن چيزى . و فراست بردن . و بعلامت پى بردن به چيزى قول عبد اللّه بن رواحة فى النبى صلى اللّه عليه و آله انى توسمت فيك الخير اعرفه و الله يعلم انى ثابت البصر . و علف و سمى جستن . و وسمه خضاب كردن . و اذا امرت منه قلت توسم يعنى موى را خضاب كن .

توسن

(
tavsan
) ص و ا . پ . سركش و گردن‌كش و وحشى و ناآزموده . و اسب جوان رام نشده و دست‌آموز نگشته . و مركب نجيب . و توسن تند عنان : مركب گردنكش و ستور سركش .

توسن

(
tavasson
) م . ع . گشنى كردن فحل ناقهء خوابيده را . و گائيدن زن خوابيده را .

توسن دلى

(
tavsan - deli
) ا . پ . سخت‌دلى .

توسنگ

(
tusang
) ا . پ . قناعت و عدم حرص و رضاى به چيزى كم و اندك .

توسنى

(
tavsani
) ا . پ . معاندت و سركشى و گردنگشى .

توسه

(
tuse
) ص . پ . فربه و چاغ و نيك پرورش يافته .

توسه

(
tuse
) ا . پ . نام درختى و قسمى از نارون .

توسيخ

(
tavsix
) م . ع . چرك كردن و ريمناك نمودن .

توسيد

(
tavsid
) م . ع . تكيه جاى و بالين گردانيدن جهة كسى چيزى را .

توسيط

(
tavsit
) م . ع . در ميان آوردن چيزى . و قرى . فوسطن به جمعا . و بدونيم بريدن چيزى را .

توسيع

(
tavsi '
) م . ع . وسعه توسيعا و توسعة : فراخ كرد آن را - ضد ضيقه - و توانگر و فراخ دست گردانيد .

توسيع

(
tavsi '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فراخ گردانيدگى و وسعت دادگى . و توسيع بلاد : وسعت دادن ملك و كشور و دست درازى كردن به كشور همسايگان .

توسيق

(
tavsiq
) م . ع . تنگ تنگ كردن بار را .

توسيل

(
tavsil
) م . ع . نزديكى جستن به چيزى . و كارى كردن كه بدان نزديكى و تقرب و منزلت دست دهد يق وسل الى الله تعالى وسيلة .

توسيم

(
tavsim
) م . ع . بموسم حاضر آمدن و يقال وسموا و عرفوا كما يقال عيدوا فى العيد .

توش

(
tuc
) ا . پ . تاب و طاقت و توانائى . و تن و بدن و جثه و تركيب . و زور و قوت و قدرت و خوراك به قدر حاجت و قوت لا يموت .

توش

(
toc
) پ . كلمهء مركب از كلمهء اشاره بمخاطب و ضمير غايب يعنى تواش .

توش

(
tavec
) ا . پ . تبش و تابش . حرارت و گرمى .

توشت

(
tavcat
) ا . پ . بيل .

توشت

(
tavect
) ا . پ . تابش و حرارت .

توشح

(
tavaccoh
) م . ع حمايل در افگندن . و حمايل‌وار به گردن آويختن جامه و شمشير را يق توشح بسيفه و ثوبه اذا جعله مكان الوشاح . و معانقه كردن يقال هو يتوشحنى اى يعانقنى .

توشدان

(
tuc - d n
) ا . پ . توشه‌دان .

توشز

(
tavaccoz
) م . ع . آماده شدن چيزى را يق توشز للشر : آماده گرديد بدى را .

توشع

(
tavacco '
) م . ع . بر آمدن گوسپند بر كوه بچرا . و فرا گرفتن چپ و راست كوه را يق توشع فى الجبل . و افزون شدن . و پراكنده گرديدن يق توشع به .

توشغ

(
tavaccoq
) م . ع . توشغ بالسوء : زشت گردانيد و بد كرد .

توشقان توشقان‌ئيل

(
taveeq n - il
) ا . پ . مأخوذ از تركى - سال چهارم از دوازده سال تركى كه سال خرگوش باشد .

توشك

(
tucak
) ا . پ . دوشك و بر خوابه و نهالى و بسترى كه به روى آن مىخوابند . و نمد كوچك كلفت و ستبر .

توشكان

(
tuck n
) ا . پ . گلخن و آتشدان گرمابه و حمام .

توشك خانه

(
tucak - x ne
) ا . پ . خانه‌اى كه در آن جامه و اسباب گذارند .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1001 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )