شهر بيرون كردن . و جامهء خط دار بافتن مانند دوال . و جل از پشت ستور باز كردن و مثل پديد كردن و احاديث اوائل آوردن .
و حناى مخطط بستن زن .
تسييع
(
tasyi '
) م . ع . گل اندودن و اندودن بدن به پيه و مانند آن .
تسييل
(
tasyil
) م . ع . روان راندن آب و مانند آن .
تش
(
tac
) ا . پ . آتش . و تيشهء بزرگى كه بدان درخت شكافند . و تيشهء درودگرى .
تش
(
tec
) ا . پ . عطش و تشنگى . و شپش .
تش
(
toc
) ا . پ . حرارت و اضطرابى كه از غم و اندوه پديد آيد .
تشاءم
(
tac om
) م . ع . خويشتن را بشام نسبت كردن . و بسوى چپ گرفتن كسى را .
و بسوى دست چپ كسى شدن . و فال بد زدن به چيزى يق تشاء موابه : فال بد زدند بوى و تشاء مواليه بسوى دست چپ او شدند .
تشابر
(
tac bor
) م . ع . نزديك يكديگر شدن دو گروه در كارزار كه گوئى ميان ايشان اندازه بئرى مانده است .
تشابك
(
tac bok
) م . ع . در هم و مختلط شدن كارها . و تشابكت السباع :
بر جهيدند ددان .
تشابه
(
tac boh
) م . ع . مانند شدن يق تشابها يعنى مانند يكديگر شدند .
تشابه
(
tac boh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مشابهت و مانندگى و برابرى .
تشاتم
(
tac tom
) م . ع . يكديگر را دشنام دادن .
تشاجب
(
tac job
) م . ع . بهم در شدن كار .
تشاجر
(
tac jor
) م . ع . منازعت و خلاف كردن دو گروه با هم و بر يكديگر نيزه زدن . و چريدن ستور تمام گياه را . و به خوردن رسيدن درخت . و درآمدن چيزى در چيزى .
تشاجر
(
tac jor
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - منازعه و مشاجره و كشاكش .
تشاجى
(
tac ji
) م . ع . استوار و قوى شدن و اندوهگين گرديدن .
تشاچه
(
tac ce
) ا . پ . تساچه و تمساح .
مر . تساچه .
تشاح
(
tac hh
) م . ع . با هم ديگر حريصى كردن بر كارى تا فوت نشود يق تشاح الرجلان على الامر .
تشاخز
(
tac xoz
) م . ع . اختلاف و خصومت افتادن ميان قوم .
تشاخس
(
tac xos
) م . ع . اختلاف و فساد و خصومت افتادن ميان قوم . و گشادن خر دهان خود را وقت خميازه . و تباه و پريشان شدن كار . و دو پاره شدن سر از ضرب . و مائل و كژ شدن . و تشاخست اسنانه :
پا پيش شدند دندانهاى او و ريخته شدند بعضى از آنها از پيرى .
تشارس
(
tac ros
) م . ع . با هم ديگر دشمنانه رفتار نمودن .
تشارك
(
tac rok
) م . ع . انبازى كردن .
تشازب
(
tac zob
) م . ع . چشم داشتن بهرهء خود را .
تشازر
(
tac zor
) م . ع . همديگر را بدنبال چشم نظر كردن .
تشأشوء
(
taca'co '
) م . ع . تشأشا القوم : متفرق و پريشان شدند قوم . و تشاشا امرهم : مضطرب و پريشان شد كار ايشان .
تشاطر
(
tac tor
) م . ع . دو صفه شدن در جنگ .
تشاعر
(
tac or
) م . ع . ادعاى شاعرى نمودن . و خود را شاعر پنداشتن .
تشاف
(
tac ff
) م . ع . همه چيزى را گرفتن و استقصاى آن كردن يق تشاففت ما فى الاناء كله : خوردم همهء باقى ماندهء آب را كه در ظرف بود . و منه المثل الرى عن التشاف و تشاففته : بردم فضل و فزونى او را . و تشاففت الامور : كوشش تمام كردم در كارها .
تشاكس
(
tac kos
) م . ع . با يكديگر بدخوئى كردن و مخالطت نمودن و يقال تشاكسوا اذا تخالفوا .
تشاكل
(
tac kol
) م . ع . موافقت كردن و مشابه شدن .
تشاكه
(
tac koh
) م . ع . همديگر را مشابه شدن يق تشاكها اذا تشابها .
تشاكى
(
tac ki
) م . ع . از همديگر گله كردن يق تشاكوا : از يكديگر گله كردند .
تشام
(
tac mm
) م . ع . يكديگر را بوئيدن و در نظر حريف آمدن .
تشامم
(
tac mom
) م . ع . همديگر را بوئيدن و نزديك شدن .
تشان
(
tac nn
) م . ع . در آميخته و در كشيده شدن و كهنه گرديدن مشك . و خشك شدن پوست .
تشانؤ
(
tac no '
) م . ع . يكديگر را دشمن داشتن .
تشاور
(
tac vor
) م . ع . كنكاش كردن .
تشاوس
(
tac vos
) م . ع . نگريستن بگوشهء چشم از تكبر يا غضب و گره كردن رخساره در آن حال .
تشاوش
(
tac voc
) م . ع . در آميخته شدن .
تشاوظ
(
tac voz
) م . ع . با هم دشنام دادن .
تشاول
(
tac vol
) م . ع . به نيزه و جز آن بسوى يكديگر حمله كردن در جنگ .
تشاؤم
(
tac om
) م . ع . تشاءم
تشاهد
(
tac hod
) ا . پ . - مأخوذ