تصميغ
(
tasmiq
) م . ع . داخل كردن صمغ در چيزى .
تصميم
(
tasmim
) م . ع . صمم فى الامر : گذشت در كار و در عزيمت . و كذا صمم فى السير و صممه : گزيد او را و دندان فرو برد در آن . و صمم السيف :
در گذشت شمشير از استخوان و آهن و جز آن از آنچه به روى آمد . و يا رسيد پيوندها را و بريد . و صمم الرجل الفرس العلف :
قادر كرد آن مرد اسب را بر گياه پس فربه و كلان شكم گرديد . و صمم صاحبه الحديث : به ياد صاحب خود داد سخن را .
تصندل
(
tasandol
) م . ع . سخن گفتن با زنان و عشق بازى كردن يق تصندل اى تغزل مع النساء .
تصنع
(
tasanno '
) م . ع . از خود روش نيكو نهادن و خويشتن را آراستن و بتكلف نيكو سيرتى نمودن .
تصنف
(
tasannof
) م . ع . آماده شدن گياه و درخت برگ آوردن را . و تصنفت شفته : خراشيده و پوست كنده شد لب او .
تصنى
(
tasanni '
) م . ع . تصنى عند القدر : نشست نزديك بحرص كه گوشت را كفاينده كباب سازد و بريانى كند تا آنكه بخاكستر رسد .
تصنيج
(
tasnij
) م . ع . صنج به تصنيجا : افگند او را بر زمين .
تصنيع
(
tasnif
) م . ع . صنعت الجارية تصنيعا ( مجهولا ) : نيكو تربيت يافت جاريه تا فربه شد و در تربيت اسبان اصنع الفرس بتخفيف از مجرد گويند و در تربيت دختران صنع الجارية بتشديد گويند .
تصنيف
(
tasnif
) م . ع . صنفه : گونه گونه ساخت آن را و جدا كرد بعض آن را از بعضى و تميز داد . و صنف الشجر : برگ بر آورد درخت .
تصنيف
(
tasnif
) ا . ع . نوع نوع كردن مطالب و جمع آورى آنها . ج : تصانيف .
تصنيف
(
tasnif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ايجاد و اختراع و انشاى مباحث علمى و تركيب و ترتيب نواهاى موسيقى .
تصنيفات
(
tasnif t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تصنيفها .
تصنيم
(
tasnim
) م . ع . تصوير كردن و نقش بستن . و بهر دو نوبت يك بار دوشيدن شتر را يق صنم النوق اى غزرها و ذلك اذا ادبر لبن الناقة .
تصوب
(
tasavvob
) م . ع . آمدن از بالا به نشيب و فرود آوردن باران .
تصوح
(
tasavvoh
) م . ع . خشك شدن تره از سر . يق تصوح البقل اذا يبس اعلاه و فيه ندوة .
تصوح
(
tasavvoh
) ا . ع : كفيدگى و و پراكندگى موى .
تصور
(
tasavvor
) م . ع . صورت و پيكر گرديدن . و با خود صورت كردن چيزى و صورت بستن . و نزديك شدن بافتادن يق تصورت الشيئ اى ئوهمت صورته فتصور لى . و طعنه فتصور : نيزه زد او را پس نزديك بافتادن شد . و ضربه فتصور :
زد او را پس بيفتاد .
تصور
(
tasavvor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پندار و گمان و خيال و وهم و فكر و قياس و انديشه و تفكر و تأمل و دريافت و فهم و ادراك . و تصور بستن و يا تصور كردن : خيال كردن و در پيش توهم كردن .
و بتصور آمدن : پنداشته شدن و فهميده شدن .
تصورى
(
tasavvori
) ص . پ . منسوب بتصور و خيالى و وهمى .
تصوريدن
(
tasavvoridan
) ف ل .
م . پ . پنداشتن و انديشيدن .
تصوع
(
tasavvo '
) م . ع . تصوع النبت : خشك شد گياه . و تصوع الشعر :
پراكنده و پريشان شد موى . و تصوع القوم : از هم ديگر دور و متفرق شدند قوم .
تصوف
(
tasavvof
) م . ع . تصوف الرجل : بمذهب صوفيه درآمد آن مرد .
تصوف
(
tasavvof
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نام مذهب طايفهاى از اهل حقيقت كه از خواهش نفسانى پاك شده و اشياى عالم را مظهر حق مىدانند و گويند چون در زمان سابق اين طايفه صوف مىپوشيدند لهذا كلمهء تصوف را بر افعال و اعمال آنان اطلاق نمودهاند و يا آنكه اين كلمه مىتواند مشتق از صوف باشد كه بمعنى يك سو شدن و رو گردانيدن است چه آنان از ما سوى اللّه يك سو شده و رو گردانيدهاند . و اهل تصوف : صوفيه . و علم تصوف : علمى كه در آن بحث مىشود از اعراض از ما سوى اللّه و وصول به حق .
تصوق
(
tasavvoq
) م . ع . آلوده شدن يق تصوق بعذرته : يعنى آلوده گرديد به پليدى خود .
تصوك
(
tasavvok
) م . ع . تصوك فى رجيعه : آلوده شد بسرگين خود .
تصويب
(
tasvib
) م . ع . صوبه :
راست گوى دانست او را و راست گوى شمرد .
و صوب رأسه : پست داشت سر را . و صوبت الفرس : رها كردم اسب را تا تيز رود .
تصويب
(
tasvib
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - صواب ديد و صواب شمردگى و راست و درست شمردگى . و تصويب كردن :
تصديق راستى و درستى كردن
تصوية
(
tasveyat
) م . ع . خشك شدن .