جامه را .
تفويق
(
tafviq
) م . ع . سوفار ساختن تير را . و فواق فواق خورانيدن شير بچه را .
تفويم
(
tafvim
) م . ع . نان پختن يق فوموا لنا اى اختبزوا .
تفويه
(
tafvih
) م . ع . فراخ دهان و دراز دندان گرديدن يق فوهه الله .
تفه
(
tafah
) م . ع . تفه تفها ( از باب سمع ) : بىمزه گشت و تفه تفها و تفاهة و تفوها . مرتفوه .
تفه
(
tafeh
) ص . ع . شيئ تفه :
چيز كم و اندك . و رجل تفه : مرد حقير و خسيس و دون . و طعام تفه : طعام بىمزه كه نه شيرين باشد و نه تلخ و نه ترش و نه تند و نه شور و نه چرب و نه عفص .
تفه
(
tofah
) و (
toffah
) ا . ع .
سياه گوش .
تفهة
(
tafehat
) ص . ع . امراة تفهة : زن حقير و دون و خسيس . و اطعمة تفهة : طعامهاى بىمزه .
تفهر
(
tafahhor
) م . ع . تفهر فى المال : فراخ حال گرديد .
تفهق
(
tafahhoq
) م . ع . فراخ و گشاده گرديدن برق و جز آن . و روان گرديدن خون و مانند آن .
تفهم
(
tafahhom
) م . ع . اندكاندك دريافتن .
تفهم
(
tafahhom
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ادراك و دريافت و باز يافت .
تفهير
(
tafhir
) م . ع . تاسه بر افتادن اسب را و درماندن و مانده شدن آن از ضعف و سستى .
تفهيم
(
tafhim
) م . ع . فهمانيدن و دريافت كنانيدن .
تفهيم
(
tafhim
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تدريس و تعليم و آموختگى . و تفهيم و تفهم : فهمانيدن و فهميدن .
تفهيه
(
tafhih
) م . ع . درمانده گردانيدن بسخن .
تفيأة
(
tafyeat
) م . ع . سايه انداختن يق تفيأت الشجرة تفيأة و فياه تفيأة :
با سايه قرار داد او را و برگردانيد او را .
تفيحس
(
tafayhos
) م . ع . تفيحس فى مشيته : خراميد .
تفيد
(
tafayyod
) م . ع . خراميدن .
تفيدن
(
tafidan
) ف ل . م . پ .
گرم كردن و گرم شدن با آتش و نشستن در آفتاب و گذاشتن در آفتاب و يا به روى آتش و تركيدن و شكاف خوردن از گرما . و اندك اندك جمع كردن . و حفظ منافع خود نمودن .
تفيرا
(
tafir
) و (
tofayr
) و تفيرك (
tofirak
) ا . پ . سنگ نرم سپيد و سنگ ريزه .
تفيش
(
tafayyoc
) م . ع . لاف زدن و بر گرديدن از چيزى .
تفيظ
(
tafayyoz
) م . ع . جان دادن يق تفيظوا انفسهم اى تقيؤها .
تفيل
(
tafayyol
) م . ع . تفيل النبات :
بنهايت رسيد گياه . و تفيل الشباب : زياده و افزون شد جوانى . و تفيل فلان : فربه گرديد فلان . و تفيل رأيه : ضعيف شد و خطا كرد رأى او .
تفيلق
(
tafyloq
) م . ع . ستبر گرديدن و فربه شدن . و كوشيدن در دويدن چندان كه از شدت سرعت شگفت آورد .
تفيلم
(
tafaylom
) م . ع . تفيلم الغلام :
فربه و ستبر گرريد كودك .
تفين
(
tafin
) و تفينه (
tafine
) ا پ . عنكبوت و پردهء عنكبوت .
تفيوء
(
tafayyo '
) م . ع . سايه گرفتن و بر گرديدن سايه و تفيات انا فى فيئها :
برگشتم من در سايهء او .
تفيهر
(
tafayhor
) م . ع . فراخ حال شدن يق تفيهر فى المال اى اتسع فيه .
و تا سه گرفتن اسب . و مانده گرديدن آن .
تفيهق
(
tafyhoq
) م . ع . تفيهق فى الكلام : فراخى كرد در سخن و پر گردانيد دهن را بسخن .
تفيئة
(
tafyeat
) ا . ع . تفيئة الشيئ :
وقت آن چيز و اول آن چيز . و دخل على تفيئة فلان : درآمد در اثر فلان .
تفييد
(
tafyid
) م . ع . فال بد گرفتن از آواز بوم يق فيد فلان اذا تطير من صوت الفياد .
تفثيل
(
taf'il
) م . ع . فال گيرانيدن .
تفييل
(
tafyil
) م . ع . فيل رأيه :
زشت كرد راى او را و منسوب كرد بخطا و سستى راى و سست راى گفت او را .
تفئيم
(
taf'im
) م . ع . پر گرديدن دهان شتر از گياه تازه . و فراختر ساختن و افزودن پالان را از آنچه كه بود .
تقاء
(
teq '
) م . ع . تقيته تقى و تقية و تقاء ( از باب ضرب ) : پرهيز كردم آن را .
تقابل
(
taq bol
) م . ع . با هم روى با روى گرديدن .
تقابل
(
taq bol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روباروئى و مقابلى .
تقاة
(
toq t
) ا . ع . پرهيزگارى يق اتقى تقاة .
تقاتر
(
toq tor
) م . ع . همديگر را فريفتن .
تقاتق
(
taq teq
) ص . ع . با سرعت و شتاب يق قرب تقاتق .