تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 892

مساهمون:

ص٨٩٢
و شير نادوشيدن ناقه و مانند آن تا فربه شود و بار ناكردن شتر را و بمراد او گذاشتن تا گشن قوى گردد و يقال صويت لابلى فحلا اذا اخترته و ربيته .

تصويت

(
tasvit
) م . ع . آواز كردن ( شدد للمبالغة ) .

تصويح

(
tasvih
) م . ع . خشك ساختن گياه را يق صوحته الريح : اى ايبسته . و خشك شدن ( لازم و متعدى است ) .

تصويد

(
tasvid
) م . ع . صاد نوشتن يق صود الصاد تصويدا .

تصوير

(
tasvir
) م . ع . صوره : صورت كرد او را و آفريد .

تصوير

(
tasvir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - صورت و نقش و وشم و شبيه و پيكر و نگار و بت و شكل و صورت كشيده شدهء به روى صفحهء كاغذ و يا پردهء نقش شده . و تنديس و تندسه و تندس و تصوير سايه‌دار : بتى كه از سنگ و جز آن باشد . و تصوير كردن : صورت كشيدن و نقش كردن .

تصويرات

(
tasvir t
) ا . پ - مأخوذ از تازى - تصويرها و صورتها و شكلها و بت‌ها و تنديسه‌ها .

تصوير خانه

(
tasvir - x ne
) ا . پ . اطاقى كه در آن پرده‌هاى نقاشى صورت‌دار باشد .

تصويع

(
tasvi '
) م . ع . آماده كردن زن جائى را جهة پنبه زدن يق صوعت المراة الموضع . و صوعت الريح النبات : خشك كرد باد گياه را . و صوع الشيئ : تيز كرد سر چيزى را و گرد ساخت از اطراف و جوانب آن را . و صوع الحمار : بر راه فرود آورد خر ماده خر نر را و چپ و راست وى رفت .

تصويل

(
tasvil
) م . ع . بر آوردن چيزى را به آب . و روفتن اطراف خرمن را . و سوختن . و آميختن چيزى را به چيزى . و الجراد يصول فى مشواه ( مجهولا ) اى يساط .

تصهمم

(
tasahmom
) م . ع . كار صهميم كردن . مر . صهميم .

تصيح

(
tasayyoh
) م . ع . تصيح البقل : خشك شدن گرفت تره از سر .

تصيح

(
tasayyoh
) ا . ع . پراكندگى موى و پريشانى آن .

تصيد

(
tasayyod
) م . ع . شكار جستن يق فلان خرج يتصيد .

تصير

(
tasayyor
) م . ع . تصير اباه : به پدر خود مانا شد .

تصيطر

(
tasaytor
) م . ع . بر گماشته شدن .

تصيع

(
tasayyo '
) م . ع . تصيع الماء : جنبيد آب بر زمين و تصيع النبت : خشك شد گياه .

تصيف

(
tasayyof
) م ع . تابستان به جائى اقامت نمودن .

تصيؤ

(
tasayyo '
) م . ع . ورشورانيدن سر را بشستن چنان كه چرك از وى پاك نشود .

تصيئة

(
tasyeat
) م . ع . بمعنى تصيؤ است .

تصييح

(
tasyih
) م . ع . صيح النبات الشمس : خشك كرد گياه را آفتاب .

تصيير

(
tasyir
) م . ع . ميل دادن و باز گردانيدن .

تصييص

(
tasyis
) م . ع . صيصت النخلة : بلايه بار آورد خرما بن .

تصييغ

(
tasyiq
) م . ع . صيغ طعامه : طعام را در نانخورش‌تر كرد و چرب نمود .

تصييف

(
tasyif
) م . ع . صيفنى هذا : بس است اين مرا براى تابستان من .

تضاءل

(
taz ol
) م . ع . نزار و حقير و خرد و باريك شدن . و پوشيدن شخص خود را بنشستن و حقير و خرد نمودن خود را .

تضاجر

(
taz jor
) م . ع . اندوهناك نمودن خود را .

تضاجع

(
taz jo '
) م . ع . همديگر را پهلو بر زمين نهادن و بر پهلو خفتن .

تضاجم

(
taz jom
) م . ع . اختلاف كردن يق تضاجم الامر بينهم اى اختلف .

تضاحك

(
taz hok
) م . ع . خنديدن و هم يتضاحكون : با هم مىخندند .

تضاد

(
taz dd
) م . ع . مخالف يكديگر بودن و با هم خصومت كردن .

تضاد

(
taz d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تناقض و تخالف و عدم توافق و ضديت و ناسازگارى .

تضارب

(
taz rob
) م . ع . با هم خصومت كردن و جنگ نمودن .

تضارس

(
taz ros
) م ع . ناهموار آمدن بنا .

تضازن

(
taz zon
) م . ع . فرا گرفتن با هم . و همديگر را غلبه نمودن .

تضاعف

(
taz of
) م . ع . دو چند شدن آنچه كسى را بود . و دو چندان كردن .

تضاعيف

(
taz if
) ع . ج . تضعيف .

تضاغط

(
taz qot
) م . ع . فراهم آمدن و انبوهى كردن و فشردن همديگر را .

تضاغن

(
taz qon
) م . ع . با هم كينه ورزيدن و پنهان داشتن كينه را .

تضاف

(
taz ff
) م . ع انبوهى كردن و گرد آمدن بر آب و جز آن .

تضافر

(
taz for
) م . ع . تضافروا على الامر : با هم مدد كردند و يارى نمودند در آن كار .

تضافط

(
taz fot
) م . ع . تضافط اللحم : پر گرديد گوشت .

تضافن

(
taz fon
) م . ع . تضافنوا عليه : با هم مدد كردند بر آن .