تفت
(
taft
) ا . پ . گرمى و حرارت . و تعجيل و شتاب . و روش و آيش گرم و گفتار گرم و خرام و خرامان و قهر و غضب و گرمى از خشم و قهر . و تموج . و ريشهء دوائى كه بتازى لفاح گويند . و سبدى كه جهة نهادن گل و ميوه سازند . و ا خ : نام قصبهاى از توابع يزد .
تفتاف
(
taft f
) ا . ع . كسى كه احاديث زنان را گويد . ج : تفتافون و تفاتف و تفاتيف .
تفتافون
(
taft fun
) ع . ج . تفتاف .
تفتان
(
taft n
) ا و ص . پ . هر چيز گرم شدهء از آفتاب و يا از آتش . و قسمى از نان .
تفتت
(
tafattot
) م . ع . ريزه ريزه شدن .
تفتح
(
tafattoh
) م . ع . گشاده گرديدن .
تفتر
(
taftar
) ا . ع . دفتر و نامهاى فراهم آورده .
تفتر
(
tafattor
) م . ع . مست شدن از شراب . و با قدم بطئى رفتن . و ضعيف و سست شدن . و رنج و تعب از تب داشتن .
تفتغ
(
tafattoq
) م . ع . شكسته گرديدن يق تفتغ تحت الفرس اى تشدخ .
تفتق
(
tafattoq
) م . ع . شكافته و گشاده گرديدن .
تفتك
(
tafattok
) م . ع . بدون مشورت از ديگرى در كارى در آمدن يق تفتك الامر اذا مضى عليه لا يؤامر احدا .
تفتگى
(
taftegi
) ا . پ . گرمى و آزردگى و اضطراب و كوفتگى و تكدر .
تفتل
(
tafattol
) م . ع . تافته گرديدن .
تفتن
(
taftan
) ف ل . م . پ . تافتن و گرم شدن و يكديگر را گرم گردانيدن . و خشمناك گرديدن و بخشم در آوردن و شتافتن و دويدن و خراميدن .
تفته
(
tafte
) ص . پ . بسيار گرم شده و تافته . و آزرده و كوفته شده و مكدر . و گداخته شده .
تفته
(
tafte
) ا . پ . ريشهء دوائى كه لفاح نيز گويند . و تار عنكبوت .
تفته جگر
(
tafte - jegar
) ص . پ .
عاشق و گرفتار بيمارى دق و تب لازم .
تفته دل
(
tafte - del
) ا . پ . تنگ دل و غمناك و دل فگار .
تفتى
(
tafatti
) م . ع . باز ايستادن دختر از لهو و بازى با كودكان يق فتيت الجارية ( مجهولا ) فتفتت . و جوانمردى نمودن .
تفتية
(
tafteyat
) م . ع . باز داشتن دختر را از بازى با كودكان يق فتيت الجارية ( مجهولا ) اذا خدرت و منعت من اللعب مع الصبيان .
تفتيت
(
taftit
) م . ع . شكسته و ريزه شدن .
تفتيح
(
taftih
) م . ع . گشادن ( شدد للمبالغة ) .
تفتيح
(
taftih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بازشدگى و گشوده گرديدن مانع و سد .
تفتيخ
(
taftix
) م . ع . پهنا ساختن و نرم گردانيدن انگشتان را .
تفتيدن
(
taftidan
) ف . ل . پ . گرم شدن از آفتاب و آتش .
تفتير
(
taftir
) م . ع . سست گردانيدن .
و پراكنده و پريشان گرديدن ابر و آرميدن آن و آماده شدن بباريدن .
تفتيش
(
taftic
) م . ع . جستن و كاويدن .
تفتيش
(
taftic
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تفحص و تجسس و كاوش .
تفتيشى
(
taftici
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مباشر و مفتش .
تفتيق
(
taftiq
) م . ع . شكافتن و گشادن .
تفتيك
(
taftik
) ا . پ . پشم نرم كه از زير موى بز به شانه بر آرند و آن را رشتهء شال و برك سازند . و نيز بخارى كه از جوشش ديگ پديد مىآيد .
تفتيك
(
taftik
) م . ع . پنبه زدن .
تفتيل
(
taftil
) م . ع . تافتن ( شدد للكثرة ) .
تفتين
(
taftin
) م . ع . در فتنه افگندن .
تفتين
(
taftin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فتنه و آشوب بر انگيختگى و هنگامه و غوغا بر پا نمودگى و بر آغالانيدگى .
تفث
(
tafas
) ا . ع . آنچه محرم بعد از اداى حج بجا آرد از ناخن چيدن و موى ستردن و قصر بروت و جز آن قوله تعالى
ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ
عن الرضا عليه السلام : التفث تعليم الاظفار و طرح الوسخ و طرح الاحرام عنه .
تفث
(
tafas
) م . ع . تفث تفثا ( از باب سمع ) : چركين و ژوليده موى گرديد .
تفث
(
tafes
) ص . ع . كسى كه چركين و ژوليده موى باشد .
تفثيج
(
tafsij
) م . ع . گران گردانيدن .
تفثيد
(
tafsid
) م . ع . آسنر ساختن زره را .
تفجج
(
tafajjoj
) م . ع . گشاد راه رفتن .
تفجر
(
tafajjor
) م . ع . روشن شدن صبح . و روان گشتن آب . و جوانمردى نمودن يق تفجر الرجل بالكرم .
تفجس
(
tafajjos
) م . ع . بزرگى نمودن .
تفجع
(
tafajjo '
) م . ع . دردمند شدن از سختى و بلا و اندوه يق تفجع للمصيبة .
تفجية
(
tafjeyat
) م . ع . گشاده و برهنه كردن و يكسو گردانيدن .
تفجيج
(
tafjij
) م . ع . گشاد راه رفتن و خام و نارس بودن .
تفجير
(
tafjir
) م . ع . آب روان كردن ( شدد للكثرة ) .
تفجيع
(
tafji '
) م . ع . دردمند نمودن و مصيبتزده ساختن .
تفجيل
(
tafjil
) م . ع . پهن ساختن چيزى را و پيش آوردن .
تفحاح
(
tafh h
) ا . ع . تفحاح الافعى : اواز مار كه از دهانش آيد .
تفحج
(
tafahhoj
) م . ع . هر دو پا را