گروه دوّم : رواياتى است كه از طريق شيعه در تفسيرهايى از قبيل « نور الثقلين » و « البرهان » جمعآورى شده است ، مضامين اين روايات با آنچه در روايات اهل سنّت آمده كاملا متفاوت است زيرا در روايات اهل تسنّن تكيه بر اين است كه نعيم به نعمتهاى دنيوى و مادى تفسير شود امّا در اين روايات شيعه ، « نعيم » به نعمتهاى معنوى از قبيل : توحيد ، نبوّت ، امامت ، وجود پيامبر و امامان معصوم ، مكتب تشيّع ، و دوستى اهل بيت تفسير شده است . كه نمونه آنها را نقل مىكنيم .
1 - شخصى گويد از امام صادق عليه السّلام پرسيدم اين « نعيم » كه در قيامت از آن سؤال مىشود چيست ؟
حضرت فرمودند : تسأل هذه الامة عمّا انعم اللّه عليهم برسول اللّه ثمّ باهل بيته « 1 » .
نعمتى كه سؤال مىشود پيامبر و امامان هستند .
2 - امام باقر عليه السّلام فرمودند : مقصود از نعيم كه مورد سؤال قرار مىگيرد تشيّع و ولايت اهل بيت است . « 2 »
3 - يكى از راويان گويد : از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم معنى اين آيه چيست ثمّ لتسئلنّ يومئذ عن النعيم . حضرت فرمود : همان نعمتى كه خداى متعال به شما انعام كرده و آن ولايت ما اهل بيت و دوستى محمّد و آل محمّد است . « 3 »
4 - از على عليه السّلام روايت شده كه فرمود : « نعيم » كه فرداى قيامت از آن سؤال مىشود ما خاندان رسالت هستيم . « 4 »
5 - از امام هفتم عليه السّلام نيز روايت شده كه در تفسير اين آيه فرمودند نعمتى كه خداوند در اختيار اهل ايمان گذاشته و از آن سؤال خواهد كرد ما هستيم .
گروه سوّم : رواياتى است كه از آنها استفاده مىشود مقصود از « نعيم » مطلق نعمتها
هامش
( 1 ) - بحار ، ج 24 / 52 .
( 2 ) - بحار ، 24 / 54 .
( 3 ) - بحار ، 24 / 56 .
( 4 ) - بحار ، 24 / 57 .