القاب و كنيهها - ان شاء الله تعالى - خواهد آمد . مجموع روايات وى ( با تمام عناوين ) ، در كتب اربعه ، پنجاه و يك مورد است و سى و هشت مورد فقط در كافى به عنوان سيارى به ترتيب زير موجود است : . . . ( سپس نشانى 38 مورد را مرقوم داشتهاند ) .
بنابراين ، كثرت روايت كافى از سيارى - كه حاجى نورى گفته است - جاى انكار ندارد ؛ اما واضح است كه روايت كردن كلينى از شخصى كه در كتب رجال ، به ضعف او تصريح شده ، دليل ثقه بودن شخص نمىشود ؛ زيرا چه بسا صاحب كافى ، روايات ضعيف السند را به جهت اين كه از راههاى ديگر به صدور آنها اطمينان پيدا كرده ، نقل كرده باشد . لذا ممقانى هم در رجال ( ج 1 ، ص 87 ) آورده است :
و العجب ، كل العجب ، من الشيخ الماهر المحدث المعاصر الحاج النورى - قدس سره - حيث انه رام اثبات وثاقة الرجل و الاعتماد على كتابه باكثار الكلينى - ره - . . الرواية عنه و . . . وجه التعجب انه رفع اليد عن تصريحات من سمعت بضعفه بنقل هؤلاء رواياته الذى هو فعل مجمل . . .
به علاوه ، معلوم نيست شيخ كلينى از كتاب قراءات ، چيزى نقل كرده باشد تا بگوييم قرينه بر اعتبار كتاب قراءات است .
2 ) در كتب رجال ، سيارى را از اصحاب امام عسكرى يا امام هادى و امام عسكرى دانستهاند ؛ اما ابن ادريس در مستطرفات السرائر ، او را از اصحاب امام هفتم و امام هشتم دانسته ، و در برخى كتابها تاريخ وفات او را 368 ق ، ضبط كردهاند كه اين مطالب ، با هم تهافت دارند و نيز نجاشى او را بصرى دانسته و ابن غضائرى ، قمى ، و كشى او را اصفهانى يا بصرى دانستهاند و نيز به نوشته برخى از فضلا ، شخصى ديگر به نام احمد بن سيار بن ايوب ( م 268 ق ) داريم ، كه از فقها و محدثان اهل تسنن است كه در تاريخ بغداد ياد شده و در برخى از كتابها اين دو نفر با هم اشتباه شدهاند و داستان زير نيز در هدية الاحباب محدث قمى از ابو الحسن احمد بن ابراهيم سيارى شيعى نقل شده است :
نقل عن خط الشهيد الاول - ره - أنه قال ابو بكر بن حميد : قلت لابى عمر الزاهد
آشنايى با تفاسير ( به ضميمه عدم تحريف قرآن و چند بحث قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 47
مساهمون: رضا استادى
ص٤٧