اقليمية
(
eqlimiyat
) ا خ . ع . نام شهرى در روم .
اقماء
(
eqm '
) م . ع . فربه شدن ستور .
و خوار و حقير گردانيدن كسى را . و بشگفت آوردن . و موافق آمدن چراگاه مر شتران را .
و خداوند شتران فربه شدن .
اقماح
(
eqm h
) م . ع . دانه گرفتن خوشه .
و سر برداشتن . و چشم فروخوابانيدن . و بزرگ منشى نمودن يق اقمح بانفه اى شمخ . و اقمح الغل الاسير : سر خود را بلند نگاهداشت آن اسير از جهت تنگى غل .
اقماخ
(
eqm x
) م . ع . اقمخ بانفه اقماخا : بزرگمنشى نمود و تكبر كرد .
و مانند متكبران برنشست .
اقماد
(
ebm d
) م . ع . گردن بلند كردن .
و برخيزانيدن كير را . و روان ساختن منى را .
اقمار
(
eqm r
) ع . ج قمر (
qamar
) و قمير (
qamir
) .
اقمار
(
aqm r
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - قمرها و ماهها و محبوب كسان .
اقمار
(
eqm r
) م . ع . بدير كشيدن رسيدگى ميوه چندان كه سرما درآيد و تباه گرداند حلاوت آن را . و در گياه بسيار افتادن شتران .
و روشن شدن . و به مهتاب درشدن . و چشم داشتن مر طلوع ماه و برآمدن آن را .
اقماز
(
eqm z
) م . ع . ذخيره كردن .
اقماس
(
eqm s
) م . ع . غوطه دادن در آب .
اقماع
(
aqm '
) ع . ج قمع (
qam '
) و (
qem '
) و (
qema '
) .
اقماع
(
eqm '
) م . ع . خوار و حقير گردانيدن كسى را . و آب در گلو فروشدن بىكشيدن و بىفرو بردن آن . و كوهان كردن شتر بچه و دراز شدن آن . و راندن و دفع كردن يق طلع علىّ فاقمعته .
اقماعى
(
aqm iy
) ا . ع . نوعى از انگور سپيد كه در آخر زرد گردد و دانهء آن گرد باشد .
اقمال
(
eqm l
) م . ع . شكافته شدن گياه رمث و برگ آوردن گرفتن و پيدا شدن برگ ريزهء آن .
اقمام
(
eqm m
) م . ع . باردار نمودن گشن يق اقم الفحل الابل اى ضربها كلها حتى قمت .
اقمحة
(
aqmehat
) ع . ج قميح (
qamih
) و ج ج قميحة (
qamihat
) .
اقمد
(
aqmad
) ص . ع . ستبر گردن .
اقمر
(
aqmar
) ص . ع . سپيد و سپيد مايل به تيرگى . و حمار اقمر خر سپيد مايل به تيرگى . و سحاب اقمر :
ابر سپيد مايل به تيرگى . و وجه اقمر :
روى همچو ماه .
اقمشة
(
aqmecat
) ع . ج قماش .
اقمشه
(
aqmece
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - پارچه و جامههاى از هر قبيل .
اقمصة
(
aqmesat
) ع . ج قميص (
qamis
) .
اقمطرار
(
eqmetr r
) م . ع . سخت شدن روز يق اقمطر اليوم و اقمطر العقرب : خود را گرد آورد آن كژدم و تابيد دم را . و نيز اقمطرار : سخت ناخوش شدن .
اقمع
(
aqma '
) ص . ع . كسى كه مبتلا به قمع باشد . و آنكه در بن مژهء وى آبلهء ريزه بردميده باشد . ج : قمع (
qom '
) . و فرس اقمع : اسب كه يكى از دو زانوى آن ورم كرده باشد . و آنكه استخوان ناى گلوى آن بزرگ باشد وا . بينى كج . و استخوان پى پاشنه كه بزرگ باشد .
اقمعطاط
(
eqme't t
) . ع . بزرگ و فربه شدن زير شكم و لاغر و باريك گرديدن پائين آن . و يا شكن افتادن در شكم و درآمدن بعض آن در بعض .
اقمهداد
(
eqmehd d
) م . ع . برداشتن و در هوا داشتن سر خود را يق اقمهد رأسه . و اقمهد بالمكان : اقامت نمود در آن جاى . و الاقمهداد فى الغرج شبه الارتعاد فيه اذا اطعم .
اقن
(
oqan
) ع . ج اقنة (
oqnat
) .
اقناء
(
aqn '
) ع . ج قنوة (
qenvat
) و (
qonvat
) و قناء و قناء .
اقناء
(
eqn '
) م . ع . چون مهموز باشد بر قتل انگيختن كسى را . و كشتن . و تباه و فاسد گردانيدن پوست را . و قادر و توانا گردانيدن كسى را . و چون واوى بود لازم گرفتن چيزى را و بازايستادن باران . و ذخيره نهادن و خشنود كردن . و دادن چيزى را كه به آن تسكين يابد يق اقناه الله اى اعطاه ما يقتنى به . و چون يائى باشد خشنود گردانيدن . و دست دادن شكار و قادر و توانا گردانيدن آن بر خود .
اقتاءة
(
aqn at
) ا . ع . جانب ديوار كه سايه بوى بازگردد .
اقناب
(
eqn b
) م . ع . بچهل رسيدن عدد اسبان . و صاحب مقنب شدن قوم . و پنهان شدن از بيم غريم و يا از ترس سلطان .
اقنات
(
eqn t
) م . ع . دعا كردن بر دشمن و دير استادن در نماز . و پيوسته حج كردن . و دير جنگ كردن با كفار . و فروتنى نمودن از براى خداى .
اقناح
(
eqn h
) م . ع . اقنح الباب :
بلند كرد در را بچوبى كه جهت آن تراشيده بود .
اقناز
(
eqn z
) م . ع . از خم آب خوردن .
اقناس
(
eqn s
) م . ع . نسبت كردن خود را بسوى نژاد شريف با وجود خساست .
اقناع
(
aqn '
) ع . ج قنع (
qen '
) .
اقناع
(
enq '
) م . ع . برداشتن سر را .