سراج الدين راجى گويد .
در شاهى شاهزاده ادهم * جشنى فرمود شاه عالم
مثال دوم بمعنى سوم امير خسرو گويد :
بيت
كه ما را عيش آبادست امروز * شهى اين دو شهزادست « 1 » امروز
و در فرهنگ بمعنى هر چيز شيرين نيز آورده و به اين بيت فرخى مستشهد شده :
بيت
تا بتلخى نبود شهد شهى همچو شرنگ * تا بخوشى نبود هيچ ستاره چو قمر
انتهى كلامه . اما بخاطر رسيد كه در عربى بمعنى طعام آرزو كرده شده باشد غالبا درين بيت به آن معنى باشد * .
شيخ نجدى
- نام شيطان عليه اللعنه .
مثالش جمال الدين عبد الرزاق گويد :
بيت « 2 »
نه خاك تيره بماند نه آسمان لطيف * نه روح قدس بماند نه نجدى ملعون « 21 »
و شيخ نظامى مىفرمايد :
بيت « 2 »
بر نجد شدى ز تيز وجدى * شيخانه ولى نه شيخ نجدى
شالى
- يعنى شلتوك . مثالش امير خسرو گويد :
شعر « 2 »
شالى سر تيز ندانم كه چيست * كآب گذشتش ز سر آنگاه زيست « 3 »
شستگانى
[ بكسر شين ] در فرهنگ بمعنى بناى عمارت و اساس باشد . مثالش اين بيت ابو الفرج آورده :
شعر « 2 »
ز خاك درگه او ساز شستگانى عمر * كه قلب كعبه بود شستگانى محراب
شاهناى
- بمعنى سرناى باشد .
شنگولى
- يعنى دزد و راه زن و شوخ چنان كه مولوى معنوى گويد :
[ بيت ]
مالولى و شنگولى بىمكسب و مشغولى * جز مال مسلمانان مال كه بريم آخر
و بمعنى شوخى و راهزنى نيز آمده . و بمعنى اول ياى آن نسبت است « 22 » .
شخلى
- [ بفتح شين و سكون خاى معجمه و كسر لام ] خار گياه باشد در شرفنامه و مؤيد - الفضلاء .
تمت حرف الشين
هامش
( 1 ) « س » . شهرا دست .
( 2 ) « س » ندارد .
( 3 ) « س » : ريست .
( 21 ) مثال نجدى است نه شيخ نجدى .
( 22 ) در برهان فقط شنگول هست و معنى خرطوم فيل نيز دارد .