تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 887

مساهمون:

ص٨٨٧
از تازى - بهم بر خوردگى و دوچار شدگى . و تصادم كردن : بهم بر خوردن و دوچار شدن .

تصاديع

(
tas di '
) ا . ع . زحمات و دردسر .

تصارخ

(
tas rox
) م . ع . با هم بانگ و فرياد كردن .

تصارف

(
tas ref
) و تصارفات (
tas ref t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - احكام و اوامر خود سرانهء با قدرت كامله . و اوامر پادشاهى .

تصارم

(
tas rom
) م . ع . با هم بريدن .

تصاريف

(
tas rif
) ع . ج . تصريف .

تصاريف

(
tasarif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - احكام و اوامر خودسرانه . و تبديلات و انقلابات و حوادث زمانه .

تصأصؤ

(
tasa'so '
) م . ع . تصاصا من فلان : ترسيد از فلان و رام گرديد او را .

تصاعد

(
tas od
) م . ع . تصاعدنى الشيئ : دشوار شد بر من آن چيز .

تصاعد

(
tas od
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بالا روى و بالا رفتگى و صعود .

تصاغر

(
tas qor
) م . ع . خويشتن را خوار نمودن . و تصاغرت اليه نفسه : خوار شد و حقير گرديد .

تصاف

(
tas ff
) م . ع . هم ديگر را صف بستن و دو رسته گرديدن با هم .

تصافح

(
tas foh
) م . ع . هم ديگر را دست گرفتن .

تصانق

(
tas noq
) م . ع . هم ديگر دست زدن در بيع و در بيعت .

تصافن

(
tas fon
) م . ع . بخش بخش كردن آب را يقال تصافنوا الماء اذا اقتسموه بالحصص .

تصافى

(
tas fi
) م . ع . همديگر را صادقانه كار كردن .

تصالح

(
tas loh
) م . ع . با هم آشتى كردن و نيكوئى نمودن .

تصالخ

(
tas lox
) م . ع . خويشتن را كر كردن .

تصاليب

(
tas lib
) ا . ع . ج . تصليب . نقوش صليب و نقش هر صورتى .

تصامم

(
tas mom
) م . ع . خويشتن را كر وانمودن يق تصام عن الحديث اى ارى من نفسه انه اصم و ليس به .

تصانيف

(
tas nif
) ع . ج . تصنيف .

تصانيف

(
tas nif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كلمات انشائى .

تصاول

(
tas vol
) م . ع . بيك ديگر حمله نمودن و بر جستن يق تصاولا الفحلان .

تصاوير

(
tas vir
) ع . ج تصوير .

تصاوير

(
tas vir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نگارها و صورتها و نقشها و تصويرها .

تصايح

(
tas yoh
) م . ع . يكديگر را آواز دادن . و گفتن نيام شمشير .

تصائى

(
tas i
) م . ع . تصائى الفرخ : بانگ كرد و آواز نمود چوزه .

تصبب

(
tasabbob
) م . ع . ريخته شدن و فرود آمدن آب از بالا به نشيب .

تصبح

(
tasabboh
) م . ع . پگاه خفتن و در آن وقت به چيزى تعلل كردن . و خوردن چاشت .

تصبر

(
tasabbor
) م . ع . شكيبائى كردن و خود را بستم باز داشتن .

تصبصب

(
tasabsob
) م . ع . پريشان و نيست گرديدن چيزى و تصبصب الليل : رفت اكثر شب .

تصبصب

(
tasabsob
) ا . ع . شدت دليرى . و خلاف و نزاع . و شدت گرمى .

تصبغ

(
tasabboq
) م . ع . در دين و ملت در آمدن .

تصبى

(
tasabbi
) م . ع . تصبى الرجل المراة : فريفت آن مرد زن را و در فتنه انداخت . و تصبته المراة : مشتاق گردانيد وى را آن زن .

تصبيح

(
tasbih
) م . ع . صبحه تصبيحا : آمد او را در بامداد و نوشانيد صبوح كه شراب بامدادى باشد . و صبحت القوم الماء : سير كنانيدم قوم را تا آنكه صبح كردند بر آب . و صبحك الله بخير : يعنى بخير داراد خداى صبح تو را . و صبح فلان فلانا : صبحك اللّه بخير گفت فلان مر فلان را .

تصبيح

(
tasbih
) ا . ع . طعام چاشت .

تصبير

(
tasbir
) م . ع . شكيبائى فرمودن كسى را و خواستن از كسى شكيبائى را .

تصبيغ

(
tasbiq
) م . ع . صبغت الناقة : انداخت ناقه بچهء موى برآورده را . و صبغت النخلة : غورهء خرما بن به پختن در آمد و از دنباله رنگ برآوردن گرفت . و صبغ الثوب : رنگ كرد جامه را ( شدد للمبالغة ) .

تصبين

(
tasbin
) م . ع . ماليدن با صابون و صابون زدن .

تصتع

(
tasatto '
) م . ع . دودله شدن در كارى . و يا تنها آمدن يا بدون چيزى ديگر و يا برهنه آمدن و يا آمدن و رفتن .

تصتم

(
tasattom
) م . ع . سخت دويدن .

تصتيم

(
tastim
) م . ع . تمام گردانيدن چيزى را . و استوار كردن يق صتمه تصتيما .

تصتيه

(
tastih
) م . ع . خوار و حقير گردانيدن كسى را . و رام گردانيدن ( شدد للمبالغة ) .

تصحب

(
tasahhob
) م . ع . شرم داشتن يقال هو يتصحب منا اى يستحيى .

تصحت

(
tasahhot
) م . ع . شرم داشتن
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 887 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )