تشهيد
(
tachid
) م . ع . شهد الرجل :
ندى آورد مرد .
تشهير
(
tachir
) م . ع . آشكارا كردن .
و شمشير بر كشيدن از نيام و برداشتن آن بر مردم و يا عام است .
تشهيزج
(
tachizej
) ا . پ . تشميزج .
تشى
(
taci
) ا . پ . خار پشت كلان تير انداز .
تشى
(
teci
) ص . پ . منسوب به تش كه شپش باشد و شپشو و مردم پر شپش .
تشيخ
(
tacayyox
) م . ع . خواجه و پير شدن .
تشيد
(
tacayyod
) م . ع . پوست را خوشبوى ماليدن .
تشير
(
tacir
) ا . پ . سايه گاهى كه در آن كسى راحت كند .
تشيره
(
tacire
) ا . پ . گلولهاى كه از سنگهاى الوان و سخت سازند و بدان بازى كنند .
تشيط
(
tacayyot
) م . ع . سوخته شدن و لاغر و نزار گرديدن از بسيارى جماع .
تشيطن
(
tacayton
) م . ع . ديو شدن و نافرمان و سركش گرديدن .
تشيظم
(
tacayzom
) م . ع . تشيظم عليه بالكلام : شتاب كرد بر وى در سخن .
تشيع
(
tacayyo '
) م . ع . دعوى مذهب شيعه كردن و خود را شيعى نمودن .
تشيع
(
tacayyo '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مذهب شيعه .
تشيع مذهب
(
tacayyo ' - mazhab
) ص . پ . كسى كه داراى مذهب شيعه باشد .
تشيم
(
tacayyom
) م . ع . در چيزى در آمدن . و تشيم آباه : مانند پدر شد در خوى و طبيعت و در شكل و روش .
تشيؤ
(
tacayyo '
) م . ع . تشيأ غضبه :
ساكن شد غضب او .
تشييب
(
tacyib
) م . ع . شيب الحزن راسه و براسه : سپيد كرد اندوه سر او را .
و شيبه الحزن : پير كرد اندوه او را .
تشيئة
(
tacyeat
) م . ع . شيأته على الامر : برانگيختم او را بر آن كار . و شيا الله وجهه : زشت گرداند خداى روى او را .
تشييح
(
tacyih
) م . ع . ترسانيدن . و به نظر مضايقه نگريستن خصم را .
تشييخ
(
tacyix
) م . ع . خواجه و پير خواندن كسى را از روى تعظيم يق شيخه تشييخا . و شيخ عليه : عيب كرد او را .
و شيخ به : رسوا كرد او را .
تشييد
(
tacyid
) م . ع . بر افراشتن چيزى . و شيد اندود كردن .
تشييد
(
tacyid
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استوارى و افراختگى .
تشييز
(
tacyiz
) م . ع . چادر مخطط بخطوط سرخ بافتن .
تشييص
(
tacyis
) م . ع . رنج و اذيت دادن كسى را يق شيصهم اى عذبهم بالاذى .
تشييط
(
tacyit
) م . ع . سر و پاچهء گوسپند سوختن و پاك كردن آن و گوشت را بر آتش انداختن تا بسوزد و گند و بوى كند و سوزانيدن چيزى را .
تشييط
(
tacyit
) ا . ع . بريانى . و چيزهاى گنديده و بدبو . و بوى بد .
تشييع
(
tacyi '
) م . ع . شيع بالابل :
برگردانيدن شتران را . و شيع فلانا :
برآمد با فلان تا وداع كند او را و برساند او را به منزل و گسيل كرد . و شيع رمضان :
روزه داشت بعد رمضان شش روز . و شيعه بالنار : سوخت آن را به آتش . و شيع النار :
بر افروخت آتش را بهيزم . و شيع الراعى :
دميد شبان نى را . و شيع فلانا : شجاع و دلير گردانيد فلان را . و تابع و پيرو كرد او را .
تشييع
(
tacyi '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مشايعت و بدرقه .
تشييف
(
tacyif
) م . ع . دوا را شياف ساختن يق شيف الدواء اى جعله شيافا
تشئيم
(
tac'im
) م . ع . شأمه تشئيما :
بسوى شام فرستاد او را .
تشييم
(
tacyim
) م . ع . در آمدن در چيزى .
و شيم ما بينهما : اندازه كرد آن دو را .
و شيم يديه فى رأسه او فى ثوبه :
دست خود را بر سر يا جامهء او زده كشت او را .
تشيين
(
tacyin
) م . ع . شين شينا حسنة : نوشت شين نيكو .
تصابب
(
tas bob
) م . ع . باقى آب خوردن يق تصاببت الماء اى شربت صبابته .
تصابى
(
tas bi
) م . ع . تصابى الرجل المراة : فريب داد آن مرد زن را و مفتون ساخت وى را . و تصابى من الشوق :
ميل كرد بسوى كودكى و بازى و لهو .
تصابى
(
tas bi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - امرد پرستى و بچه بازى .
تصات
(
tas tt
) م . ع . با همديگر جنگ كردن و يقال تصاتوا اذا تحاربوا .
تصاحب
(
tas hob
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مالكيت و صاحب شدگى . و تصاحب كردن : مالك شدن و در تصرف خود در آوردن .
تصاخب
(
tas xob
) م . ع . همديگر را فرياد كردن و همديگر را زدن يقال تصاخبوا اذا تصايحوا و تضاربوا .
تصادق
(
tas doq
) م . ع . با هم دوستى كردن . و با يكديگر راست شدن در دوستى و سخن .
تصادم
(
tas dom
) م . ع . بر هم زدن و با هم كوفتن . و انبوهى كردن .
تصادم
(
tas dom
) ا . پ . - مأخوذ