لما تنسموا روح الحيوة اى وجدوا نسيمها .
و خوشبوىناك گرديدن جاى يق تنسم المكان بالطيب . و نرمى كردن در خواستن علم .
و نرم وزيدن باد . و خبر بد رسيدن .
تنسوق
(
tansuq
) ا . ع . - مأخوذ از تنسخ فارسى و بمعنى آن .
تنسوقات
(
tansuq t
) ع . ج .
تنسوق .
تنسه
(
tanse
) ص . پ . دلتنگ و آزرده و پريشان خاطر .
تنسئة
(
tanseat
) م . ع . راندن و بانگ بر زدن شتر را .
تنسية
(
tanseyat
) م . ع . فراموش گردانيدن و سبب فراموش كردن شدن .
تنسيدن
(
tansidan
) ف ل . پ . آزرده شدن و پريشان خاطر گشتن .
تنسيس
(
tansis
) م . ع . اس اس گفتن كودك را تا بشاشد و غائط اندازد . و برفتار آوردن ستور را .
تنسيع
(
tansi '
) م . ع . دور شدن گوشت بن دندان . و نرم و فرو هشته شدن آن .
تنسيغ
(
tansiq
) م . ع . نرم و فروهشته گرديدن . بن دندان . و بار بر زدن درخت سپس بريدن . و شاخ بر شاخ بيرون آوردن خرما بن .
تنسيق
(
tansiq
) م . ع . آراستن و ترتيب دادن .
تنسيم
(
tansim
) م . ع . در شدن در كارى .
و آغاز كردن . و قيل لا يكون الا فى الشر و زنده كردن . و آزاد گردانيدن نسمة را .
و برگشتن بوى گوشت .
تنشد
(
tanaccod
) م . ع . اخبار خواستن براى دانستن و به ياد آوردن .
تنشر
(
tanaccor
) م . ع . گسترده گرديدن .
تنشز
(
tanaccoz
) م . ع . سخت گرديدن .
و آماده شدن .
تنشط
(
tanaccot
) م . ع . شادمانى نمودن . و به نشاط رفتن ناقه . و در گذشتن از وادى و بيابان . و سخت سير گرديدن ناقه .
تنشغ
(
tanaccoq
) م . ع . نعره زدن و گريه در سينه گردانيدن چندانكه بىهوشى نزديك گردد و انما يفعل ذلك تشوقا او اسفا .
تنشف
(
tanaccof
) م . ع . به خود كشيدن حوض آب را و كاغذ سياهى را و جامه خوى را .
تنشق
(
tanaccoq
) م . ع . دم از بينى كشيدن و بوئيدن .
تنشم
(
tanaccom
) م . ع . آغاز كردن كارى را . و نرمى كردن در علم خواستن .
تنشؤ
(
tanacco '
) م . ع . تنشاء لجاجته .
كوچ كرد و رفت براى حاجت خود .
تنشوى
(
tan - cuy
) ا . پ . حوض آب و جوى و چشمه و مانند آن و جوى آبى كه در آن مردمان تن مىشويند و غسل مىكنند . و تختهاى كه بر بالاى آن مرده را شويند . و آبريز .
تنشى
(
tanacci
) م . ع . بوئيدن . و مست گرديدن .
تنشيب
(
tancib
) م . ع . بسته كردن .
و گونه بر گردانيدن . و در آمدن در چيزى .
و در كار بد شدن يق نشب فى الشيئ اى نشمه .
تنشئة
(
tanceat
) م . ع . نشئ ( مجهولا ) تنشئة : آفريد و زيست و گواليد و جوان گشت . و قرا الكوفيون او من ينشأ ( بفتح الشين ) .
تنشير
(
tancir
) م . ع . گستردن . و فسون كردن . و افسون نوشتن .
تنشيط
(
tancit
) م . ع . فربه كردن ستور .
و آسان بستن گره .
تنشيف
(
tancif
) م . ع . تنشف الثوب العرق : به خود كشيد جامه خوى را و كذلك الحوض الماء . و تنشفت الماء : با خرقه و مانند آن گرفتم آب را . و نيز تنشيف : با كفك شدن شير يق امست ابلكم تنشف و ترغى اى لها نشافة و رغوة .
تنشيل
(
tancil
) م . ع . ناشتا شكستن كسى را يق نشل ضيفك ( بصيغة الامر ) اى سلفه : ناشتا شكن بخوران ميهمان خود را .
تنشيم
(
tancim
) م . ع . بر گرديدن گوشت و بوى گرفتن آن . و زهانيدن زمين آب را . و نشم الله ذكره : بلند گرداند خداى ذكر او را . و نشم فى الامر : آغاز كرد آن كار را . و نشم فى الشر : در بدى شد و در آويخت در آن . و قيل نشم الناس فى عثمان رضى الله عنه .
تنصب
(
tanassob
) م . ع . بر پاى خاستن . و بلند گرديدن غبار . و ايستادن ماده خران گرداگرد خر نر .
تنصح
(
tanassoh
) م . ع . جامه دوختن . و بناصحان مانند شدن .
تنصر
(
tanassor
) م . ع . مروسيدن به يارى كردن . و ترسا شدن .
تنصف
(
tanassof
) م . ع . معجر پوشيدن زن . و خدمت كردن . و خدمت خواستن .
و خواستن آنچه نزد كسى باشد . و فروتنى نمودن نزد كسى . و انصاف خواستن از پادشاه . و همگى موى سپيد گرديدن از پيرى . و تنصفناك بيننا : گردانيدم تو را ميان در گرفتن تمام خق .
تنصل
(
tanassol
) م . ع . بيرون آمدن موى از خضاب . و از گناه بيزار شدن و بيرون كشيدن خود را يق تنصل اليه من الجناية اذا خرج و تبرأ . و بيرون آوردن چيزى را .