تغطرس
(
taqatros
) م . ع . خشمناك شدن . و ستم نمودن . و زفت گرديدن . و بزرگمنشى كردن . و تغطرس فى مشيته :
خراميد و بىراه رفت .
تغطرش
(
taqatroc
) م . ع . كورى نمودن از چيزى .
تغطرف
(
taqatrof
) م . ع . بزرگ منشى نمودن . و خراميدن و بناز رفتن .
تغطش
(
taqattoc
) م . ع . كورى نمودن و تاريك شدن چشم .
تغطغط
(
taqatqot
) م . ع . جوشيدن موج دريا . و پراكنده گرديدن چيزى .
تغطف
(
taqattof
) م . ع . چپ و راست رفتن اسب .
تغطمط
(
taqatmot
) ا . ع . جوشش ديگ و خروش آن . و خروش موج و اضطراب آن . و آواز كه در آن گرفتگى باشد . و بانگ شادمانى .
تغطى
(
taqatti
) م . ع . پوشيده شدن .
يق غطيته فتغطى : پوشانيدم آن را پس پوشيده شد .
تغطية
(
taqteyat
) م . ع . غطيته تغطية : پوشانيدم آن را . و غطى الليل فلانا : فرا گرفت تاريكى شب فلان را .
تغطيش
(
taqtic
) م . ع . غطش لى شيئا ( بصيغهء امر ) يعنى بگشاى براى من چيزى را و آماده ساز راه كار را و سخنى بگوى و تدبيرى كن و رائى بزن .
تغفر
(
taqaffor
) م . ع . مغفر چيدن .
تغفق
(
taqaffoq
) م . ع . همه روزه شراب خوردن . يق ظل يتغفق الشراب اذا شربه يومه اجمع .
تغفل
(
taqaffol
) م . ع . غفلت ورزيدن به قصد .
تغفيق
(
taqfiq
) م . ع . خفتن به نحوى كه سخن مردم در آن شنيده شود . و علاج مار گزيده كردن . و بيدار داشتن مار گزيده را .
تغفيق
(
taqfiq
) ا . ع . نوعى از خواب و غفلت كه در بىخوابى طارى گردد .
تغفيل
(
taqfil
) م . ع . بىخبر خواندن .
و غافل شمردن . و گول گردانيدن . و كافى بودن ترا غير تو با وجود غفلت تو . و پوشيدن .
تغل
(
toqal
) ا . پ . آغل و جاى باش گوسپندان .
تغلا
(
teqall
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شدت عطش و اضطرابى كه در بيمار ويژه بيمارى تب پيدا مىشود .
تغلب
(
taqleb
) ا خ . ع . قبيلهاى از تازيان .
تغلب
(
taqallob
) م . ع . بچيرگى تمام دست يافتن بر چيزى . يق تغلب عليه اى استولى عليه قهرا .
تغلب
(
taqallob
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زبردستى و چيرگى و استيلاى بقهر .
تغلبى
(
taqlabiy
) و (
taqlebiy
) ص . ع . منسوب بقبيلهء تغلب .
تغلت
(
taqallot
) م . ع . بر غفلت گرفتن كسى را .
تغلج
(
taqalloj
) م . ع . ستم كردن .
و بىفرمانى نمودن . و آب خوردن خر و زبان در دهان گردانيدن آن .
تغلس
(
toqolleso
) ا . ع . وقع فى وادى تغلس : در بلا و سختى زشت افتاد .
تغلط
(
taqallot
) م . ع . بغلط افگندن و بغلط افتادن .
تغلغل
(
taqalqol
) م . ع . در آمدن . و شتابى نمودن . و خود را غاليه ماليدن . و رفتن آب ميان درختان .
تغلف
(
taqallof
) م . ع . غلاف يافتن .
و غاليه كردن موى و ريش را .
تغلل
(
taqallol
) م . ع . درآمدن . و خود را بوى خوش ماليدن يق تغلل بالغالية .
تغلى
(
taqalli
) م . ع . تغلى بغالية :
خضاب كرد بغاليه و آلود آن را .
تغليب
(
taqlib
) م . ع . چيره گردانيدن .
تغليب
(
taqlib
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيرگى و غلبه و استيلا .
تغلية
(
taqleyat
) م . ع . جوشانيدن ديگ را . و از دور سلام گفتن . و اشاره كردن .
تغليس
(
taqlis
) م . ع . در تاريكى آخر شب رفتن و در آن تاريكى بر آب وارد گرديدن .
يق غلسنا الماء اى وردناه بغلس . و غلسنا الصلاة اى فعلنا الصلاة بغلس : در تاريكى شب نماز گزارديم .
تغليط
(
taqlit
) م . ع . بغلط منسوب كردن كسى را .
تغليظ
(
taqliz
) م . ع . درشت كردن بر كسى چيزى را .
تغليظ
(
taqliz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غلظت و هنگفتى و ستبرى و عدم رقت .
و تغليظ كردن : غليظ كردن .
تغليف
(
taqlif
) م . ع . در غلاف كردن شيشه را . و غلف لحيته تغليفا : غاليه ماليد بر ريش خود .
تغليق
(
taqliq
) م . ع . غلقت الابواب :
بستم درها را ( شدد للكثرة ) .
تغليل
(
taqlil
) م . ع . منسوب بخيانت كردن كسى را . و غلله بالغالية : غاليه ماليد بر موى وى .
تغماض
(
taqm z
) ا . ع . ما اكتحلت تغماضا : نخوابيدم .
تغمد
(
taqammod
) م . ع . فرو پوشيدن و پنهان داشتن . يق تغمده الله برحمته . و تغمد فلانا اى ستر ما كان منه . و پر كردن ظرف را .
تغمر
(
taqammor
) م . ع . رنگ كردن