تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — صفحة 828

مساهمون:

ص٨٢٨

باب الشين

مع الالف

شكا و شغا

- [ هر دو بفتح شين ] تيردان باشد كه به عربى جعبه گويند « 21 » . مثالش شمس فخرى گويد : بيت « 1 »
ايا شهى كه بهنگام كينه بيلك تو * كند ز سينه و پهلوى خصم كيش و شكا

شتا

- [ بكسر شين با تاى قرشت ] گرسنه و ناهار باشد . مثالش خلاق المعانى گويد : بيت « 1 »
لقمهء نان خويشتن نخورد * گر دو هفته همى شتا باشد

شوغا

- [ به وزن غوغا ] محوطه‌اى كه بشب گوسفندان را در آن كنند . مثالش لطيفى گويد : بيت « 1 »
چو گرگ دزد گيرد قصد شوغا * شبان اندر شبان افتد بغوغا
و شوگا نيز گويند [ بكاف فارسى ] و در فرهنگ شبغا [ به وزن فردا ] نيز به اين معنى باشد .

ششتا

- يعنى تنبورى كه شش تار دارد . مثالش نزارى گويد : بيت « 1 »
چيست چندين طمطراق البته در دير مغان * با نزارى با نواى زير شش تا مىخوريم
« 2 » و بمعنى شش بجول نيز آمده . مثال اين معنى
هامش
( 1 ) كلمه در « س » نيست . ( 2 ) از اينجا تا علامت ستاره را در صفحهء بعد « الف » در حاشيه دارد . ( 21 ) در برهان شگا ضبطست و بضم اول نيز گويد كه آمده است .