و بر گزيدن چيزى را . و گرفتن آنچه نزد كسى باشد .
تنصى
(
tanassi
) م . ع . تنصاه :
گرفت موى پيشانى او را . و تنصت المراة :
شانه كرد آن زن موى خود را . و تنصى به :
متصل گرديد به آن . و تنصى بنى فلان :
اى تزوج فى نواصيهم يعنى زن گرفت از اشراف بنى فلان .
تنصيب
(
tansib
) م . ع . پست گردانيدن . و برداشتن چيزى را و بر پاى كردن .
و بدى آشكار كردن براى كسى . و بهره گردانيدن مر كسى را . و ستون ايستاده كردن .
تنصير
(
tansir
) م . ع . ترسا گردانيدن الحديث فابواه يهودانه و ينصرانه .
تنصيص
(
tansis
) م . ع . نصص غريمه تنصيصا : سخت گرفت بر غريم خود و مناقشه نمود .
تنصيف
(
tansif
) م . ع . سرخ شدن بعض غورهء خرما و سبز ماندن بعض ديگر آن .
و خمار پوشانيدن دختر را . و دو نيم كردن چيزى را . و دو موى گرديدن سر يا ريش .
تنصيف
(
tansif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مناصفه و دو نيمه كردن چيزى .
تنصيل
(
tansil
) م . ع . پيكان در نشاندن تير و پيكان از تير بيرون كشيدن .
تنضاح
(
tanz h
) م . ع . نضحت القربة نضحا و تنضاحا ( از باب فتح ) :
تراويد آن مشك . و نضحت العين : اشك ريخت چشم .
تنضال
(
tanz l
) م . ع . ناضله مناضلة و نضالا و تنضالا : تير اندازى كردند با هم و نبرد نمودند در تير اندازى .
و ناضل عنه : گفتگوى عذر پيش آورد و دفع كرد .
تنضب
(
tanzob
) ا . ع . درختى حجازى خارش خرد شبيه به خار عوسج كه از آن تير درست مىكنند . ا خ . دهى نزديك مكه .
تنضبة
(
tanzobat
) ا . ع . واحد تنضب يعنى يك درخت تنضب .
تنضح
(
tanazzoh
) م . ع . تنضحت العين : جوشيد آب چشم . و تنضح منه :
دور گرديد از آن .
تنضض
(
tanazzoz
) م . ع . تنضضت منه حقى : تمام گرفتم حق خود را از وى .
و تنضضت الحاجة : روائى حاجت خواستم .
و تنضضت فلانا : بر انگيختن خواستم فلان را .
تنضل
(
tanazzol
) م . ع . بيرون آوردن .
تنضى
(
tanazzi
) م . ع . لاغر گردانيدن ستور را .
تنضيب
(
tanzib
) م . ع . فرو شدن آب به زمين . و كم شير گرديدن ناقه . و دير دوشيدن ناقه را .
تنضيج
(
tanzij
) م . ع . تا يك سال بچه ناآوردن ناقه .
تنضيد
(
tanzid
) م . ع . بر هم نهادن رخت ( شدد للمبالغة ) .
تنضير
(
tanzir
) م . ع . تازه روى گردانيدن . و بناز و نعمت پروردن . الحديث نضر الله امرء سمع مقالتى فوعاها اى نعمه اللّه .
تنضيض
(
tanziz
) م . ع . بسيار درم و دينار گرديدن . و بىآرام ساختن كسى را .
تنطاف
(
tant f
) م . ع . نطف نطفا و نطافة و نطافة و نطفانا و تنطافا .
مر . نطف .
تنطس
(
tanattos
) م . ع . نيك پاكيزه شدن .
و سخت احتياط كردن در طهارت و در كلام و طعام و جامه و در جميع امور . و نيكو دانستن . و باريك رفتن در دانش و جاسوسى كردن در خبر .
تنطع
(
tanato '
) م . ع . تنطع فى الكلام : تعمق كرد در سخن و از مخرج ادا كرد آن را و ريزه كارى نمود در آن . و تنطع فى عمله : زيركى نمود در كار خود . و تنطع طعامه : به روى نطع گذاشت طعام خود را .
تنطف
(
tanattof
) م . ع . گوشواره در گوش نهادن . و آلوده شدن به عيب . و انتظار كردن خبر . و پرهيز نمودن از چيزى يق تنطف منه .
تنطق
(
tanattoq
) م . ع . كمر بر ميان بستن خود را .
تنطق
(
tanattoq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نطق و سخنورى . و تنطق كردن :
نطق كردن و سخنورى نمودن .
تنطنط
(
tanatnot
) م . ع . دور شدن .
تنطيف
(
tantif
) م . ع . نطف فلانا :
متهم كرد فلان را و بعيب آلود آن را . و نطف المراة : گوشواره كرد در گوش آن زن .
تنطيق
(
tantiq
) م . ع . بستن كمربند بر ميان كسى . و تا نيمهء پشته و جز آن رسيدن آب .
تنظار
(
tanz r
) م . ع . نظره و اليه نظرا و منظرا و منظرة و نظرانا و تنظارا . مر . نظر .
تنظر
(
tanazzor
) م . ع . نگريستن در چيزى . و درنگ كردن . و مهلت دادن . و چشم داشتن به چيزى .
تنظف
(
tanazzof
) م . ع . پاكى نمودن بتكلف . و پاكى جستن . و پاكيزه شدن يق نظفه فتنظف ( للمطاوع ) .
تنظم
(
tanazzom
) م . ع . در كشيدن و راست گرديدن مرواريد در رشته .
تنظير
(
tanzir
) م . ع . بمهلت فروختن .
تنظيف
(
tanzif
) م . ع . پاك كردن يق