تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — صفحة 751

مساهمون:

ص٧٥١
سى لحن باربد . مثالش شيخ نظامى فرمايد در تعريف باربد : بيت
چو بانگ سبز در سبزش رسيدى * ز باغ زرد سبزه بردميدى
« 1 » و سبز اندر سبز نيز گويند چنان كه امير خسرو فرمايد : شعر
طوطى سبز از ميان سبزه مىخواند نوا * سبز اندر سبز مىخواند نواى خويش را *

سرز

- [ بفتح سين و سكون راى مهمله ] مالهء بنا را گويند . كذا فى المؤيد .

سرانداز

- منديلى باشد كه بر بالاى پيشانى اندازند و نام اصولى از مقامات موسيقى . مثال معنى اول خواجوى كرمانى گويد : بيت « 2 »
از نعمش بر سر گردون نگر * مقنعهء سيم و سرانداز زر
و در مؤيد الفضلاء بمعنى چالاك و بىباك نيز آمده . مثالش شيخ سعدى گويد : بيت
سرانداز در عاشقى صادقست * كه بد زهره بر خويشتن عاشقست
و بمعنى سرافكنده نيز آمده . مثالش امير خسرو گويد : بيت « 2 »
از آن ره كه فكرت سرانداز گشت * دمى چون بود رفتن و بازگشت
و در فرهنگ بمعنى كسى كه از روى نخوت و ناز خرامد و سر بهر جانب افشاند آورده « 21 » چنان كه « 3 » هم او گويد « 22 » : بيت « 2 »
چو سلطان سرانداز باشد ز مى * فتد از سرش بىخبر تاج كى

سروناز

- سروى كه شاخ آن مايل بهر طرف باشد بخلاف آزاد كه شاخ آن راست رفته و سرو سهى سرويست دو شاخ كه هيچيك خم نداشته باشد « 23 » .

سيز

- [ بكسر سين و سكون ياء ] تيز باشد ضد كند .
هامش
( 1 ) تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد . ( 2 ) « س » ندارد . ( 3 ) اصل : چنانچه . ( 21 ) در برهان بمعنى ستون پيش ايوان عمارت و قالى و پلاس كوچك كه بر سر جفت قالى و پلاس خانه اندازند نيز هست . ( 22 ) يعنى : امير خسرو . ( 23 ) در برهان بمعنى نورسته و نام نوائى از موسيقى هم هست .