تفنگ و بندوق .
تفكده
(
taf - kade
) ا . پ . آتشدان و منقل و پركين .
تفكر
(
tafakkor
) م . ع . انديشيدن
تفكر
(
tafakkor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انديشه و فكر و تأمل و تعمق .
و تفكر كردن : انديشيدن و فكر كردن .
تفكر در مطالب مشكله را سنود گويند .
تفكك
(
tafakkok
) م . ع . نيك آرزومند نر گرديدن ماده شتر . و تفككت الناقة :
نزديك زادن رسيدن ماده شتر پس فرو هشته و سست گرديد گرداگرد فرج آن و بزرگ گشت پستانش . و فلان يتفكك اى لم يكن به تماسك من حمق .
تفكن
(
tafakkon
) م . ع . بشگفت آمدن . و انديشيدن . و پشيمان شدن . و دريغ خوردن . و اندوهگين شدن برگذشته به گمان حصول آن .
تفكه
(
tafakkoh
) م . ع . بشگفت آمدن از چيزى و پشيمان شدن قوله تعالى
فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ
اى تندمون . و ميوه خوردن . و پرهيز كردن از آن - از اضداد است - و برخوردارى يافتن يق تفكه بالشيئ .
تفكير
(
tafkir
) م . ع . انديشه نمودن .
تفكيك
(
tafkik
) م . ع . رهانيدن و خلاص كردن .
تفكيك
(
tafkik
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جداكردگى چيزى از ديگرى .
تفكيه
(
tafkih
) م . ع . ميوه آوردن جهة قوم . و فكههم بملح الكلام :
خوش منشى نمود با ايشان بسخن لطيف و شيرين .
تفل
(
tafl
) م . ع . خدو انداختن و افگندن از دهان چيزى ( و الفعل من ضرب و نصر ) .
تفل
(
tafl
) ا . ع . آنچه از دهن بيرون اندازند شبيه به بزق ولى كمتر از آن فاوله البزق ثم التفل ثم النفت .
تفل
(
tafal
) ا . ع . بدبوئى كه از ترك طيب باشد .
تفل
(
tafal
) م . ع . تفل تفلا ( از باب سمع ) : بدبوى گرديد و تفلت المراة : خوش بوى گرديد آن زن ( ضد ) .
تفل
(
tafel
) ص . ع . مرد بدبوى يق رجل تفل .
تفل
(
tofl
) ا . ع . خدو و كفك .
تفل
(
toffal
) ا . ع . روباه و يا روباه بچه .
تفلات
(
tafel t
) ع . ج . تفلة (
tafelat
) .
تفلة
(
tafelat
) ص . ع . مؤنث تفل يق امراة تفلة : زن بدبوى . ج : تفلات .
تفلت
(
tafallot
) م . ع . تفلت الشيئ منى : در گذشت آن چيز از من . و تفلت اليه : پيكار نمود با او . و تفلت عليه :
برجست بر او .
تفلج
(
tafalloj
) م . ع . كفته گرديدن پاى .
تفلحس
(
tafalhos
) م . ع . ناخوانده بمهمانى آمدن كسى را .
تفلدان
(
tofl - d n
) ا . پ . ظرفى كه در آن آب دهن و خلط سينه اندازند .
تفلص
(
tafallos
) م . ع . رهائى يافتن .
تفلطس
(
tafaltos
) م . ع . فراخ گرديدن بينى مردم .
تفلع
(
tafallo '
) م . ع . شكافتة و بريده شدن و تركيدن پاى .
تفلفل
(
tafalfol
) م . ع . گام نزديك نهادن در رفتار . و خراميدن . و دندان ماليدن بسواك . و سر دو پستان پيش سياه شدن يق .
تفلفل قادمتا الضرع اى اسودت حلمتاه .
تفلق
(
tafalloq
) م . ع . شكافته گرديدن .
و سخت كوشيدن در دويدن . و شكافته و پاره پاره گرديدن .
تفلقح
(
tafalqoh
) م . ع . مژده دادن .
تفلك
(
tafallok
) م ع . گرد شدن پستان دختر .
تفلل
(
tafallol
) م . ع . رخنه شدن .
و خفتن روى تيغ و كارد و مانند آن . و شكست خوردن لشكر .
تفلية
(
tafleyat
) م . ع . شپش جستن در سر .
تفليج
(
taflij
) م . ع . قسمت كردن .
تفليح
(
taflih
) م . ع . فسوس و لاغ كردن و فريفتن .
تفليخ
(
taflix
) م . ع . زدن .
تفليذ
(
tafliz
) م . ع . پارهپاره كردن .
تفليس
(
taflis
) و (
teflis
) ا خ . پ .
شهرى از قفقازيهء روس كه در قديم مقر سلطنت گرجستان و در دورهء تزارى محل حكومت عمومى قفقاز بود و اينك پايتخت گرجستان و مركز حكومت جمهوريهاى ماوراء قفقاز و در كنار رود كر واقع است و سيصد هزار نفر جمعيت دارد .
تفليس
(
taflis
) م . ع . بافلاس منسوب كردن و حكم نمودن قاضى بر افلاس كسى .
تفليص
(
taflis
) م . ع . رهانيدن .
تفليع
(
tafli '
) م . ع . شكافتن چيزى را و نيك بريدن .
تفليق
(
tafliq
) م . ع . شكافتن ( شدد للمبالغة ) .
تفليك
(
taflik
) م . ع . گرد شدن پستان دختر . و گرد پستان شدن دختر يق فلك ثدى الجارية و فلكت الجارية . و ستيهيدن در كارى . و گشن خواه شدن ماده سگ و خون آوردن . و دهانبند ساختن مر شتر