تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — صفحة 691

مساهمون:

ص٦٩١
گويد : بيت
بنديان داشت بىپناه و زواه « 1 » * برد با خويشتن بجمله به راه
و در نسخهء وفائى بمعنى مهرهء كمان گروهه نيز آمده و در تحفه زواله به اين معنى آمده « 21 » .

زواله

- [ بفتح زاء و لام ] خميرى كه از جهت نان و آش گيرند و گرد و مدور كنند « 22 » و مهرهء كمان گروهه كه آن را غالوك نيز گويند . مثال معنى اول بسحاق اطعمه گويد : بيت « 2 »
مانند بورقت همه كارى شود ببرگ * همچون زواله گر بخورى گوشمال دوست
و رشيد اعور نيز گويد به همان معنى : [ بيت ]
اى طبع تو فضل را زواله * برده ز هنر دلت نواله

زبانه

- [ بفتح زاء و نون ] آنچه در ميان شاهين ترازو باشد . و شعله را نيز گويند « 23 » و زوانه نيز به اين معنى است . مثال معنى اول مولوى معنوى : بيت
تو ترازوى احد خو « 3 » بوده اى * بل زبانهء هر ترازو بوده‌اى
مثال معنى دوم مجدهمگر گويد : بيت « 4 »
زبانه گشت زبان در دهان بسوز دلم * بلى هميشه حكايت كند ربان از دل

زيسته

- [ بكسر زاء ] يعنى زندگانى كرده « 24 » . مثالش سراج الدين راجى گويد : [ بيت ]
بىطمع هر كس به دنيا زيسته * بر بروت مدخلانش ريسته
زسته بحذف ياء نيز آمده چنان كه « 5 » ناصر خسرو گويد : بيت « 2 »
نشنودى آن مثل كه زند عامه « 6 » * مرده به از بكام عدو زسته « 7 »

زاريانه

- [ بكسر راى مهمله ] يعنى سبب زارى « 8 » و گريه . مثالش نزارى گويد :
هامش
( 1 ) « س » : رواه . ( 2 ) « س » ندارد . ( 3 ) بجز « ن » : خود . ( 4 ) كلمه از « ن » است . ( 5 ) اصل : چنانچه . ( 6 ) اصل : نشنيدى اين . . عام . ( متن از ديوان ناصر خسروست ) . ( 7 ) « س » : بكام رسته ؛ نسخ ديگر : بكام زسته ؛ نسخ ديگر : بكام زسته . ( متن از ديوان است ) . ( 8 ) « س » : رارى . ( 21 ) شايد زواه مصحف آن باشد ( از حاشيهء برهان ) . ( 22 ) برهان بمعنى خمير پاره‌هاى ماليدهء دراز نيز گويد كه رشته باشد . و گويد بعضى گويند طعامى است كه به عربى فرزدقه خوانند . ( 23 ) و زبانهء هر چيز را نيز گويند ( برهان ) . ( 24 ) برهان ندارد .