تفازز
(
taf zoz
) م . ع . بيرون آمدن دو حريف براى جنگ .
تفاسخ
(
taf soh
) م . ع . فراخ نشستن در مجلس يق تفاسحوا فى المجلس .
تفاسد
(
taf sod
) م . ع . بريدن ارحام و قطع رحم كردن يق تفاسدوا اى قطعوا الارحام .
تفاسى
(
taf si
) م . ع . تفاست الخنفساء : كون بر آورد خبزدوك تا گند كند .
تفاسير
(
taf sir
) ع . ج . تفسير .
تفاصح
(
taf soh
) م . ع . به زبان عرب سخن گفتن مرد عجمى و يا زبانآور شدن مرد عربى . و بتكلف فصاحت نمودن .
تفاصيل
(
taf sil
) ع . ج . تفصيل .
تفاضل
(
taf zol
) م . ع . همديگر را افزون آمدن و افزونى جستن .
تفاضل
(
taf zol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برترى و افزونى چيزى بر چيزى .
و تفاضل داشتن : افزونى داشتن و برترى داشتن . و داراى تفاضل بودن : داراى برترى و فزونى بودن .
تفاطم
(
taf tom
) م . ع . تفاطم القوم : شيفته بشير گرديدند شتر بچگان آن قوم بعد باز كردن از آن .
تفاطؤ
(
taf to '
) م . ع . در آمده پشت و بر آمده سينه گرديدن . و يا خويشتن را از كارى كشيدن و سركشى نمودن و در اين هر دو معنى سخت تراز تفاعس است . و باز پس گرديدن . و تفاطا عنهم : منكسر شد و باز گرديد .
تفاغ
(
taf q
) ا . پ . كاسهء سر و جمجمه .
تفاغ
(
taf q
) و (
tef q
) و (
tof q
) ا . پ . پياله و جام شراب خورى .
تفاقع
(
taf qoh
) م . ع . پشت بسوى يكديگر كردن .
تفاقد
(
taf qod
) م . ع . يكديگر را گم كردن .
تفاقر
(
taf qor
) م . ع . بهانهء فقر و درويشى آوردن و يكديگر تفاخر كردن در فقر خويش و زبون و پست نمودن خويشتن .
تفاقس
(
taf qos
) م . ع . سر يكديگر به زير كشيدن يق هما يتفاقسان .
تفاقع
(
taf qo '
) م . ع . سپيد گرديدن چشم .
تفاقم
(
taf qom
) م . ع . بزرگ گرديدن كار .
تفاكه
(
taf koh
) م . ع . همديگر را لاغ كردن .
تفال
(
tof l
) ا . ع . خدوو كفك و آب دهن و تف .
تفال
(
tafa'ol
) م . ع . فال گرفتن .
تفال
(
tafa'ol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فال و شگون و فال نيك و تفأل زدن :
فال گرفتن .
تفالا
(
tafa'olan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور شگون و بطور فال نيك .
تفالج
(
taf loj
) م . ع . بهانهء فالج بودن نمودن و اظهار فالج بودن كردن .
تفاله
(
tof le
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جزء بيكاره و بيفايدهء از هر چيزى . و تفالهء انگور : چوب و پوست و هستهء انگور كه پس از خوردن از دهان بيرون اندازند . و تفالهء آهن : ريم آهن . و تفالهء كنجد : تخ كنجد روغن كشيده .
تفالى
(
taf li
) م . ع . شپش جستن خواستن .
تفان
(
teff n
) ا . ع . هنگام يق اتيتك بتفانه و على تفانه .
تفانى
(
taf ni
) م . ع . يكديگر را نيست و سپرى گردانيدن در جنگ و جز آن .
تفاوت
(
taf vot
) و (
taf vat
) و (
taf vet
) م . ع . تفاوت الشيئان تفاوتا ( مثلثة الواو ) : از هم جدا و دور شدند آن دو چيز - و هو على غير القياس لان المصدر من تفاعل بضم العين الا ما روى فى هذا لحرف .
تفاوت
(
taf vot
) ا . ع . عيب قوله تعالى
ما تَرى فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ .
تفاوت
(
taf vot
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اختلاف و عدم موافقت و فرق و امتياز . و نقاضت و جدائى . و دورى و مسافت و فاصله . و تفاوت داشتن :
اختلاف داشتن و موافق نبودن و فرق و امتياز داشتن و نقاضت داشتن . و تفاوت كردن :
فرق كردن و مختلف شدن و موافق نبودن و امتياز حاصل كردن . و تفاوت اينجا با آنجا : مسافت و فاصلهء اين جا با آن جا .
تفاود
(
taf vod
) م . ع . تفايد و همديگر را فايده دادن از علم و هنر .
تفاوص
(
taf vos
) م . ع . از همديگر جدا شدن .
تفاوض
(
taf voz
) م . ع . تفاوضوا فى الامر : با يكديگر انباز شدند در آن كار .
تفاوض
(
taf voz
) ا . ع . برابرى .
و شركة تفاوض : انبازى برابر
تفاؤل
(
taf ol
) م . ع . فال گرفتن .
تفاوه
(
taf voh
) م . ع . با هم سخن گفتن .
تفاهة
(
taf hat
) م . ع . تفه تفها و تفاهة مر . تفوه .
تفايد
(
taf yod
) م . ع . همديگر را فايده دادن يق هما يتفايد ان بالمال اى يفيد كل صاحبه .
تفة
(
toffat
) و (
tofat
) ا . ع . زن خوار و ذليل . و سياه گوش فى المثل استغنت التفه عن الرفة و يخففان يضرب لللئيم اذا شبع .