البرق : نيك پيدا گرديد برق .
تشقية
(
tacqeyat
) م . ع . ذليل كردن .
و مغلوب كردن .
تشقيح
(
tacqih
) م . ع . شقح البسر :
رنگ گرفت غورهء خرما و سرخ گرديد .
تشقيص
(
tacqis
) م . ع . اعضاى ذبيحه را جدا كرده در ميان شريكها بخشهاى برابر كردن و پاره پاره كردن گوشت را براى فروختن .
تشقيق
(
tacqiq
) م . ع . شقق الحطب :
شكافت هيزم را ( شدد للمبالغة ) . و شقق الكلام : سخن را به نيكو روش بيرون آورد .
تشقيه
(
tacqih
) م . ع . شقه النخل تشقيها : رنگ گرفت غورهء آن خرما بن .
تشك
(
tocak
) ا . پ . دوشك و نهالى و بستر و فراش .
تشكر
(
tacakkor
) م . ع . سپاس دارى كردن يق تشكر له بلاءه اى شكره بلاء .
تشكر
(
tacakkor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سپاس دارى و حق شناسى و سپاس نعمت .
تشكك
(
tacakkok
) م . ع . گمان كردن .
تشكل
(
tacakkol
) م . ع . صورت گرفتن . و تشكل العنب : به پختن در آمد انگور و رسيده شد بعض آن .
تشكى
(
tacakki
) م . ع . گله كردن . و تشكت المراة : شكوة ساخت آن زن تا دوغ زند .
تشكى
(
tacakki
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شكايت و گله .
تشكية
(
tackeyat
) م . ع . شكت النساء تشكية : شكوة ساختند زنان تا دوغ زنند .
تشكيد
(
tackid
) م . ع . دادن و بخشيدن .
تشكير
(
tackir
) م . ع . سپاس دارى كردن يق شكره بلاءه .
تشكيك
(
tackik
) م . ع . شككه تشكيكا : در گمان افگند او را .
تشكيك
(
tackik
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شك و شبهه . و گمان .
تشكيل
(
tackil
) م . ع . شكله : صورت كرد آن را . و شكلت المراة شعرها :
بافت زن موى پيش سر را كه مجتمع كرده باشد به چپ و راست . و شكل الامر : مشتبه گرديد كار و پوشيده شد . و شكل العنب :
رسيد انگور و يا به رسيدن در آمد . و شكل الدابة : بپاى بند بست پاى ستور را .
تشكيل
(
tackil
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ساختگى و صورت بستگى . و هيكل و كالبد . و انتظام و ترتيب .
تشلشل
(
tacalcol
) م . ع . تشلشل السيف بالدم : چكانيد و ريخت شمشير خون را . الحديث يتشلشل دما اى يتقاطر .
و تشلشل ببوله : ريخت و چكانيد كميز را .
تشليح
(
taclih
) م . ع . برهنه كردن .
تشليخ
(
taclix
) ا . پ . تسليخ و سجاده و جا نماز .
تشليخ
(
taclix
) م . ع . كشتن .
تشليخ
(
taclix
) ا . ع . خون ريزى و كشتار .
تشمت
(
tacammot
) م . ع . خائب باز گرديدن يق تشمت القوم اى رجعوا خائبين بلا غنيمة .
تشمر
(
tacammor
) م . ع . خراميدن در رفتن . و يا بسرعت رفتن . و تشمر للامر :
آمادهء كار شد . و تشمر الفرس : بشتاب رفت اسب .
تشمز
(
tacammoz
) م . ع . تشمز وجهه : بر گرديد گونهء روى او و ترنجيد .
تشمس
(
tacammos
) م . ع . در آفتاب ايستادن .
تشمص
(
tacammos
) م . ع . ترنجيده و در گرفته شدن .
تشمعل
(
tacam'ol
) م . ع . متفرق گشتن .
تشمق
(
tacammoq
) م . ع . شادمان شدن . و غيرت و رشك بردن يق تشمق الرجل اذا تنشط و غار .
تشمل
(
tacammol
) م . ع . چادر مشمل پوشيدن و صاحب آن شدن .
تشمم
(
tacammom
) م . ع . بوئيدن .
تشمية
(
tacmeyat
) ا . ع . بوئيدگى .
تشميت
(
tacmit
) م . ع . دعاى عطسه گفتن و يا عام است . و منه حديث زواج فاطمة عليها الصلاة و السلام فاتاهما فدعا لهما و شمت عليهما ثم خرج . و شمته تشميتا : فراهم آورد آن را . و شمت فلانا : خايب و خاسر گردانيد فلان را . و شمت الملك و الوالى : سپاس و تحية گفت ملك و والى را .
تشمير
(
tacmir
) ا . پ . بسفايج .
تشمير
(
tacmir
) م . ع . خراميدن در رفتن . و كوشيدن و سرعت نمودن در رفتار .
و عزيمت كارى كردن . و شمر الشيئ :
فراهم آورد آن چيز را . و شمر الثوب .
و شمر الثوب عن ساقه : برداشت جامه را و بر پيچيد . و شمر فى الامر : سبكى و شتابى كرد در كار . و شمر السفينة و غيرها : رها كرد كشتى را .
تشميزج
(
tacmizaj
) ا . پ . چشميزك و چشم كه تخمى است سياه و املس و با نبات نرم سائيده در چشم كشند .
تشميس
(
tacmis
) م . ع . چيزى را بآفتاب سوختن . و در آفتاب گستردن . و پرستيدن آفتاب .
تشميص
(
tacmis
) م . ع . شمص الدواب : بدرستى راند ستور را . و