كرد جامه را . و ضرج الانف بالدم : خون آلود كرد بينى را .
تضريس
(
tazris
) م . ع . ضرسته الحروب : مجرب و آزموده نمود و محكم و استوار ساخت ويرا جنگ . و كذا ضرسه السفر .
تضريس
(
tazris
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درشتى و ناهموارى و دندانهدار بودن كنار چيزى .
تضريط
(
tazrit
) م . ع . ضرطه بالضراط : بانگ تيز برآورد از دهن . و ضرطه : گوز كنانيد از وى .
تضريع
(
tazri '
) م . ع . نزديك بپويه دويدن . و ضرعت الشمس : غروب كرد و يا نزديك بغروب رسيد آفتاب . و ضرع الرب : خوب ناپخت شيره را . و ضرعت القدر : وقت فرود آوردن ديگ رسيد از ديگدان .
تضريم
(
tazrim
) م . ع . ضرم النار :
بر فروزانيد آتش را .
تضع
(
toz '
) م . ع . بچه آوردن زن .
مر . وضع (
voz '
) .
تضع
(
toz '
) و (
tozo '
) م . ع . آخر طهر و ابتداى حيض آبستن گرديدن زن يق ما حملته امه تضعا و وضعا و كذلك تضعا .
تضعضع
(
taza'zo '
) م . ع . فروتنى كردن و عاجز گرديدن و نيازمند شدن بسوى كسى و فرو نشستن بنا و افتادن و جنبيدن آن .
تضعف
(
taza'of
) م . ع . ضعيف شمردن و سست پنداشتن . و خوار و گمنام شدن .
الحديث اهل جنة كل ضعيف متضعف ( بفتح العين ) اى من يستضعفه الناس و يحتقرونه .
( و بكسرها ) اى خامل متذلل .
تضعيف
(
taz'if
) م . ع . ضعفه :
سست و ناتوان پنداشت ويرا . و ضعف الحديث : بسستى و ضعف منسوب كرد حديث را . و نيز تضعيف : يك چيز را دو چندان نمودن و يا زائد و ضعيف گردانيدن يق ضعفه المرض اى صيره ضعيفا .
تضعيف
(
taz'if
) ا . ع . غش و فساد كيميا .
تضعيف
(
taz'if
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دو چندان شدگى . و سستى و ناتوانى .
تضغيث
(
tazqis
) م . ع . تر كردن باران .
تضغيث
(
tazqis
) ا . ع . زمين و گياه تر از باران .
تضفير
(
tazfir
) م . ع . موى بافتن ( شدد للمبالغة ) .
تضكضك
(
tazakzok
) م . ع . گشاده روى و شادمان گرديدن .
تضلال
(
tazlal
) م . ع . منسوب كردن كسى را بضلالت .
تضلال
(
tazl l
) ا خ . ع . نام موضعى .
و ضل بتضلال : باطل را گويند .
تضلع
(
tazallo '
) م . ع . پر شكم شدن از سيرى و يا سيراب گرديدن تا آنكه باضلاع رسد آب يا عام است .
تضلل
(
tozollel
) و (
tozallel
) ا .
ع . باطل يق وقع فى وادى تضلل ( غير منصرف است ) و كذلك تضلل .
تضلى
(
tazalli
) م . ع . لازم گرفتن گمراهان و اختيار كردن صحبت آنها را .
تضليع
(
tazli '
) م . ع . ضلع الثوب :
بگارين كرد جامه را به شكل اضلاع .
تضليل
(
tazlil
) م . ع . منسوب كردن كسى را بضلالت .
تضمخ
(
tazammox
) م . ع . آلوده شدن ببوى خوش يق ضمخ الجسد بالطيب فتضمخ .
تضمد
(
tazammod
) م . ع . تضمد الجرح : ضماد بسته شد جراحت .
تضمر
(
tazammor
) م . ع . تضمر وجهه : چفسيد و ترنجيده شد پوست صورت او از لاغرى .
تضمن
(
tazammon
) م . ع . فراهم گرفتن مكتوب و لفظ و معنى را . و تضمن الشيئ : پذيرفت آن چيز را . و تضمنه عنى : لازم گرفت او را از من . و تضمنه :
فراهم گرفت او را و مشتمل گرديد .
تضمنى
(
tazammoniy
) ص . ع .
مقدر و محذوف .
تضميخ
(
tazmix
) م . ع آلوده كردن بدن را ببوى خوش ( شدد للمبالغة ) .
تضميد
(
tazmid
) م . ع . ضماد بستن بر جراحت . و آلودن چيزى را به چيزى . و ضمد راسه : عصابه بست سر را جز عمامه .
تضمير
(
tazmir
) م . ع . اندك علف دادن اسبان را بعد فربهى و لاغر كردن فربه را .
تضميز
(
tazmiz
) م . ع . خاموش گردانيدن كسى را .
تضمين
(
tazmin
) م . ع . در آوردن بيت ديگران را در شعر خويش . و در پناه و جاى آوردن . و ضمنته الشيئ :
پذرانيدم و تاوان دادم او را به آن چيز . و يقال ضمنته اياه اذا جعلته فى وعاء .
تضمين
(
tazmin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ضمانت و پذيرفتارى . و آوردن شعر مشهور ديگرى را در اشعار خود .
تضوء
(
tazavvo '
) م . ع . ايستادن در تاريكى تا ببيند روشنائى آتش كسانى را كه در روشنائى آن آتش مىباشند .
تضوءة
(
tazveat
) م . ع