در مجلس .
تفسيد
(
tafsid
) م . ع . تباه گردانيدن .
تفسيدن
(
tafsidan
) ف ل . پ . گرم شدن و سوختن .
تفسيده
(
tafside
) ص . پ . بغايت گرم شده .
تفسيده لبان
(
tafside - lab n
) ا . پ .
لبهاى تركيده .
تفسير
(
tafsir
) م . ع . پيدا و آشكار نمودن و بيان نمودن معنى سخن را .
تفسير
(
tafsir
) ا . ع . قيل التفسير و التأويل واحدا و هو كشف المراد عن المشكل و التأويل رد احد المحتملين الى ما يطابق الظاهر .
ج : تفاسير .
تفسير
(
tafsir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شرح و بيان و فروزش و نميرا .
تفسيق
(
tafsiq
) م . ع . ناراست گردانيدن - ضد تعديل .
تفسيله
(
tafsile
) ا . پ . پارچهء ابريشمى كه از آن قبا و ازار و جز آن دوزند .
تفش
(
tafc
) ا . پ . طعنه و سرزنش و تفشه و تفشل و بيغار .
تفش
(
tafec
) ا . پ . گرمى و حرارت .
و كف و تف و آب دهن .
تفشج
(
tafaccoj
) م . ع . پايها را از هم دور نهاده نشستن و رفتن .
تفشح
(
tafaccoh
) م . ع . گشاده داشتن ميان هر دو پاى در رفتن و كميز انداختن .
و گائيدن دختر را .
تفشره
(
tafcare
) و (
tafcere
) ا .
پ . قليهاى كه از سبزىآلات پزند . مر .
تفشله .
تفشغ
(
tafaccoq
) م . ع . جامهء نيكو پوشيدن با پيرى و سپيد موئى . و افزون و پراكنده گشتن موى سپيد در سر . و غالب گشتن خون و منتشر شدن آن در بدن يق تفشغ الدم فى فلان و تمشى فى بدنه .
و در ميان پاى دختر در آمدن و دوشيزگى بردن .
و در آمدن در سراى . و پوشيده شدن . و به زير چيزى فرو پوشيدن و فرو گرفتن كسى را . و كاهلى كردن .
تفشق
(
tafaccoq
) م . ع . حمايلوار افگندن جامه را .
تفشل
(
tafaccol
) . م . ع . بر فشل نشستن زن . و زن خواستن . و روان شدن آب .
تفشل
(
tafcal
) ا . پ . تفش و طعنه و سرزنش و تفشه و بيغار .
تفشله
(
tafcele
) ا . پ . قليهاى كه از گوشت و تخم مرغ و زردك و گندنا و گشنيز و عسل پزند . و عدس سبز نيمپخته را نيز گويند كه مردم طهران عدسى گويند .
تفشؤ
(
tafacco '
) م . ع . تفشأ بالقوم المرض : پراكنده گرديد بيمارى در قوم و فاش شد . و تفشأ به : فسوس كرد با او .
تفشه
(
tafce
) ا . پ . طعنه و سرزنش و نكوهش .
تفشهزن
(
tafce - zan
) ا . پ . آنكه سر زنش مىكند و طعنه مىزند . و مفترى .
تفشى
(
tafacci
) م . ع . تفشاهم المرض و بهم : زياد گشت بيمارى در آنها . و تفشت القرحة : فراخ گشت ريش
تفشية
(
tafceyat
) م . ع . آشكار كنانيدن .
تفشيج
(
tafcij
) م . ع . پاها را از هم دور نهادن جهة شاشيدن .
تفشيح
(
tafcih
) م . ع . پايها را از هم دور نهادن . و باز گرديدن از كسى . و روى گردانيدن .
تفشيخ
(
tafcix
) م . ع . نرم و سست گردانيدن بندهاى اندام را .
تفشيره
(
tafcire
) ا . پ . عدس سبز پختهء نرم كوفته كه مردم طهران عدسى گويند .
تفشيغ
(
tafciq
) م . ع . فرو گرفتن كسى را . و پوشيدن . و چيره شدن خواب .
تفشيل
(
tafcil
) م . ع . فشل ساختن براى زن و بر فشل نشستن .
تفشيل
(
tafcil
) ا . ع . شيرى كه در پستان باقىمانده باشد .
تفشيله
(
tafcile
) ا . پ . تفشله و تفشيره .
تفصح
(
tafassoh
) م . ع . به زبان عرب سخن گفتن اعجمى . و يا زبانآور شدن مرد عربى . و بتكلف فصاحت نمودن .
تفصد
(
tafassod
) م . ع . روان شدن چيزى .
تفصفص
(
tafasfos
) م . ع . تفصفصوا عنه : پراكنده شدند از آن .
تفصم
(
tafassom
) م . ع . شكسته گرديدن بىجدائى .
تفصى
(
tafassi
) م . ع . رهائى يافتن از هرچه باشد يق تفصى الانسان اذا تخلص من المضيق و البلية . و كذا تفصيت من الديون : رهائى يافتم از وام .
تفصيح
(
tafsih
) م . ع . بىكفك گرديدن شير .
تفصيد
(
tafsid
) م . ع . به آب اندك سيراب شدن و نفع يافتن به اندك آب .
تفصيد
(
tafsid
) ا . ع . كفتگى و انجوخيدگى و گودى و شيار . و فى الارض تفصيد اى تشقق و تخدد .
تفصيص
(
tafsis
) م . ع . گشادن چشم و نيك نگريستن مردم .
تفصيع
(
tafsi '
) م . ع . تيز دادن يا گند كردن . و بيرون آوردن كودك سرنره را از غلاف و دادن چيزى . و بيرون آوردن از چيزى .
تفصيل
(
tafsil
) م . ع . پيدا كردن . و بيان نمودن . و جدا نمودن . و فصل فصل ساختن