كتاب و سخن را . و اندام اندام كردن قصاب گوسپند را .
تفصيل
(
tafsil
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شرح و بيان . و تفصيل دادن : شرح دادن و بيان كردن و مشروحا چيزى را ذكر كردن .
و على التفصيل : مفصلا و مشروحا و بتفصيل .
تفصيلا
(
tafsilan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - مشروحا و مفصلا .
تفصيلانه
(
tafsil ne '
) م ف . پ . على التفصيل و مشروحا و با شرح و بيان .
تفصيل نامه
(
tafsil - n me
) ا . پ . - ياداشت نامه و اعلان نامه .
تفصيل وار
(
tafsil - v r
) م ف . پ .
بتفصيل و مشروحا و مفصلا و با دقت .
تفضج
(
tafazzoj
) م . ع . تر بودن بن موها از خوى و عرق و پر شدن بدن از دسومت و منسبط شدن .
تفضض
(
tafazzoz
) م . ع . پراكنده شدن .
تفضل
(
tafazzol
) م . ع . افزون شدن بر كسى . و افزونى نمودن . و نيكوئى كردن .
و دعواى فضل نمودن بر اقران خويش . و جامهء باد روزه پوشيدن براى كار . و يا يك جامه پوشيدن و اطراف را بر خلاف بر دوش انداختن .
تفضل
(
tafazzol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برترى و فزونى . و لطف و مرحمت و احسان و مهربانى و خاطرنوازى . و تفضل داشتن : فزونى داشتن .
تفضلات
(
tafazzol t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نعمتها و نيكوئيها و عنايتها و بخششها و ملاطفتها . و تفضلات الهى : نعمتهاى الهى و الطاف خداوندى .
تفضيج
(
tafzij
) م . ع . خوى كردن بن موى يقدرى كه روان نگردد . و نيك بهم رسانيدن اندام پيه را چنان كه عرق لحم در مداخل شحم كفته گردد . و ترنجيدن . و كم گوشت شدن اندام ناقه . و گشاده و فراخ شدن هر چيزى .
تفضيح
(
tafzih
) م . ع . نيك رسوا كردن . از لغات مولده است .
تفضيح
(
tafzih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رسوائى و فضيحت .
تفضيض
(
tafziz
) م . ع . سيمكوب و سيم اندود كردن .
تفضيل
(
tafzil
) م . ع . فضله تفضيلا :
فزونى نهاد او را و حكم كرد بر فضل او و فاضل و افزودن گردانيد و برگزيد او را بر ديگرى .
تفضيل
(
tafzil
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فزونى و برترى و فضيلت .
تفطح
(
tafattoh
) م . ع . پهن شدن و واگشوده گرديدن .
تفطر
(
tafattor
) م . ع . شكافته گرديدن .
تفطيح
(
taftih
) م . ع . پهن گردانيدن ( شدد للكثرة ) .
تفطير
(
taftir
) م . ع . روزه گشايانيدن كسى را .
تفطيس
(
taftis
) م . ع . سخن به روى كسى گفتن و ميرانيدن .
تفطين
(
taftin
) م . ع . فهمانيدن .
تفظع
(
tafazzo '
) م . ع . زشت يافتن كارى را .
تفعفع
(
tafa'fo '
) م . ع . شتابى كردن .
تفعى
(
taf i
) م . ع . مانند افعى گرديدن در بدى و خباثت .
تفغم
(
tafaqqom
) م . ع . شكفتن گل .
تففة
(
tefafat
) ع . ج . تف (
toff
) .
تففة
(
tofafat
) ا . ع . كرمكى خرد كه چرم را مىخورد .
تفقح
(
tafaqqoh
) م . ع . گشاده گرديدن و شكفتن گل .
تفقد
(
tafaqqod
) م . ع . گم شده را جستن .
تفقد
(
tafaqqod
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غمخوارى و دلجوئى و ملاطفت و مهربانى و ترحم . و تفقد فرمودن و كردن : دلجوئى و غمخوارى كردن .
تفقع
(
tafaqqo '
) م . ع . شكافته و پاره شدن .
تفقم
(
tafaqqom
) م . ع . تفقمه تفقما : گرفت فقم يعنى چانه و يا سر بينى او را .
تفقوء
(
tafaqqo '
) م . ع . كور گرديدن .
و بر كندن و شكسته شدن چشم و آبله و جز آن . و بركنده و شكافته شدن ابر . و تفقأت البهمى اذا تشققت لفائفها عن ثمرها .
تفقه
(
tafaqqoh
) م . ع . فهميدن و و فقيه شدن .
تفقه
(
tafaqqoh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تحصيل علم فقه و اجتهاد .
تفقئة
(
tafqeat
) م . ع . بركندن و شكستن چشم و آبله و مانند آن را . و كور ساختن .
تفقيح
(
tafqih
) م . ع . چشم باز كردن بچه سگ .
تفقير
(
tafqir
) م . ع . كندن . و جوى نهال كندن . و سوراخ كردن مهره و جز آن .
تفقيع
(
tafqi '
) م . ع . بتكلف فصاحت كردن و از انگشتان بانگ برآوردن بخمانيدن .
و بانگشت زدن برگ گل را تا پاره گردد و آواز دهد . و سرخ كردن چرم را .
تفقيه
(
tafqih
) م . ع . آموزانيدن و آگاه گردانيدن يق فقهه الله .
تفك
(
tofak
) ا . پ . لولهء چوبين ميان خالى و دراز كه با گلولهء گلين و زور نفس بدان گنجشك و مانند آن را صيد كنند . و