اقعاص
(
eq ' s
) م . ع . برجاى كشتن كسى را يق ضربه و اقعصه اى قتله فى مكانه .
اقعاط
(
eq ' t
) م . ع . واشدن از كسى و جدا گرديدن يق اقعط القوم عنه .
و فرياد كردن . و درشتى نمودن در سخن و فحش گفتن يق اقعط فى القول . و خوار و سبك داشتن .
اقعاع
(
eq '
) م . ع . به آب تلخ و فزك رسيدن قوم در كندن چاه . و فرود آمدن بدان آب .
اقعال
(
eq ' l
) م . ع . گل كردن درخت رز .
اقعام
(
eq ' m
) م . ع . بلند برآمدن آفتاب . و گزيدن مار و هلاك ساختن . و اقعم الرجل ( مجهولا ) بيمار گرديد آن مرد و كشت آن را بيمارى .
اقعب
(
aq'ob
) ع . ج قعب (
qa'b
) .
اقعد
(
aq'ad
) ا . ع همنشين و قريب الآباء از جد .
اقعدة
(
aq'edat
) ع . ج قعود (
qa'ud
) .
اقعس
(
aq'as
) ص . ع . مرد برآمده سينه و درآمده پشت . ج : قعس (
qo's
) . و اسب كه پشت پا و پست و پس آن بلند باشد . و شب دراز . و مرد سرافراز و بزرگ قدر و با عزت . وا . ارجمندى پايدار و ا خ . كوهى بديار ربيعه . و زمينى در يمامه . و نام چند نفر .
اقعطرار
(
eq'etr r
) م . ع . سپرى شدن دم از تا سه و دمه .
اقعم
(
aq'am
) ص . ع . كجبينى . ج :
قعم (
qo'm
) .
اقعنداد
(
eq'end d
) م . ع . اقامت كردن در جاى يق اقعندد بالمكان .
اقعنساس
(
eq'ens s
) م . ع . سپسا يكى بازگشتن . و سپس ماندن .
اقعنصار
(
eq'ens r
) م . ع . كوتاهى كردن در كار كشت .
اقعنفار
(
eq'enf r
) م . ع . خويشتن در چيده نشستن . و بر سر پاى در وانشستن .
اقعى
(
aq'a
) ص . ع . آنكه سر بينى آن بلند و بر استخوان چسبان باشد .
اقعئلال
(
eqe'l l
) م . ع . اقعال الكرم اقعئلالا : گل كرد درخت رز .
اقفاء
(
aqf '
) ع . ج قفا (
qaf
) .
اقفاء
(
eqf '
) م . ع فزونى نهادن كسى را بر كسى . و خاص گردانيدن كسى را . به چيزى و برگزيدن كسى را بكارى . و قفى خوردن .
و نوالهبخش نهادن جهت مهمان . و برگزيدن بدان .
اقفاخ
(
eqf x
) م . ع . گشن خواه شدن ماده گاو يق اقفخت البقرة .
اقفار
(
eqf r
) م . ع . خالى شدن جاى . و بىآب و گياه گرديدن جاى . و از اهل دور افتادن مرد بصحرا . و بىطعام شدن .
و بىنان خورش گرديدن . ما اقفر بيت فيه خل . و گرسنه گشتن . و خالى و بىآب و گياه يافتن جاى را . و اقفرت البلد اى وجدت قفرا .
اقفاص
(
aqf s
) ع . ج قفص (
qafas
) .
اقفاص
(
eqf s
) م . ع . خداوند پنجره يا مرغ شدن .
اقفاف
(
aqf f
) ع . ج قف (
qoff
) .
اقفاف
(
eqf f
) م . ع . بازايستادن ماكيان از بيضه و يا جمع شدن بيضه در شكم آن . و رفتن اشك از چشم و بلند برآمدن سياههء چشم .
اقفال
(
aqf l
) ع . ج قفل (
qofl
) .
اقفال
(
eqf l
) م . ع گماشتن بر كسى نگاه را يق اقفلهم اقفالا . و اقفلم على الامر : فراهم آورد ايشان را بر كارى .
و نيز اقفال : قافله گردانيدن . و قفل كردن در را يق اقفل الباب و عليه . و خشك كردن و بازداشتن لشكر را از رفتن .
اقفان
(
eqf n
) م . ع . از پس گردن كشتن گوسپند را .
اقفد
(
aqfad
) ص . ع . فروهشته گردن و يا ستبر گردن ج : قفد (
qofd
) . و آنكه بسر انگشتان پا راه رود و پاشنهاش به زمين نرسد .
و مرد فربه دست فربه پاى كوتاه انگشتان .
و ستور كه برسم وى خميدگى باشد در رفتن يق فرس اقفد و هو عيب فيه .
اقفر
(
aqfar
) ا . ع . بيابان بىآب و گياه .
اقفز
(
aqfaz
) ا . ع . اسبى كه دستش تا آرنج سپيد باشد .
اقفزة
(
aqfezat
) ع . ج قفيز (
qafiz
) .
اقفس
(
aqfas
) ص . ع آنكه پدرش غير عربى و مادرش عربى باشد . و هر چيز كه ببالد و خميده گردد .
اقفع
(
aqfa '
) ص . ع . مردى كه انگشتان پاى او برگرديده باشد . و مرد هموار سرنگون .
ج : قفع (
qof '
) .
اقفعلال
(
eqfe'l l
) م . ع . پرا گرفتن دست . و درهم كشيده شدن .
اقفل
(
aqfol
) ع . ج قفل (
qofl
) .
اقفى
(
aqfi
) و اقفية
(
aqfiat
) ج . قفا .
اقل
(
aqal
) و (
aqall
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كم و كمتر . و بسيار كم . و كوچكتر .
اقل
(
aqall
) ص . ع . كمتر و كمترين يق اقل العباد : كمترين بندگان . و رجل اقل :
مرد درويش كه او را اندكى از غنا باشد .
اقلا
(
aqallan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور كمتر و كمترين مقدار .
اقلاء
(
aqell '
) ع . ج قليل (
qalil
) .
اقلاب
(
aql b
) ع . ج قلب (
qalb
) و (
qolb
) و (
qelb
) .
اقلاب
(
eql b
) م . ع . خشك شدن پوست انگور . و رسيدن هنگام برگرديدن نان .
و ميرانيدن خداى كسى را . و خداوند شتران قلابزده شدن . و برگردانيدن .