بيت
خسروا پهلوى من شين ساعتى دل ده مرا * زانكه دل مىافتدم از گريههاى زار خويش
شلون
- [ بفتح شين و ضم لام ] جانوريست كذا فى الادات الفضلاء .
شخادان
- [ به خاى معجمه و دال مهمله ] يعنى به ناخن كننده و مجروح كننده . مثالش استاد دقيقى فرمايد :
بيت
شكافان تهيگاه پرندگان * شخادان جگرگاه درندگان
شمن
- [ بفتح شين و ميم ] بت پرست [ باشد ] .
مثالش معزى گويد :
بيت
مگر فلك صنم خويش كرد بخت ترا * كه پيش او بعبادت خميده چون شمنست
شران
- [ بضم شين « 1 » و تشديد راى مهمله ] يعنى روان و ريزنده پياپى و به عربى ثجاج گويند بفتح ثاى مثلثه و تشديد جيم اول . « 21 »
شمان
- گريان و نوحهكنان . مثالش حكيم عنصرى گويد :
بيت
زان ملك را نظام و ازين عهد را بقا * زان دوستان بفخر و زين دشمنان شمان
و بمعنى نفرت كننده و ترسنده و رمنده و بيهوش شونده نيز آمده « 22 » .
شپوختن
- [ بكسر شين و ضم باى فارسى ] در فرهنگ دو معنى دارد : اول آسيب زدن از روى قوت باشد ؛ دوم « 2 » بمعنى افشاندن نيز آمده و به اين معنى شپيختن نيز گويند .
شخن
- [ به خاى معجمه . به وزن حسن ] بمعنى خراشيدن باشد . مثالش شاعر گويد :
بيت
تا ز بوى نسترن يابد دل مردم قرار * تا ز زخم خاربن يابد تن مردم شخن « 3 »
نسترن بر دشمنانت باد همچون خاربن * خاربن بر دوستانت باد همچون نسترن
« 4 » كذا فى الفرهنگ * .
شيون
- ناله و افغانى كه در مصيبت و ماتم كنند . مثالش شاعر گويد :
بيت « 5 »
در ماتم تو دهر بسى شيون كرد * لاله همه خون ديده در دامن كرد
هامش
( 1 ) « س » : ضم .
( 2 ) اصل : باشد و . ( متن تصحيح قياسيست با توجه ببرهان قاطع ) .
( 3 ) « س » : سخن .
( 4 ) تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 5 ) « س » ندارد .
( 21 ) در برهان است كه باران را نيز گويند باعتبار پياپى ريختن .
( 22 ) در برهان بمعنى نفس بر نفس افتاده از تشنگى و بانگ گريهء دمادم و گريهء در گلو هم هست .