تنقيش
(
tanqic
) م . ع . نگاشتن و نگار كردن .
تنقيص
(
tanqis
) م . ع . كم كردن ( شدد للكثرة ) .
تنقيض
(
tanqiz
) م . ع . بيرون آوردن اسب نره را بىاستوارى نعوظ .
تنقيط
(
tanqit
) م . ع . خجك نهادن حرف را ( شدد للكثرة ) .
تنقيل
(
tanqil
) م . ع . نيكو نمودن نعل و موزه و خف شتر را . و بسيار نقل و حركت دادن يق نقلته تنقيلا .
تنقيه
(
tanqie
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاكى و صافى و پاك و پاك كردن و لاروب كردن . و مسهل و حقنه . و تنقيه شدن : پاك شدن و صاف گشتن . و تنقيه دادن : مسهل دادن و حقنه دادن . و تنقيه كردن : مسهل خوردن و اماله كردن و پاك و پاكيزه و صاف كردن . و تنقيهء قنوة : پاك كردن و لاروب كردن قنوة .
تنك
(
tanok
) و (
tonok
) ص .
پ . باريك و نازك و لطيف و كم و رقيق . و لاغر و كم زور و ناتوان . و سست و نرم .
تنك
(
tanok
) و (
tonok
) ا پ . نان نازك .
تنك آب
(
tonok - b
) ص . پ . كم عمق و پاياب و آب كم عمق .
تنكابن
(
tank bon
) ا خ . پ . نام ولايتى از مازندران .
تنكار
(
tank r
) ا . پ . داروئى كه بوره نيز گويند .
تنكاع
(
tank '
) م . ع . نكع نكعا و تنكاعا . مر . نكع .
تنكب
(
tanakkob
) م . ع . برگشتن .
و تيردان يا كمان بر دوش افگندن .
تنك بزم
(
tanok - bazm
) ص . پ .
كسى كه در مجالس بىمعنى مىگويد و مسخره .
تنك بهره
(
tanok - bahre
) ص . پ .
آنكه حصه و بهرهء وى كم باشد .
تنك بيز
(
tanok - biz
) ا . پ . موبيز نازك و اعلا .
تنك حواس
(
tonok - hav s
) ص .
پ . هوشيار و واقف و عاقل .
تنك حواسى
(
tonok - hav si
) ا .
پ . دانائى و عاقلى .
تنكر
(
tanakkor
) م . ع . ديگرگون شدن . و بدحال گشتن از حال نيكو .
تنك روزى
(
tanok - ruzi
) ص . پ .
كسى كه معاش و وجه گذران وى اندك باشد .
تنك روشنائى
(
tanok - rovcan i
) ص . پ . داراى اندك روشنى .
تنك روى
(
tanok - ruy
) ص . پ .
كسى كه بدون ابرام درخواست چيزى كند .
تنكره
(
tankare
) و (
tankere
) ا . پ . ديگ و ديگ مسى .
تنك ريش
(
tonok - ric
) ص . پ .
كسى كه ريشش نازك بوده و انبوه نباشد .
تنكس
(
tanakkos
) م . ع . نگونسار شدن .
تنك سرمايه
(
tanok - sarm ye
) ص .
پ . آنكه دارى سرمايهء اندك باشد
تنك صبر
(
tonok - sabr
) ص . پ .
كم صبر و بىتحمل .
تنكظ
(
tanakkoz
) م . ع . پيچيده گرديدن .
و زفتى ورزيدن . و دشوار حال شدن در سفر .
تنك ظرف
(
tanok - zarf
) ص . پ . سخن چين و نمام و ياوه گو و گول و احمق و ساده دل و بىعيب و بىريا .
تنك فهم
(
tanok - fahm
) ص . پ .
كسى كه قوهء مدركهء وى سست و ضعيف باشد .
تنك مزاج
(
tonok - mez j
) ص . پ .
خيالى و وهمى و تندخو .
تنك موى
(
tonok - muy
) و (
tanok - movy
) ص . پ . آنكه موى سر و ريش وى انبوه نبود و كم موى باشد .
تنكوب
(
tankub
) ا . پ . آچارى كه از ماست و سير و مغز گردكان سازند .
تنكه
(
tanke
) و (
tanake
) و (
tonoke
) ا . پ . برگهاى از هر فلزى و ورق طلا و ورق نقره . و پول رايج و قسمى از سكه .
تنكه
(
tonoke
) ا . پ . تنبان چرمى كوتاهى تا زانو كه كشتى گيران پوشند .
تنكيب
(
tankib
) م . ع . برگشتن . و يك سو شدن . و يك سو گردانيدن ( لازم و متعدى است ) و برگشتن از راه يق نكبه الطريق و نكب به اى عدل عنه .
تنكير
(
tankir
) م . ع . ديگرگون كردن . و ناشناس ساختن . و نكره گردانيدن اسم را .
تنكيره
(
tankire
) ا . پ . ديگ و ديگ مسين .
تنكيس
(
tankis
) م . ع . نگونسار گردانيدن .
تنكيظ
(
tankiz
) م . ع . شتابانيدن .
تنكيع
(
tanki '
) م . ع . عيش كسى را تيره كردن بشتابانيدن .
تنكيف
(
tankif
) م . ع . نكفت الابل :
پيدا گرديد غدود در بن زنخ شتران .
تنكيل
(
tankil
) م . ع . عقوبت كردن .
و رسوا نمودن . و عبرت ديگران گردانيدن . و بر گردانيدن . و رسانيدن . و يكسو كردن از آنچه نزد كسى بوده باشد .
تنگ
(
tang
) ا و ص . پ . بىوسعت و ضيق و كم عرض و نقيض فراخ . و معبر و كوچه . و كم و قليل و نادر و كمياب و عديم المثال و ناياب و ناميسر . و پنهان و ناپديد .
و بقچه و بسته و خريطه و پشتواره . و بسيار