و در قاموس مسطورست كه سقلاطون نام شهريست در روم كه سقلاط منسوبست به آن اما از ابيات استادان بمعنى لونى از الوان ظاهر مىشود چنان كه « 1 » رشيد وطواط گويد :
[ بيت ]
چو از حديقهء ميناى چرخ سقلاطون * نهفته گشت علامات چتر آينه گون
و جمال عبد الرزاق نيز گويد :
[ بيت ]
نه كله بندد شام از حرير غاليه رنگ * نه حله پوشد صبح از نسيج سقلاطون
و اثير اخسيكتى نيز گويد :
[ بيت ]
از پى كامش هوا بر كارگاه اعتدال * مهرهاى بر روى اين ديباى سقلاطون ز دست
و بخاطر مىرسد كه بمعنى كبود باشد و در اصل سقلاطگون بوده [ كاف ] را انداختهاند سقلاطون شده و در قديم رنگ سقلاط منحصر در كبود بوده .
سكنجيدن
- [ بفتح سين و كاف و سكون نون ] و بكسر سين و ضم كاف نيز به نظر رسيده يعنى تراشيدن و گزيدن و سرفيدن و آواز بگلو كردن .
سكيزيدن
- [ بكاف و زاى تازى و دال مهمله . به وزن ستيزيدن ] بر « 2 » جستن باشد « 21 » .
سه خوان
- جماعتى كه قايلند بثالث ثلاثه .
مثالش حكيم خاقانى گويد :
بيت
بيك لفظ آن سه خوانرا از چه شك * بصحراى يقين آرم همانا « 3 »
سمن
- گليست سفيد و خوشبو و بعضى بسرخى نيز مايل باشد و آن گل سه برگه باشد .
مثالش مولانا جامى گويد :
بيت « 4 »
شعار شاخ گل از ياسمين كرد * سمن در جيب و گل در آستين كرد
سولان
- [ بضم سين ] بمعنى نردبان باشد .
مثالش ناصر خسرو گويد :
بيت
اى برادر شناس « 5 » محسوسات * نردبانيست اندرين زندان
هامش
( 1 ) اصل : چنانچه .
( 2 ) « س » : و بر .
( 3 ) « س » : همانا .
( 4 ) كلمه در « س » نيست .
( 5 ) « س » : سناس .
( 21 ) در برهان معنى جفته و آليز انداختن ستور نيز دارد .