تسفيع
(
tasfi '
) م . ع . سوختن آتش و باد گرم روى را و رنگ برگردانيدن آن را .
تسفيل
(
tasfil
) م . ع . به نشيب آوردن .
تسفيه
(
tasfih
) م . ع . نادان گردانيدن كسى را و نسبت نادانى بسوى كسى كردن .
تسفيه
(
tasfih
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نسبت به ديوانگى و نادانى . و تسفيه كردن :
كسى را بديوانگى نسبت دادن .
تسقط
(
tasaqqot
) م . ع . سخنچينى نمودن و دروغ بر بستن و بر خطا انگيختن كسى را . و تسقط الخبر : اندك اندك گرفت خبر را . و تسقط فلانا : بر خطا و لغزش جست فلان را .
تسقف
(
tasaqqof
) م . ع . اسقف شدن .
تسقى
(
tasaqqi
) م . ع . خوردن شتران گياه حوذان تر را و فربه شدن از آن .
و قبول كردن چيزى آب را . و سيراب شدن .
تسقية
(
tasqeyat
) م . ع . سقاه تسقية :
آب داد او را ( شدد للمبالغة ) و سقاك الله و يا سقيالك گفت او را .
تسقيد
(
tasqid
) م . ع . لاغر گردانيدن اسب را بعد فربه كردن .
تسقيع
(
tasqi '
) م . ع . رفتن يق ما ادرى اين سقع هو : نمىدانم كجا رفت .
تسقيف
(
tasqif
) م . ع . خانه پوشيدن .
و اسقف گردانيدن كسى را يق سقف فلان ( مجهولا ) اى صير اسقفا .
تسقيم
(
tasqim
) م . ع . بيمار كردن .
تسكاب
(
task b
) م . ع . سكب سكبا و سكوبا و تسكابا . مر . سكب .
تسكع
(
tasakko '
) م . ع . سرگشته گرديدن . و مدت بسيار بودن در كار باطل و تمادى نمودن در آن و بگوشهاى رفتن .
تسكف
(
tasakkof
) م . ع . پاشنهء در ساختن .
تسكك
(
tasakkok
) م . ع . زارى كردن و تضرع نمودن .
تسكن
(
tasakkon
) م . ع . درويش شدن يق تسكن الرجل اى تشنه بالمسكين :
مانند مسكين گشت آن مرد .
تسكنج
(
taskanj
) ا . پ . به زبان مردم اصفهان نشكنج .
تسكيت
(
taskit
) م . ع . خاموش كردن .
تسكير
(
taskir
) م . ع . سكره تسكيرا : خبه كرد او را . و قوله تعالى
إِنَّما سُكِّرَتْ أَبْصارُنا
اى حبست عن النظر و حيرت او غطيت و غشيت او لحقها ما يلحق شارب المسكر .
تسكين
(
taskin
) م . ع . آرام دادن كسى را . و پيوسته بر خر سريع تيزرو سوار شدن . و راست كردن نيزه را به آتش .
تسكين
(
taskin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سكون و عدم حركت . و آسايش و راحت و آرامى . و تسلا و دلنوازى و ملايمت . و اطمينان و آسايش خاطر . و تسكين دادن : آرام دادن و تسلى دادن و دلنوازى كردن و ملايم كردن و تسكين كردن : آرام كردن و از حالت هيجان چيزى را انداختن .
تسكير بخش
(
taskin - baxc
) ص .
پ . آرامكننده . و نامهء تعزيت .
تسكين كده
(
taskin - kade
) ا . پ . آرامگاه .
تسلا
(
tasalla '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دلاسائى و خاطرنوازى . و آسايش و اطمينان و خشنودى و شادكامى .
تسلب
(
tasallob
) م . ع . جامهء سوك پوشيدن زن بر شوى و مانند آن .
تسلج
(
tasalloj
) م . ع . تسلج الشراب :
دوام كرد بر خوردن شراب و بسيار خورد .
تسلح
(
tasalloh
) م . ع . تسلح الرجل : سلاح پوشيد مرد .
تسلخ
(
tasallox
) م . ع . خراشيده شدن پوست از بيمارى و جز آن .
تسلسل
(
tasalsol
) م . ع . تسلسل الماء : درهم پيوسته روان شد آب . و نيز تسلسل : در پهنا پديد آمدن برق و سحاب .
و تنگ شدن جامه از استعمال يقال تسلسل الثوت اذا لبس حتى رق .
تسلسل
(
tasalsol
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اتصال و پيوستگى بهم مانند زنجير .
و زنجير بندى و توالى و انتظام . و هر امرى كه وجود آن موقوف بوجود ديگرى باشد .
تسلط
(
tasallot
) م . ع . بر گماشته شدن .
و غالب گشتن و چيره شدن يق سلطه الله عليهم فتسلط : چيره كرد و غالب نمود خداى او را بر ايشان پس چيره شد .
تسلط
(
tasallot
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غلبه و چيرگى و دستيافتگى . و استقلال و تصرف با قدرت و حكومت مستقل .
تسلطن
(
tasalton
) م . ع . سلطان شدن .
تسلع
(
tasallo '
) م . ع . شكافته شدن پاشنه و جز آن .
تسلف
(
tasallof
) م . ع . وام گرفتن و بها پيش گرفتن .
تسلق
(
tasalloq
) م . ع . بىآرامى و اضطراب كردن از درد و اندوه يق تسلق على فراشه اى قلق هما او وجعا . و تسلق الجدار : بر آمد بر ديوار .
تسلل
(
tasallol
) م . ع . پنهان بيرون آمدن از ميان چيزى و يا عام است .
تسلم
(
taslam
) ع . كلمهايست كه هميشه مضاف ذى واقع مىشود و معنى آن بسلامت مىباشد يق اذهب بذى تسلم و اذهبا بذى تسلمان و اذهبو بذى تسلمون يعنى برو و برويد بسلامت . و لابذى تسلم ما كان كذا و كذا و در مثنى لا