شمص الدابة : درخت ستور را به چوب تا شتاب رود .
تشميع
(
tacmi '
) م . ع . شمعه :
بر بازى انگيخت او را و بازى كنانيد . و شمع الثوب : غوطه داد جامه را در موم گداخته .
تشميل
(
tacmil
) م . ع : دامن برچيدن و شتافتن . و صاحب چادر مشمل شدن .
تشميم
(
tacmim
) م . ع . بوئيدن .
تشن
(
tacan
) و تشن (
tecan
) ا .
پ . چاكشو كه دانه ايست نرم و سياه و لغزنده و از عدس بزرگتر و در داروهاى چشم به كار برند .
تشنج
(
tacannoj
) م . ع . در كشيده و ترنجيده شدن پوست يق تشنج جلده اى تقبض .
تشنج
(
tacannoj
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ترنجيدگى و دركشيدگى و پيچش .
تشنع
(
tacanno '
) م . ع . كوشيدن ستور و جز آن در رفتار يق تشنع البعير اى عدا عدوا شديدا . و آماده شدن جنگ را و چيره شدن يق تشنعه اى علاوه و قهره .
و بر اسب سوار شدن . و سلاح در پوشيدن .
و غارت پراكنده كردن . و كهنه و پاره شدن جامه .
تشنف
(
tacannof
) م . ع . گوشواره نهاده شدن يق شنفت الجارية تشنيفا فتشنفت هى .
تشنك
(
tacnak
) ا . پ . با فوخ و آنجاى از پيش سر كه در كودكى نرم و جهنده مىباشد .
تشنگى
(
tecnegi
) ا . پ . عطش و آب طلبيدن طبيعت . و ميل بنوشيدن آب داشتن .
تشنن
(
tacannon
) م . ع . در كشيده و ترنجيده شدن . و كهنه گرديدن مشك . و فرا گرفتن . و خشك شدن اندام بر استخوان از پيرى .
تشنه
(
tecne
) ص . پ . كسى كه ميل و خواهش نوشيدن آب را دارد و عطشان .
و تشنه بودن : ميل به آب كردن و عطش داشتن و ميل به هر چيزى از روى شوق نمودن .
و تشنه شدن : آب خواستن و عطش كردن . و تشنهء چيزى بودن اشتياق به چيزى داشتن .
تشنه جگر
(
tecne - jegar
) ص . پ .
كسى كه اشتياق چيزى را داشته باشد .
تشنه خون
(
tacne - xun
) ص . پ .
خونخوار .
تشنه دل
(
tecne - del
) ص . پ . تشنه جگر .
تشنه كام
(
tecne - k m
) ص . پ .
كسى كه كام وى از تشنگى خشك شده باشد .
تشنه لب
(
tecne - lab
) ص . پ .
عطشان و سوخته لب .
تشنيج
(
tacnij
) م . ع . ترنجيده ساختن پوست .
تشنيح
(
tacnih
) م . ع . زشت گفتن به كسى يق شنح عليه : زشت گفت او را .
تشنيخ
(
tacnix
) م . ع . خرما بن را از خار صاف و پاكيزه كردن يق شنخ نخله تشنيخا .
تشنير
(
tacnir
) م . ع . شنر عليه :
عيب كرد او را و يا شنوانيد عيب او را و رسوا كرد او را .
تشنيط
(
tacnit
) م . ع . بريان كردن .
تشنيع
(
tacni '
) م . ع . نيك زشت كردن و زشت گفتن بر كسى يق شنعه تشنيعا .
و زشت شمردن چيزى را . و آشكارا نمودن .
و شنعت الناقة : خراميد آن ماده شتر در رفتار . و شنع فى السير : كوشيد در رفتار و شتاب كرد .
تشنيف
(
tacnif
) م . ع . گوشواره نهادن زن را و آرايش كردن با گوشواره .
تشنيق
(
tacniq
) م . ع . چوب شنيق را در خانهء كنبت انگبين كردن . و پاره پاره نمودن . و آراستن چيزى را .
تشود
(
tacavvod
) م . ع . بر آمدن آفتاب و بلند شدن آن .
تشوذ
(
tacavvoz
) م . ع . عمامه بر سر بسته شدن يق شوذته فتشوذ . و نيز عمامه بر سر خويشتن بستن .
تشور
(
tacavvor
) م . ع . شرمنده شدن يق شور به و تشور : شرمنده كرد او را پس شرمنده شد .
تشوش
(
tacavvoc
) م . ع . شوريده شدن كاريق شوشت عليه الامر فتشوش .
تشوط
(
tacavvot
) م . ع . نيك راندن اسب را تا مانده شود يق تشوط الفرس .
تشوف
(
tacavvof
) م . ع . آراستن دختر خود را و بر آمدن بر چيزى تا بنگرد . و انتظار چيزى كردن . و سر در وانگريستن چيزى را يق النشاء يتشوفن من الشطوح اى ينظرن .
تشوق
(
tacavvoq
) م . ع . ظاهر كردن شوق را . و بتكلف آرزومندى كردن .
تشؤم
(
taca'om
) م . ع . خويشتن را بشام نسبت كردن . و بسوى چپ گرفتن كسى را . و بسوى دست چپ كسى شدن .
و فال بد زدن به چيزى ( و يعدى بالباء ) يق تشام القوم به .
تشون
(
tacavvon
) ا . ع . سبكى عقل و راى .
تشوه
(
tacavvoh
) م . ع . تشوه شاة :
شكار كرد شاة را . و تشوه له : ناشناسا كرد خود را براى او .
تشويب
(
tacvib
) م . ع . نرم راندن .
و دفع كردن يق شوب عنه تشويبا .