كرزه ماه -
به ضم اول و ميم به الف كشيده و به ها زده رستنى و گياهى باشد به غايت خوشبوى و آبيارى كشت و زراعت را نيز گويند .
كرس -
به ضم اول و فتح ثانى و سكون سين بىنقطه به معنى چرك و ريم اندام باشد و پيچ و شكن موى را نيز گويند و موى پيچيدهء مجعد را هم گفتهاند و بعضى به ضم اول و ثانى به معنى چرك و ريم و به ضم اول و سكون ثانى موى پيچه را گويند كه موىباف باشد و به اين معنى با كاف فارسى هم آمده است و به كسر اول و در عربى اصل و نسب چيزى و خانههاى درهم پيوسته و متصل به هم و بول و سركين بر هم نشسته و بر سر هم جمع شده را گويند .
كرسان -
به فتح اول بر وزن ترسان ظرفى باشد مدور و صندوق مانند كه از گل يا چوب سازند و نان و حلوا و ميوه و امثال آن در آن گذارند و به كسر اول به لغت هندى مزارع و زراعت كننده را گويند .
كرسب -
با باى ابجد بر وزن و معنى كرفس است و آن رستنى باشد كه خورند .
كرستون -
با تاى قرشت بر وزن شفقگون به معنى قپان باشد و آن ترازو مانندى است كه چيزها بدان وزن كنند و به همين معنى لفظ كرستوان هم به نظر آمده است كه بعد از واو الف باشد .
كرس طوس -
به كسر اول و ثانى و سكون ثالث و طاى حطى به واو كشيده و به سين بىنقطه زده به لغت انجيل نام بارىتعالى است جل جلاله و با اول و ثانى مفتوح عيسى عليه السلام را گويند .
كرسف -
با فاى سعفص بر وزن و معنى كرسب است كه كرفس باشد و آن رستنى بود كه خورند .
كرسنج -
بر وزن شطرنج به معنى كم همتى باشد و آن ضعف نفس است از طلب مراتب عاليه .
كرسنه -
به كسر اول و ثانى و سكون ثالث و فتح نون چرك و ريمى را گويند كه بر روى زخم بسته و سخت شده باشد و به فتح اول و سكون ثانى و فتح ثالث و نون نام غلهاى است تيره رنگ و طعم آن ما بين ماش و عدس باشد آن را مقشر كرده به گاو دهند گاو را چاق و فربه كند و به يونانى ارونس خوانند و با شين نقطهدار هم به نظر آمده است .
كرسه -
به ضم اول و فتح ثانى و سين بىنقطه چرك و ريم را گويند و موى پيچيده و مجعد را نيز گفتهاند و در عربى به كسر اول و سكون ثانى اصل هر چيز و بول و سركين درهم نشسته را گويند .
كرسى خاك -
به ضم اول و سكون ثانى كنايه از كره خاك است كه زمين باشد و به ضم اول و ثانى ماكيانى را گويند كه از بيضه نهادن باز ايستاده باشد .
كرسىدار مجلس طور -
كنايه از حضرت موسى عليه السلام است .
كرسيدن -
به فتح اول بر وزن ترسيدن به معنى فريب دادن و فروتنى كردن باشد و به اين معنى با شين نقطهدار هم آمده است و اصح آن است .
كرسى زر -
به فتح زاى نقطهدار كنايه از آفتاب عالمتاب است و كنايه از روز هم هست و به عربى يوم خوانند و كنايه از كفل و سرين سيم بدنان باشد .
كرسى شش گوشه -
كنايه از دنيا و روزگار است به اعتبار شش جهت كه پيش و پس وزير و بالا و چپ و راست باشد .
كرش -
به فتح اول و ثانى و سكون شين نقطهدار به معنى فريب و خدعه و چاپلوسى و فروتنى و افتادگى باشد و به سكون ثانى هم به اين معنى و هم به معنى چرك و ريم اندام آمده است و به ضم اول و ثانى ريسمانى را گويند كه از موى بافته باشند و به كسر اول و سكون ثانى آواز و صدايى باشد كه در وقت خواب از راه دماغ مردم برمىآيد .
كرشته -
به كسر اول و ثانى و سكون ثالث و فتح فوقانى به معنى خس و خاشاك باشد .
كرشف -
بر وزن اشرف به معنى پنبه باشد كه به عربى قطن خوانند و شحم الارض نيز گويند و بعضى گويند به اين لفظ هم عربى است .
كرشمه -
به كسر اول و فتح آخر كه ميم باشد بر وزن فرشته ناز و غمزه و اشاره به چشم و ابرو باشد .
كرشنه -
به كسر اول و فتح نون به معنى گرسنه است و آن غلهاى باشد تيره رنگ ما بين ماش و عدس كه آن را مقشر كرده به گاو دهند گاو را فربه كند و صاحب فرهنگ جهانگيرى مىگويد كه اگر چه در فرهنگهاى ديگر اين غله با شين نقطهدار آمده است اما غلط است اللّه اعلم .
كرشه -
به فتح اول و سكون ثانى و ثالث مفتوح به معنى كرش است كه فريب و خدعه و چاپلوسى و فروتنى و افتادگى و آدمبازى دادن باشد و به ضم اول و ثانى ريسمانى را گويند كه از موى تافته باشند .
كرشيدن -
به فتح اول و ثانى بر وزن طلبيدن به معنى