تقذع
(
taqazzo '
) م . ع . تقذع له بالشر : آماده شد بدى را براى او .
تقذقذ
(
taqazqoz
) م . ع . تقذقذ فى الجبل : بر آمد بر كوه . و تقذقذ فى الركية : در افتاد در چاه و بمرد . و تقذقذ الرجل : خود راى گشت آن مرد .
تقذية
(
taqzeyat
) م . ع . خاشاك انداختن در چشم و يا بر آوردن آن - از اضداد است .
تقذير
(
taqzir
) م . ع . پليدى آلودن .
تقذيع
(
taqzi '
) م . ع . پليدى آلودن جامه را .
تقذيف
(
taqzif
) م . ع . لعنت نمودن .
تقر
(
taqer
) ا . ع . ديكافزار و ادويه .
تقراب
(
teqqerr b
) م . ع . تقرب به تقربا و تقرابا : نزديكى جست بدان .
مر . تقرب .
تقرار
(
taqr r
) ا . ع . پايدارى و ثبات و قرار .
تقرب
(
taqarrob
) ا . ع . تقرب به تقربا و تقرابا : نزديكى جست بدان . و تقرب الى الله تعالى بشيئ : نزديكى جست به خدا بوسيلهء آن چيز . و نيز تقرب : دست بر تهيگاه نهادن . و شتابى كردن يق تقرب يا رجل ( بصيغهء امر ) يعنى بشتاب اى مرد .
تقرب
(
taqarrob
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نزديكى و قرابت و خويشى و نزديكى جستن و محرميت . و تقرب حاصل كردن : به كسى نزديكى و محرميت حاصل كردن . و تقرب داشتن : محرم بودن .
تقرة
(
taqerat
) ا . ع . زيرهء رومى و كرويا و كشنيز و ديگافزار .
تقرة
(
taqerrat
) م . ع . ثبات و قرار ورزيدن و آرميدن يق قربا لمكان قرارا و قرورا و قرا و تقرة .
تقرثع
(
taqarso '
) م . ع . تقرثع القوم و غيره : فراهم آمدند آن قوم و جز آنها و تقرثعت الضانة : برافراشته شد مويهاى آن بز .
تقرح
(
taqarroh
) م . ع . تقرح له :
آماده شد براى او .
تقرح
(
taqarroh
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ريششدگى و ريش و قرحه .
تقرحات
(
taqarroh t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - قرحهها و ريشها .
تقرد
(
teqred
) ا . ع . زيرهء رومى و ديگافزار .
تقرد
(
taqarrod
) م . ع . پيچان گرديدن موى و بر هم نشستن و نمد شدن پشم .
تقرده
(
taqerde
) ا . پ . زيره و كرويا .
تقرر
(
taqarror
) م . ع . بر پاى خود كميز انداختن شتر و ستبر گرديدن كميز از خوردن علف خشك يق تقررت الابل .
تقرر
(
taqarror
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استقرار و استحكام و اقرار و اثبات و استوارى و بند و بست .
تقرزم
(
taqarzom
) م . ع . شعر بد گفتن .
تقرش
(
taqarroc
) م . ع . فراهم آمدن . و پاك شدن از امور نابايست . و گرفتن چيزى را اولا فاولا . و ورزيدن .
تقرط
(
taqarrot
) م . ع . با گوشواره شدن .
تقرطس
(
taqartos
) م . ع . مردن و هلاك شدن .
تقرطق
(
taqartoq
) م . ع . كرته پوشيدن يق قرطقته فتقرطق .
تقرع
(
taqarro '
) م . ع . برگشتن از پهلو به پهلو يق بت اتقرع اى اتقلب و لا انام .
تقرعث
(
taqar'os
) م . ع . فراهم آمدن .
تقرعف
(
taqar'of
) م . ع . در ترنجيدن و گرفته شدن .
تقرف
(
taqarrof
) م . ع . تازه شدن سر ريش و جراحت .
تقرفص
(
taqarfos
) م . ع . تقرفصت العجوز : بجامه در پيچيده شد آن عجوزه .
تقرفع
(
taqarfo '
) م . ع . ترنجيدن و گرفته شدن .
تقرقف
(
taqarqof
) م . ع . لرزيدن و دندان بر دندان بر خوردن چندان كه آواز بر آيد .
تقرم
(
taqarrom
) م . ع . نخست به خوردن آمدن ستور بچه .
تقروء
(
taqarro '
) م . ع . فهميدن و پرستيدن و فقيه شدن .
تقره
(
taqere
) ا . پ . - مأخوذ از بربرى - زيرهء رومى و كرويا و نانخواه .
تقرى
(
taqarri
) م . ع . تقريت المياه : در پى آب رفتم و جستم آن را .
تقرئ
(
taqri '
) م . ع . قرئت المراة ( مجهولا ) : بند كرده شد آن زن جهة استبرا و بيرون آمدن از حيض .
تقريب
(
taqrib
) م . ع . دردگين تهيگاه گرديدن . و نزديك گردانيدن يق قربته اى ادنيته . و گفتن حياك اللّه و قرب دارك . و نوعى از دويدن اسب كمتر از حفر و آن بهم برداشتن است هر دو دست را و بهم نهادن آن را .
تقريب
(
taqrib
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نزديك و نزديكى .
تقريبا
(
taqriban
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - ضد تحقيقا - بطور حدس و تخمين و بطور قياس و نزديك به آن .
تقريبى
(
taqribi
) ص . پ . احتمالى