و نزديك بحقيقت و تخمينى .
تقريح
(
taqrih
) م . ع . قرحه بالحق تقريحا : پيش آمد او را به حق .
تقريد
(
taqrid
) م . ع . خاموش گرديدن جهة عجز . و كنه دور كردن . اصله ان الرجل اذا اراد ان يأخذ البعير الصعب قرده اولا حتى يلين ثم اخذه . و خوار و رام گرديدن شتر . و خوار گردانيدن . و فروتنى كردن .
و فريفتن .
تقرير
(
taqrir
) م . ع . با قرار آوردن و بقرار بردن . و قرار و ثبات دادن .
تقرير
(
taqrir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيان و قول و شرح و تفصيل و قرائت و تعريف و تعبير . و اعتراف و اقرار . و بيان بليغ و فصيح و سخن و قدرت در بيان و تكلم .
تقريرا
(
taqriran
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - لفظا و قولا .
تقريرات
(
taqrir t
) ا . پ . بيانات و توضيحات و اقوال و گفتار .
تقريس
(
taqris
) م . ع . خنك ساختن و آب فسرانيدن .
تقريش
(
taqric
) م . ع . بر آغالانيدن و برانگيختن . و آزمند گردانيدن . و ورزيدن .
تقريص
(
taqris
) م . ع . پارهپاره كردن خمير را . و دانهء تلخه بركندن از آن .
و بريدن .
تقريض
(
taqriz
) م . ع . شعر گفتن كسى را بمدح يا ذم .
تقريط
(
taqrit
) م . ع . در ديك پاره پاره كردن گندنا را . و گوشواره نهادن بر كسى . و لگام دادن اسب را و يا عنان بر سر اسب افگندن . و بينى چراغ پاك كردن و سوختگى پليته را دور كردن . و برانگيختن اسب را بر سختترين حفر . و چيز اندك دادن يق قرط عليه اى اعطاه قليلا .
تقريظ
(
taqriz
) م . ع . ستودن زنده را به حق باشد يا باطل .
تقريظ
(
taqriz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ستودن مكتوب كسى را و تصديق نوشتن بر آن .
تقريع
(
taqri '
) م . ع . سرزنش كردن و ملامت نمودن و علاج كردن شتر بچهء قريع را . و بر جهانيدن گشن را بر ماده . و قرع للقوم : از جاى بركند قوم را و مضطرب و بىآرام ساخت . و قرعت الحلوبة رأس فصيلها : تر كرد آن شير ده سر بچهء خود را از سر پستان ديگر و ذلك اذا كانت كثيرة اللبن فاذا رضع الفصيل خلفا قطر اللبن من الخلف الاخر فقرع رأسه قرعا .
تقريم
(
taqrim
) م . ع . قرمه تقريما :
خوردن آموخت مر او را .
تقرين
(
taqrin
) م . ع . چيزى به چيزى پيوستن يق قرنت الاسارى فى الجبال .
تقزح
(
taqazzoh
) م . ع . بسيار شاخ گرديدن گياه و پراكنده افتادن آن .
تقزز
(
taqazzoz
) م . ع . نيك پاك بودن از آلايش و از ريم و چرك .
تقزع
(
taqazzo '
) م . ع . آمادهء دويدن شدن اسب .
تقزية
(
taqzeyat
) م . ع . بر زمين افگندن و كشتن .
تقزيح
(
taqzih
) م . ع . توابل در ديگ ريختن . و تقزيح الحديث : آراستن سخن را .
تقزيح
(
taqzih
) ا . ع . چيزى شبيه به ناخن سگ كه بر سر درخت و يا گياه برآيد .
تقريع
(
taqzi '
) م . ع . ستردن موى و جاى جاى ناسترده ماندن آن . و آماده كردن اسب را بدوانيدن . و سخت دويدن اسب .
و فارغ داشتن كسى را براى امرى معين يق قزعته اذا جردته لشيئ و لم تشغله لغيره .
تقسس
(
taqassos
) م . ع . شنودن آواز و در پى چيزى شدن .
تقسط
(
taqassot
) م . ع . در ميان خود چيزى را برابر قسمت نمودن و بخش گرفتن يق تقسطوا الشيئ بينهم اذا اقتسموه بالسوية .
تقسقس
(
taqasqos
) م . ع . تقسقس الصوت : شنود آواز را .
تقسم
(
taqassom
) م . ع . پراكنده شدن و پراكنده كردن يق تقسمهم الدهر فتقسموا اى فرقهم فتفرقوا ( لازم و متعدى است ) .
تقسيس
(
taqsis
) م . ع . نيكو چرانيدن شتران را .
تقسيط
(
taqsit
) م . ع . كم كردن نفقه را بر عيال و بخل نمودن .
تقسيم
(
taqsim
) م . ع . بخشبخش كردن و پريشان نمودن زمانه قوم را .
تقسيم
(
taqsim
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قسمت و توزيع و بخشبخش كردگى و باصطلاح حساب عملى كه بواسطهء آن تعيين مىشود كه يك عددى چند دفعه شامل مىگردد عدد ديگرى را . و تقسيم شدن : بخش بخش شدن . و تقسيم كردن : بخشبخش كردن و قسمت نمودن .
تقشر
(
taqaccor
) م . ع . باز شدن پوست يق قشره فتقشر .
تقشط
(
taqaccot
) م . ع . بىابر گرديدن هوا و پراكنده و واشدن ابر از هوا .
تقشع
(
taqacco '
) م . ع . پراكنده شدن قوم . و گشاده و واگرديدن ابر از هوا و غم از دل .
تقشف
(
taqaccof
) م . ع . به قوت