تضال
(
taz ll
) م . ع . عذر گم كردن راه آوردن .
تضامم
(
taz mom
) م . ع .
تضام القوم : فراهم شدند قوم . و تضام اليه : كشيده شد بسوى او و فراهم آمد .
تضاؤل
(
taz 'ol
) م . ع . تضاءل .
تضايف
(
taz yof
) م . ع .
تضايف الوادى : تنگ شد رود بار .
و تضايف عليه : در كنار و نزديك او گرديد و نيز تضايف : از دو جانب آمدن قوم رود بار را . و از دو جانب شكار آمدن سگهاى شكارى را .
تضايق
(
taz yoq
) م . ع . تنگ گرديدن و يقال تضايق القوم اذا لم يتسعوا فى خلق او مكان .
تضبب
(
tazabbob
) م . ع .
تضبب الصبى : نيك فربه گرديد آن كودك .
تضبط
(
tazabbot
) م . ع .
تضبطه : بقهر و اسيرى گرفت او را . و تضبطت الضان : بپارهء گياه رسيدند گوسپندان و شتابى كردند در چرا و قوى و توانا گرديدند .
تضبيب
(
tazbib
) م . ع . ضبيبة ساختن براى كودك . و فرا گرفتن چيزى را .
و ضباب ساختن براى در . و ضب الصبى :
ضبيبة خورانيد كودك را .
تضبيد
(
tazbid
) م . ع . به ياد كسى چيزى را دادن كه موجب غضب او باشد .
تضبير
(
tazbir
) م . ع . ضبرت الشيئ تضبيرا : فراهم كردم آن چيز را .
و ضبرت العظام : محكم بستم استخوان ها را . و ضبر اللحم : گرد آمد و پر شد گوشت .
تضبير
(
tazbir
) ا . ع . سخت استوارى استخوانها و پرى گوشت و گرد اندامى .
تضبيع
(
tazbi '
) م . ع . بددل شدن . و يازيدن ستور بازوها را در رفتار . و ضبع فلانا : حائل شد ميان فلان و ميان آن چيزى كه قصد رمى آن كرده بود .
تضجر
(
tazajjor
) م . ع . ناليدن و بىقرارى كردن يق تضجر منه و به .
تضجع
(
tazajjo '
) م . ع . فرو ايستادن از كار و اقامت نكردن در آن يق تضجع فى الامر . و پيوسته بودن ابر در جائى يق تضجع السحاب .
تضجيج
(
tazjij
) م . ع . رفتن و مايل گرديدن . و سم دادن پرنده و يا درنده را .
و بر بانگ و فرياد انگيختن كسى را .
تضجيع
(
tazji '
) م . ع . ضجع فى الامر : كوتاهى نمود در كار . و ضجعت الشمس : نزديك بغروب شد آفتاب . و كذلك ضجع النجم .
تضحضح
(
tazahzoh
) م . ع . تضحضح السراب : جنبيد و درخشيد سراب .
تضحك
(
tazahhok
) م . ع . خنديدن .
تضحى
(
tazahhi
) م . ع . خوردن وقت چاشت . و قربانى كردن . و نماز چاشت گزاردن .
و تضحت الابل : در چاشت چريدن گرفتند شتران .
تضحية
(
tazheyat
) م . ع . ضحيته :
در وقت چاشت خورانيدم او را . و ضحيت بالشاة : ذبح كردم گوسپند را وقت چاشت .
و ضحيت الغنم : چرانيدم گوسپندان را در چاشت . و ضح رويدا يعنى شتاب مكن .
تضحيك
(
tazhik
) م . ع . خندانيدن .
تضخيم
(
tazxim
) م . ع . كلان و بزرگ كنانيدن .
تضرب
(
tazarrob
) م . ع . جنبش نمودن و حركت كردن .
تضرة
(
tazerrat
) و (
tazorrat
) ا .
ع . تنگى و بدحالى . و تنگ و كمى .
تضرج
(
tazarroj
) م . ع . خونآلود شدن يق ضرجه بالدم فتضرج . و آراستن .
زن خويشتن را . و شكفتن شكوفه . و منتشر درخشيدن برق . و سرخ گرديدن رخسار و جز آن .
تضرر
(
tazarror
) م . ع . گزند يافتن .
تضرع
(
tazarro '
) م . ع . نزديك بپويه دويدن . و تضرع لله : زارى نمود بسوى خدا و عجز و خوارى كرد و حاجت خواست از وى . و تضرع الظل : برآمد سايه و بر گرديد .
تضرع
(
tazarro '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فروتنى و درخواست بطور ابرام و زارى و ناله و فرياد و فغان .
تضرغم
(
tazarqom
) م . ع . تضرغمت الابطال : شيرى كردند دلاوران و شير شدند .
تضرفط
(
tazarfot
) م . ع . نشستن بر پشت كسى و برآوردن هر دو پاى را از زير بغل او و نهادن آنها را بر گردنش .
تضرم
(
tazarrom
) م . ع . افروخته شدن آتش . و بر افروخته شدن از خشم .
تضريب
(
tazrib
) م . ع . آميختن چيزى و بر آغالانيدن . و سخن چينى نمودن .
و بخيه زدن جامه را . و پيش آمدن برف را .
و نوشيدن شير آميخته شدهء از شير چند شتر . و ضربه : زد او را . و ضربت عينه : فرو رفت چشم او بمغاك .
تضرية
(
tazreyat
) م . ع . ضراه و به تضرية : بر آغالانيد او را به آن و حريص كرد .
و ضرى الفرارة تضرية : تافت كنار جوال و خرجين را .
تضريج
(
tazrij
) م . ع . ضرج الجيب :
فراخ و فروهشته كرد گريبان را . و ضرج الابل : سخت دوانيدن شتران را در غارت .
و ضرج الكلام : آراست سخن را و زينت داد . و ضرج الثوب : رنگ سرخ