بذى تسلمان و در جمع لا بذى تسلمون و در مؤنث لابذى تسلمين و در جمع لابذى تسلمن اى لا و اللّه الذى يسلمت ما كان كذا و كذا و سلامتك ما كان كذا .
تسلم
(
tasallom
) م . ع . پذيرفتن يق سلمت الشيئ اليه فتسلمه . و اسلام آوردن و راه سپردن و خطا ناكردن در آن .
تسلى
(
tasalli
) م . ع . خرسند و بىغم شدن يق اسلاه عنه فتسلى .
تسلى
(
tasalli
) ا . ع . بىغمى و خرسندى .
تسلى
(
tasalli
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تسلا . مر تسلا .
تسليب
(
taslib
) م . ع . سلاب و جامهء ماتم پوشانيدن كسى را .
تسلية
(
tasleyat
) م . ع . چون واوى باشد خرسندى و بىپژمانى دادن . و چون يائى باشد بيرون كشيدن سلاى ماده شتر را از رحم آن .
تسليت
(
tasliat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پند و نصيحتى كه در بيرون كردن غم و اندوه از دل كسى گويند ويژه چون آنكس مصيبت زده باشد . و دلاسائى و خاطرنوازى و آسايش . و تسليت كردن : آرام كردن و غم و اندوه از دل كسى بيرون نمودن .
تسليح
(
taslih
) م . ع . رب سلح را بر خيك روغن ماليدن . و شمشير را سلاح كسى گردانيدن ( شدد للمبالغة )
تسليخ
(
taslix
) ا . پ . سجاده و جا نماز و تشليخ .
تسليس
(
taslis
) م . ع . در نشاندن جواهر و تركيب دادن زيور غير شبه را .
تسليط
(
taslit
) م . ع . بر گماشتن .
و روان كردن حكم و قدرت رايق سلطه عليه تسليطا .
تسليع
(
tasli '
) م . ع . شكافتن .
تسليع
(
tasli '
) ا . ع . التسليع فى الجاهلية كانوا اذا اصابهم القحط علقو السلع مع العشر باذناب البقر و بين عراقييها و ساقوها فى المواضع العالية و اشعلوا فى ذلك السلع و العشر النار يستمطرون بذلك .
تسليف
(
taslif
) م . ع . ناشتا شكستن و ناشتاشكن دادن كسى را . و پيش فرستادن و بها پيش دادن .
تسليك
(
taslik
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روانگى . و در سلك كشيدگى .
تسلى گاه
(
tasalli - g h
) ا . پ . جاى دلنوازى و مكان تسلا .
تسليم
(
taslim
) م . ع . گردن دادن به حكم قضا و راضى بودن . و سلم عليه تسليما :
سلام كرد بر او . و سلم اليه الشيئ : داد آن چيز را به او . و سلم الوديعة لصاحبها :
سپرد آن وديعه را به صاحبش . و سلم الدعوى : اعتراف كرد به صحت آن دعوا .
و سلم الاجير نفسه للمستأجر : توانا كرد آن اجير مستاجر را بر نفس خويش . و سلمه الله من الافة : رهانيد خداى او را از آفت و بىگزند داشت .
تسليم
(
taslim
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سلام و تحيت و تكريم . و اطاعت و انقياد و فرمانبردارى . و سلامت و امنيت و عافيت . و رضاى به قضاى خدا . و قبول دين اسلام . و اعتراف و اقرار و پذيرفتارى . و سپردگى
تسليمات
(
taslim t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تحيات و تكريمات .
تسليه
(
taslie
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تسكين و تسلا و تسليت .
تسليه بخش
(
taslie - baxc
) ص .
پ . هر چيز كه موجب تسكين و تسلى گردد .
تسمت
(
tasammot
) م . ع . ميانه راه رفتن و نيكو سيرت شدن .
تسمط
(
tasammot
) م . ع . آويخته شدن به چيزى .
تسمع
(
tasammo '
) م . ع . شنودن و اندكاندك شنيدن و گوش نهادن يق تسمع اليه و اذا ادغمت قلت اسمع و قرى لا يسمعون بالادغام .
تسمعة
(
tasmeat
) م . ع . تشييع كردن و تشهير نمودن و منتشر كردن ذكر كسى . و شنوانيدن آواز كسى را . و بر داشتن گمنامى از كسى . مر تسميع .
تسمعة
(
tasmeat
) ا . ع . شنوائى يق فعلته تسمعتك : كردم آن را براى شنوائى تو يعنى تا بشنوى . و كذلك فعلته تسمعة لك .
تسمل
(
tasammol
) م . ع . خوردن آب باقىمانده را يا بر گرفتن آن را . و تسمل النبيذ :
سيتهيد در نوشيدن نبيذ .
تسمن
(
tasammon
) م . ع . فربه شدن .
تسمه
(
tasme
) ا . پ . چرم خام و دوال چرمى . و موى شانه كردهء بالاى پيشانى .
تسمه بازى
(
tasme - b zi
) ا . پ .
دغلى و فريب و نوعى از قمار .
تسمى
(
tasammi
) م . ع . تسمى بكذا :
ناميده شد به آن . و تسمى بالقوم و الى القوم : منسوب شد به آن قوم .
تسمية
(
tasmeyat
) م . ع . ناميدن و بنامى خواندن و نام نهادن يق سماه زيدا و سماه بزيد و سماه اياه . و اول لغة تعلب است .
تسميت
(
tasmit
) م . ع . نام خدا گفتن بر چيزى و يرحمك اللّه گفتن مر عطسهكننده را . و ملازم بودن ميانهروى را .
تسميح
(
tasmih
) م . ع . نرم رفتن .
و راست كردن نيزه به ثقاف و شتابى كردن و گريختن و آسانى كردن با كسى .
تسميد
(
tasmid
) م . ع . سمد الارض :
بار داد زمين را بسماد . و سمد الشعر :