از بن بركند موى را .
تسمير
(
tasmir
) م . ع . استوار كردن چيزى را . و ميخ دوز نمودن . و دامن بر زدن .
و رها كردن . و زود رها كردن تير را . و تنك كردن شير را به آب . و كور كردن چشم كسى را .
تسميط
(
tasmit
) م . ع . خاموش شدن ( شدد للمبالغة ) و سمط غزيمه : رها كرد قرضدار خود را . و سمط الشيئ : بر فتراك آويخت آن چيز را .
تسميع
(
tasmi '
) م . ع . تشييع كردن و تشهير نمودن و منتشر كردن ذكر كسى را ( و يعدى بالباء ) الحديث من فعل كذا سمع الله به اسامع خلقه يوم القيمة .
و شنوانيدن آواز كسى را . و برداشتن گمنامى را از كسى . الحديث من سمع بمسلم سمع الله به .
تسميل
(
tasmil
) م . ع . اندك آب شدن حوض . و گل و لاى آوردن دلواز چاه .
و نرمى كردن با كسى بسخن . و سمل الحوض :
پاك كرد حوض را از گل و لاى . و سملت الدلو : آب اندك آورد دلو .
تسميم
(
tasmim
) م . ع . در اصطلاح طب سم خوردن .
تسمين
(
tasmin
) م . ع . فربه كردن .
و چرب كردن طعام را بروغن . و خنك كردن و روغن توشه دادن .
تسميه
(
tasmih
) م . ع . سمه ابله تسميها : بر سر خود گذاشت شتران خود را .
تسميه
(
tasmih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نامنهادگى . و بسم اللّه الرحمن الرحيم گفتن .
تسنت
(
tasannot
) م . ع . خواستن مرد زن كريمه را به قوت توانگرى خود و درويشى زن .
تسنح
(
tasannoh
) م . ع . باز كاويدن از چيزى و گرديدن .
تس نفسى
(
tos - nafasi
) ا . پ .
هرزهگوئى .
تسنم
(
tasannom
) م . ع . ناگاه فرو گرفتن كسى را . و تسنم الشيئ : برآمد بر آن چيز .
تسنن
(
tasannon
) م . ع . متغير شدن و براهى در شدن .
تسنه
(
tasannoh
) م . ع . گره بستن نان و شراب و جز آن و برگرديدن و تباه شدن و سال زده شدن خرما بن و جز آن . و تنگسالى كشيدن . و سال كردن نزديك كسى . و سال سال بار نياوردن خرما بن .
تسنى
(
tasanni
) م . ع . برگرديدن و متغير شدن - اصله تسنن (
tasannon
) و آسانى و نرمى كردن در كار يق تسنى زيد اى تسهل فى اموره . و افسون كردن . و خشنود كردن كسى را و بر جهيدن شتر بر ناقه . و سال كردن نزديك كسى . و تنگسالى كشيدن .
تسنية
(
tasneyat
) م . ع . سناه تسنية :
آسان كرد آن را . و نيز . تسنية : كشادن گره و مانند آن را .
تسنيت
(
tasnit
) م . ع . ديگافزار در ديگ كردن .
تسنيخ
(
tasnix
) م . ع . جستن چيزى را و خواهانى كردن .
تسنيد
(
tasnid
) م . ع . پوشانيدن چادر سند را به كسى . و سند الحائط : چوب را زير ديوار گذاشت ( شدد للمبالغة ) .
تسنيم
(
tasnim
) م . ع . سنم الكلاء البعير : بزرگ كوهان كرد گياه شتر را . و سنم الاناء : پر كرد آوند را . و سنم الشيئ :
برآمد بز آن چيز . و سنم القبر : خرپشته كرد قبر را - خلاف تسطيح .
تسنيم
(
tasnim
) ا . ع . آبى در بهشت كه بالاى غرفهها روان است و يا چشمهاى كه بالاى اهل بهشت برآمده .
تسنين
(
tasnin
) م . ع . تيز و روشن و تابان كردن كارد و مانند آن . و آراستن و نيكو كردن سخن . و راست كردن نيزه را بسوى كسى .
تسو
(
tasu
) ا . پ . طسوج و مقدار و وزن چهار جو . و يك حصهء از بيست و چهار حصهء شباروز كه عبارت از ساعت معمول باشد و يك حصهء از بيست و چهار حصهء چوب گز خياطى و سير بقالى .
تسوخ
(
tasavvox
) م . ع . در گل و لاى افتادن .
تسود
(
tasavvod
) م . ع . نكاح كردن و متصف شدن به سيد .
تسؤر
(
tasa'or
) م . ع . بقيهء نبيذ را خوردن يقال تسأ را ذا شرب سؤر النبذ .
تسور
(
tasavvor
) م . ع . بر ديوار برآمدن . و ياره بر دست خود نهادن .
تسوف
(
tasavvof
) م . ع . استوار ماندن و بردبار شدن .
تسوق
(
tasavvoq
) م . ع . بازار جستن و خريد و فروخت كردن و خود را بازارى نمودن بخريد و فروخت .
تسوك
(
tasavvok
) م . ع . مسواك كردن .
تسوك
(
tasavvok
) ا . ع . سير ضعيف و رفتار سست .
تسوم
(
tasavvom
) م . ع . نشان جنگ بستن بر خود . الحديث تسوموا فان الملائكة قد تسومت .
تسومة
(
tasumat
) ا . ع . نعلين .
تسون
(
tasavvon
) ا . ع . استرخاى شكم .
تسوى
(
tasavvi
) م . ع . تسوت به الارض : هلاك شد در آن زمين . و تسوى الشيئ : مستوى و برابر گرديد آن چيز .