مثالش ظهير فرمايد :
بيت
ز مردمانش زر و جامه خواستى و همه * بطبع و طوع بدادند بىلجاج و سته
« 1 » و ستيه بكسر سين و تا و سكون ياء نيز گويند * « 21 » و در نسخهء وفائى بمعنى رنجور و ضعيف نيز آمده و در مؤيد به اين معنى بكسر سين و فتح تاء آمده . و بفتحين انگور باشد .
سته
- بكسر سين و تشديد تاى مفتوح هر چه بر آن شب گذشته باشد و آن را شبانه و شته « 2 » نيز گويند « 22 » .
سدپايه
- [ بفتح ] در نسخهء ميرزا بمعنى هزارپا باشد .
سياه
- معروف « 23 » . و ديگر در فرهنگ بمعنى مست طافح نيز آمده . مثالش رفيع لنبانى گويد :
[ بيت ]
زلفت كه بد سياه خرابات لعل تو * هشيار گشت و چشم تو ماندست در خمار
و بمعنى غلام حبشى و هندى نيز آمده . مثالش شرف شفروه گويد :
[ بيت ]
سر زلفت بيغما برد دلها * سياهت تركتازى از كه آموخت
و از بيت رفيع لنبانى نيز اين معنى مىتوان فهميد بلكه به اين معنى ابلغست چه بمعنى مست طافح دگر جائى به نظر نرسيده . و نام اسب اسفنديار نيز باشد . فردوسى گويد :
بيت
چو من زين زرين نهم بر سياه * بسر برنهم خسروانى كلاه
و در فرهنگ نام كتابى « 3 » از مصنفات زردشت نيز آورده « 24 » و نام خط چهارم جام جم كه خط ازرق
هامش
( 1 ) از اينجا تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 2 ) « س » : سته .
( 3 ) بجز « ب » : كتاب .
( 21 ) اين صورت در برهان نيست و در معنى انگور بفتح اول و تشديد ثانى گويد و بضم اول و ثانى مخفف ستوه داند كه بمعنى ملول و عاجز و بتنگ آمده باشد .
( 22 ) در برهانست كه سركه را نيز گويند .
( 23 ) يعنى رنگ مقابل سفيد : اسود .
( 24 ) مصحف ستاه ، بستاه مبدل و مخفف اوستا ( حاشيهء برهان مصحح دكتر معين ) .