تنفل
(
tanaffol
) م . ع . نافله گزاردن و تنفل على اصحابه : گرفت از غنيمت افزونتر از آنچه ياران وى گرفته بودند .
تنفه
(
tanfe
) ا . پ . تنفسه و قسمى از بساط گرانبها .
تنفيخ
(
tanfix
) م . ع . فرو دميدن .
تنفيذ
(
tanfiz
) م . ع . روان كردن نامه و فرمان و فرستادن نامه و فرمان .
تنفير
(
tanfir
) م . ع . رمانيدن و نفره عليه : به چيرگى وى حكم كرد بر وى و نفر عنه ( بصيغهء امر ) يعنى لقب ناپسند بنه بر وى كانه عندهم تنفير للجن و العين عنه .
تنفيز
(
tanfiz
) م . ع . بر جهانيدن كودك را . و تير بر ناخن گردانيدن تا كجى از راستى آن معلوم گردد يق نفزت السهم على ظفرى .
تنفيس
(
tanfis
) م . ع . آسايش دادن و رهايش بخشيدن از غم يق نفس كربته عنه اى فرجه .
تنفيش
(
tanfic
) م . ع . به انگشتان پراكندن چيزى را . و واخيدن پنبه و پشم و موى را .
تنفيض
(
tanfiz
) م . ع . سخت فشاندن جامه و درخت .
تنفيق
(
tanfiq
) م . ع . به نافقاء بيرون آمدن كلا كموش و نافقا . ساختن . و روائى دادن رخت و سلعه را .
تنفيل
(
tanfil
) م . ع . غنيمت دادن .
و سوگند خورانيدن . و دور نمودن از يار خود .
تنقاد
(
tanq d
) م . ع . نقد نقدا و تنقادا . مر . نقد .
تنقاص
(
tanq s
) م . ع . نقص نقصا و نقصانا و تنقاصا و منقصة . مر . نقص .
تنقام
(
teneqq m
) م . ع . نقم منه نقما و تنقاما . مر . نقم .
تنقب
(
tanaqqob
) م . ع . تنقبت المراة تنقبا : نقاب انداخت آن زن بر روى خود .
تنقث
(
tanaqqos
) م . ع . دلدارى كردن و مهربانى نمودن يق تنقثت المراة اذا استمالها و استعطفها . و شتافتن يق خرج يتنقث : بيرون آمد و مىشتافت .
تنقد
(
tanaqqod
) م . ع . سره كردن درم و جز آن را .
تنقذ
(
tanaqqoz
) م . ع . رهانيدن .
تنقر
(
tanaqqor
) م . ع . باز كاويدن از چيزى .
تنقص
(
tanaqqos
) م . ع . عيب كردن و بد گفتن يقال هو يتنقص فلانا اى يقع فيه و يذمه .
تنقص
(
tanaqqoz
) م . ع . قطره قطره چكيدن خون . و بانگ كردن استخوان . و آواز برآوردن بنا وقت شكستن . و كفيدن زمين از سماروغ .
تنقط
(
tanaqqot
) م . ع . اندك اندك اخذ كردن خبر را . و تنقط المكان :
خجك دار گرديد جاى از گياه پارهها .
تنقطار
(
tonqat r
) و (
tonqot r
) و (
tonqet r
) ا . پ . پاسبان . و شمع باريك و بلندى كه از سر شب تا صباح بسوزد .
تنقطارى
(
tonqat ri
) ا . پ . شغل پاسبانى در شب و شب پاسبانى .
تنقل
(
tanaqqol
) م . ع . بسيار نقل و تحويل گرديدن يق نقلته فتنقل . و تنقل به :
خورد آن چيز را پس از آشاميدن شراب .
تنقل
(
tanaqqol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيزى كه بطور مزه و گاهگاه خورند مانند آجيل و حلوا و جز آن و گاگا و لب چرا نيز گويند .
تنقلات
(
tanaqqol t
) ا . پ . - مأخوذ تازى - تنقلها و آجيلها و شيرينيها و هر چيزى كه كم كم و گاه گاه خورند و گاگاها .
تنقى
(
tanaqqi
) م . ع . برگزيدن .
تنقيب
(
tanqib
) م . ع . رفتن در جهان .
و در شهرها گريزان گشتن قوله تعالى فنقبوا فى البلاد .
تنقية
(
tanqeyat
) م . ع . پاك كردن .
تنقيث
(
tanqis
) م . ع . شتافتن .
تنقيح
(
tanqih
) م . ع . مغز بيرون كردن از استخوان . و پاكيزه كردن تنهء درخت را از شاخ ريزه و شعر را از كلام ركيك .
تنقيح
(
tanqih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاكيزگى و پاكى و پاك شدگى و تفتيش و تفحص و جستجو و تحقيق . و تنقيح كردن : پاك و پاكيزه كردن از زوايد و عيوب و خالص كردن .
تنقيح طلب
(
tanqih - talab
) ص .
پ . هر امرى كه تحقيق و تفتيش در آن لازم باشد .
تنقيد
(
tanqid
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بمعنى تنقاد و انتقاد كه بواسطهء عمل اماله تنقيد مىگويند مانند اعتماد و اعتميد و كتاب و كتيب .
تنقيذ
(
tanqiz
) م . ع . رهانيدن ( شدد للكثرة ) .
تنقير
(
tanqir
) م . ع . باز كاويدن از چيزى يق نقره و عنه . و نقر الطائر فى الموضع : نرم كرد جاى را آن مرغ تا بيضه نهد . و نقر باسمه : خواند آن را از ميان قوم .
تنقير
(
tanqir
) ا . ع . بانگى شبيه بصفير .
تنقيز
(
tanqiz
) م . ع . رقصانيدن كودك و بر جهانيدن آهو را .
تنقيس
(
tanqis
) م . ع . سياهى در دوات كردن . و لقب نهادن كسى را .