و فسادى پيدا گردد كه منجر به پراكندگى گردد و يا آنكه هر كه از بسيارى مردم و ترتيب امور ديگران برشك آيد خرد و دانش وى در معرض زوال و انتشار افتد .
تقعوس
(
taqa'vos
) و تقعوش (
taqa'voc
) م . ع . تقعوس الشيخ :
كلانسال گرديد آن شيخ . و تقعوست البيت :
ويران گرديد آن خانه و تقعوش ( باشين ) در هر دو معنى استعمال مىگردد .
تقعيب
(
taq'ib
) م . ع . قبهدار شدن سم اسب مانا به عقب . و بتك رسانيدن سخن را .
و به مغ سخن رسيدن .
تقعيث
(
taq'is
) م . ع . از بيخ بر كندن يق ققثه تقعيثا .
تقعيد
(
taq'id
) م . ع . قعده تقعيدا :
خدمت كرد او را و كفايت كرد وى را كسب و ورزش .
تقعير
(
taq'ir
) م . ع . به مغ فرو شدن .
و لب پيچيدن در سخن . و با قصاى دهن سخن گفتن .
و بتكلف فصاحت نمودن يق قعر فى الكلام اى تشدق . و بانگ و فرياد كردن .
تقعير
(
taq'ir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گودى و فرورفتگى - ضد تحدب .
تقعيط
(
taq'it
) م . ع . تنك كردن .
و نيك راندن ستور را . و فحش گفتن . و درشتى كردن در سخن .
تقفر
(
taqaffor
) م . ع . در پى رفتن و پيروى نمودن .
تقفز
(
taqaffoz
) م . ع . به حنا نگارين كردن زن دست و پاى را . و قفاز پوشيدن .
تقفس
(
taqaffos
) م . ع . برجستن .
تقفص
(
taqaffos
) م . ع . فراهم آمدن .
تقفع
(
taqaffo '
) م . ع . ور ترنجيدن .
تقفقف
(
taqafqof
) م . ع . خشك شدن گياه . و برهم خوردن دندان .
تقفى
(
taqaffi
) م . ع . مبالغه كردن در مهربانى و نوازش كردن و بسيار پرسيدن از حال كسى . و پيروى نمودن . و در پى كسى رفتن يق تقفيت فلانا . و به چوب دستى زدن يق تقفاه بالعصا .
تقفية
(
taqfeyat
) م . ع . در پى فرستادن يق قفيته فلانا و قفيت على اثره بفلان .
و قفيته بفلان اى اتبعته اياه يعنى در پى او فرستادم فلان را . قوله تعالى
ثُمَّ قَفَّيْنا عَلى آثارِهِمْ بِرُسُلِنا
و منه الكلام المقفى و سميت قوافى الشعر لان بعضها يتبع اثر بعض .
تقفير
(
taqfir
) م . ع . فراهم آوردن خاك و جز آن .
تقفيع
(
taqfi '
) م . ع . نگاهداشتن يق قفع هذا .
تقفيل
(
taqfil
) م . ع . خشك شدن پوست .
و قفل نمودن در . و نگاهداشتن چيزى . و فراهم آوردن گندم و مانند آن را .
تقفين
(
taqfin
) م . ع . سر بريدن .
تقلب
(
taqallob
) م . ع . برگشتن يق تقلب الشيئ ظهرا لبطن كالحية تتقلب على الرمضاء . و تقلب فى الامور : دست انداخت در كارها بخواست خود . و تقلب فلان : برگشت فلان از حالى بحالى و از رنگى برنگى .
تقلب
(
taqallob
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انقلاب و تحويل و برگشت . و ناراستى و دوروئى و مكر و حيله و دروغ و نيرنگ و خيانت و نفاق و نادرستى . و تقلب كردن :
دوروئى كردن و نادرستى كردن و دروغ گفتن و حيله كردن و مكر نمودن و نيرنگى كردن و خيانت نمودن .
تقلبات
(
taqallob t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دروغها و نادرستيها و خيانتها و نيرنگها و دوروئيها و حيلهها .
تقلبى
(
taqallobi
) ص . پ . منسوب به تقلب و داراى غل و غش .
تقلح
(
taqalloh
) م . ع . تفلح البلاد :
بىاندازه ورزيد و كسب كرد در سال قحط .
تقلد
(
taqallod
) م . ع . قلاده پوشيدن .
تقلد
(
taqallod
) ا پ . - مأخوذ از تازى - سرافرازى بمنصبى و قبول و پذيرفتن منصب و شغل .
تقلز
(
taqalloz
) م . ع . شادمانى كردن .
و دويدن بز كوهى .
تقلزم
(
taqalzom
) م . ع . فرو بردن .
و به بخل و ناكسى مردن .
تقلس
(
taqallos
) م . ع . كلاه پوشيدن .
تقلسى
(
taqalsi
) م . ع . پوشيدن يق قلسيته فتقلسى : پوشانيدم آن را پس پوشيد .
تقلص
(
taqallos
) م . ع . درهم كشيده شدن و گرد آمدن با هم .
تقلع
(
taqallo '
) م . ع . از بن بر كنده شدن .
تقلعث
(
taqal'os
) م . ع . تقلعث فى مشيته : پاكشان رفت كه گويا از گل بر مىكند پاى را .
تقلق
(
teqleq
) ا . ع . مرغى آبى .
تقلقل
(
taqalqol
) م . ع . جنبيدن .
تقلنس
(
taqalnos
) م . ع . كلاه پوشيدن يق قلنسته فتلقنس .
تقلى
(
toqli
) ا . پ . گوسپند شش ماهه .
تقلى
(
taqalli
) م . ع . دشمنى نمودن .
تقليب
(
taqlib
) م . ع . بر گردانيدن و پشت چيزى بسوى شكمش كردن .
تقليح
(
taqlih
) م . ع . پاك كردن زردى از دندان و مانند آن المثل عود يقلح ( مجهولا ) اى تنقى اسنانه و تعالج من القلح .
تقليد
(
taqlid
) م . ع . قلاده در گردن كسى انداختن . و كار در عهدهء كسى كردن يق قلده العمل . و چيزى در گردن ستور قربانى