بيت
دلم ز صومعه بگرفت و خرقهء سالوس * كجاست دير مغان و شراب ناب كجا
و معنى اول نيز باندك تكلفى ازين بيت مستنبط مىشود .
ساويس
- [ بكسر واو و سكون ياء ] پنبهء محلوج كه در جامه نهند و در مؤيد بمعنى پنبه آگنده باشد كه در جنگ پوشند و در ادات بمعنى آنچه پنبه در آن نهند نيز آمده و در فرهنگ بمعنى چيزى گرانمايه نيز آورده .
سبوس
- [ بكسر و فتح سين ] نخاله باشد .
مثالش مولوى مثنوى :
بيت
پرويز نى است عالم ما همچو آرد در وى * گر بگذرى تو صافى ور نگذرى سبوسى
سندروس
- [ بضم اول ] صمغى است كه روغن كمان از آن گيرند و بمعنى سرخ نيز آمده حكيم خاقانى گويد :
بيت
مگر ايمنى زين سراى فسوس * كه گه سندروسست و گه آبنوس
سقليس
- نام شهرى آبادان كردهء ذو القرنين « 21 » .
سويس
- [ بفتح سين و كسر واو و سكون ياء « 1 » ] غفلت باشد و سويست « 2 » باضافهء تاء نيز به اين معنى است و گذشت .
ساس
- در تحفه بمعنى لطف و لطيف « 3 » باشد و در فرهنگ بمعنى پاكيزه و لطيف بود . و نيز نام كرمكى از مقولهء كيك كه خون مردم خورد و چون بگيرند دست را بدبو كند .
سپس
- [ بكسر سين و فتح باى فارسى ] بمعنى پس « 4 » باشد . مثالش حكيم سنائى گويد :
شعر « 5 »
بعد ازين دست ما و دامن دوست * زين سپس روى ما و درگه يار
سبيوس
- [ بفتح سين و سكون باى تازى و ضم ياى حطى ] « 22 » در نسخهء ميرزا برزقطونا باشد و آن را اسفيوش و اسپغول نيز گويند .
سپريس
- [ بكسر سين و فتح باى فارسى ] ميدان باشد و در فرهنگ به سكون باء آمده .
هامش
( 1 ) « س » : هاء .
( 2 ) « س » : سويس .
( 3 ) « س » : لطف و لطف .
( 4 ) « س » : بس .
( 5 ) كلمه از « ن » است .
( 21 ) برهان گويد سلقيس نيز آمده است .
( 22 ) برهان سبيوش ضبط كرده است .