باب الطاء
مع الالف
طغرا
- القابى كه بر سر فرمانهاى سلاطين نويسند « 21 » . مثالش حكيم خاقانى فرمايد :
بيت
بدست همت طغراى بىنيازى دار * كه هر دو كون تو دارى چون دارى اين طغرا
مع الباء
طلب
- [ بضم طاء و سكون لام ] جماعتى از مردم گرد آمده يك جا . ليلى و مجنون :
بيت
نو باوهء باغ اولين صلب * لشكر كش عهد آخرين طلب
طاق و ترنب
- در نسخهء ميرزا كر و فر و خودنمائى و طمطراق . و طاق و ترم مرادف اينست در نسخهء ديگر طرنب « 1 » نيز بطاى حطى « 22 » آمده . مثالش مولوى معنوى :
بيت
ما ببوس و عارض و طاق و طرنب * هر كجا كه « 2 » خود همى بنهيم سنب
و شيخ نظامى نيز فرمايد :
بيت
آمد ز پى عروس خواهى * بىطاق و طرنب پادشاهى
مع التاء
طامات
- سخن از راست و چپ يعنى قول پراكنده . مثالش شيخ « 3 » سعدى فرمايد :
بيت
بطامات مجلس نياراستم * ز دادآفرين توبهاش خواستم
هامش
( 1 ) بجز « ب » : ترنب .
( 2 ) كه از « ب » و « ن » است .
( 3 ) « س » : شح .
( 21 ) در برهانست كه در قديم خطى بوده است منحنى كه بر سر احكام ملوك مىكشيدهاند . ( كلمه تركى است ، « طغرا » بمعنى رقم بالاى فرمانها . حاشيهء برهان مصحح دكتر معين ) .
( 22 ) يعنى : طاق و طرنب .