مع الكاف التازى
درك
- [ بفتح دال و راى مهمله ] دستارچه باشد و در تحفه [ به زاى معجمه « 21 » ] نيز آمده و در فرهنگ نيز به [ زاى معجمه « 21 » ] است مثالش استاد رودكى گويد :
بيت
اى طرفهء خوبان من اى شهرهء رى « 1 » * لب را بسر دزك بكن پاك زمى
و شمس فخرى نيز گويد :
بيت
توئى حقيقت مقصود دين ز بعد رسول * نه آن شهان كه ندانند خود كله زد زك
و در نسخهء حليمى [ بضم دال ] آمده « 22 » .
دفزك
- [ به فاء و زاى معجمه . به وزن نغزك ] ستبر و فربه باشد از هر چيزى ، كذا فى المؤيد .
درفنجك
- [ بفتح دال و فاء و سكون راء ] آنچه در خواب مردم را فرو گيرد و به عربى كابوس گويند « 2 » .
دانك
- [ بفتح نون ] دانه باشد « 23 » .
دفنوك
- [ بفتح دال و سكون فاء و ضم نون ] غاشيه باشد ، كذا فى التحفه اما در رسالهء ابو حفص سغدى بمعنى چماق آمده و به اين بيت رودكى « 3 » متمسك شده كه براى معنى غاشيه نيز « 4 » خوبست :
بيت
از بزرگى كه هستى اى خشتوك « 5 » * چاكرت بر كتف نهد دفنوك
و محمد هندوشاه نيز بمعنى غاشيه گفته و اين بيت را از منجيك آورده به اين عنوان كه :
بيت « 4 »
كون چو دفنوك پاره پاره شده * چاكرت بر كتف نهد دفنوك
درلك
- [ بكسر دال و لام و سكون راى مهمله ] در فرهنگ بمعنى جامهء كوتاه پيشواز آستين كوتاه « 6 » باشد ، مثالش نجيب الدين جربادقانى گويد :
هامش
( 1 ) « س » : روى .
( 2 ) بجز « ب » فقط : كابوس باشد .
( 3 ) كلمه از « ب » است .
( 4 ) كلمه در « س » نيست .
( 5 ) « س » : خوشتوك .
( 6 ) « س » : و پيشواز كوتاه آستين ؛ « ب » : پيشواز آستين كوتاه . ( متن از « ن » است ) .
( 21 ) يعنى : دزك .
( 22 ) « دز » و « دوز » در تداول مردم قزوين سر آستين است ، مناسب اينجا .
( 23 ) در برهان است كه بضم سوم آن باشد كه بوقت دندان بر آوردن اطفال اقسام دانهها از جنس گندم و جو و ماش و عدس و امثال آنها را با كله و پاچهء گوسفند بخانههاى دوستان و خويشان فرستند . و در ملك دكن مهتر چاروادار را گويند .