تنمص
(
tanammos
) م . ع . خود را به موى پيچيدن دادن الحديث لعنت النامصة و المتنمصة اى المزينة و المتزينة .
تنمل
(
tanammol
) م . ع . جنبيدن .
و بعض قوم در بعض در آمدن .
تنمى
(
tanammi
) م . ع . رفتن باز از جائى به جائى و بلند شدن .
تنمية
(
tanmeyat
) م . ع . گواليدن .
و برداشتن حديث و خبر به كسى . و نسبت كردن آن به كسى . و سخن رسانيدن به بدى .
و سخنچينى كردن . و هيزم بر آتش نهادن و در گيرانيدن .
تنمير
(
tanmir
) م . ع . خشم گرفتن و بدخوى شدن .
تنميس
(
tanmis
) م . ع . پنهان داشتن مكر و عيب از كسى .
تنميش
(
tanmic
) م . ع . پوشيدن راز و سخنچينى كردن .
تنميص
(
tanmis
) م . ع . نمص الشعر تنميصا و تنماصا : برچيد موى را ( شدد للكثرة ) .
تنميط
(
tanmit
) م . ع . راه نمودن بسوى چيزى .
تنميغ
(
tanmiq
) م . ع . آميختن سياهى و سرخى و سپيدى .
تنميق
(
tanmiq
) م . ع . نيكو نوشتن كتاب را و آراستن به كتابت و نگارين كردن چيزى را .
تنند
(
tanand
) ا و ص . پ . عنكبوت .
و كاهل و تنبل .
تنندو
(
tanandu
) ا . پ . عنكبوت و نسج عنكبوت . و نورد جولاهگان .
تننده
(
tanande
) افا . پ . آنكه مىتند و كشنده و پيچنده .
تننده
(
tanande
) ا . پ . عنكبوت و نسج عنكبوت و نورد جولاهگان .
تنو
(
tanu
) ا . پ . قوت و توانائى .
تنوء
(
tonu '
) م . ع . تنأ بالبلد تنوء ( از باب فتح ) : مقيم شد در آن شهر الحديث من تنأ الارض العجم فعمل بنيروزهم و مهر جانهم حشر معهم .
تنواء
(
tanv '
) م . ع . ناء نوء و تنواء . مر نوء .
تنواط
(
tanv t
) ا . ع . آرايش هوده كه بر آن علاقهاى چند و جز آن بياويزند .
تنوب
(
tanub
) ا . پ . قسمى از درخت صنوبر .
تنوب
(
tanavvob
) ا . ع . يك نوع درخت بزرگى در روم كه قطران را از بيخ آن گيرند .
تنوتاس
(
tanut s
) ص . پ . داراى علم و عمل .
تنوح
(
tanavvoh
) م . ع . جنبيدن چيز فرو هشتهء آويزان .
تنوخ
(
tanux
) ا خ . ع . قبيلهاى از يمن .
تنوخ
(
tonux
) م . ع . تنخ بالمكان تنوخا ( از باب فتح ) : مقيم شد در آن جاى . و تنخ عليه : ثابت ماند بر آن .
تنوخ
(
tanavvox
) م . ع . فرو خواباندن شتر نر ماده را تا گشنى كند و فرو خوابانيدن ماده شتر يق تنوخ الحمل الناقة فتنوخت .
تنوخى
(
tanuxiy
) ص . ع . منسوب به قبيلهء تنوخ .
تنود
(
tanavvod
) م . ع . جنبيدن شاخ .
تنودن
(
tanudan
) ف م . پ . تنيدن و كشيدن و پيچيدن .
تنور
(
tanur
) ا . پ . جائى كه در آن نان پزند . و تندورو شاخور و فرين و شاخوره .
و تنور بدن : قسمى از پيسى و قوبا .
تنور
(
tannur
) ا . ع . - مأخوذ از پارسى - جاى نان پختن . ج : تنانير . و روى زمين . و جوى آب و استادنگاه آب وادى . و ا خ . نام كوهى .
تنور
(
tanavvor
) م . ع . روشن گشتن .
و آهك و قطران ماليدن بر خود . و شكست خورده شدن قوم . و از دور ديدن آتش را .
تنورا
(
tanur
) ا . پ . بلغت زند تنور و جاى نان پختن .
تنور آشوب
(
tanur - cub
) ا . پ .
آتش افروز تنور و خادهء تنور .
تنور تاب
(
tanur - t b
) ا . پ .
ابزارى كه بدان تنور را مىتابند .
تنور خانه
(
tanur - x ne
) و تنورستان (
tanurest n
) ا . پ . مطبخ و آشپزخانه .
تنوره
(
tanure
) ا . پ . سلاحى مانند جوشن ولى غيبها يعنى آهنهاى تنوره درازتر از غيبهاى جوشن . و حلقه زدن مردم . و پوستى كه قلندران مانند لنگ بر ميان بندند .
و گوى كه در پهلوى آسيا سازند تا آب از سوراخ آن بر پرهاى چرخ آسيا خورد و آن را بگردش آورد . و چرخش . و باصطلاح تشريح مجموع استخوانهاى بدن به غير از اطراف و گردن و كله .
تنورى
(
tannuriy
) ا . ع . تنورگر و نانپز .
تنوز
(
tanuz
) ا . پ . چاك و شكاف .
تنوزه
(
tanuze
) ص . پ . شكافته و چاك شده .
تنوش
(
tanavvoc
) م . ع . دست بدستار ماليدن و پاك كردن يق تنوش يده بالمنديل .
تنوط
(
tonavvet
) و (
tanavvot
) ا .
ع . مرغى خرد كه در جنگلها از برگ درختان تارها سازد و به شكل قارورهاى آنها را بافته و