گشته ، به حرارت هوا به حركت و ثوران درآمده و سيلان به بعضى از اعضاء نمايد و احداث مرض كند به قدر ضرورت و به حسب عادت و زيادتى خون و ساير اخلاط مبادرت به تنقيه نمايند به حسب دلايل غلبهء هر خلط از فصد و اسهال و قى به حسب لايق « 1 » ، به ادويهء مناسبه به شرايط استفراغ كه بر طبيب معالج مخفى نيست و ليكن فصد در اين فصل اولى و انسب است زيرا كه مخرج همه اخلاط است با خون ، از اين جهت آن را استفراغ كلى ناميدهاند و مراد از رعايت عادت در اينجا اين نيست كه شخص غير معتاد به فصد را با وجود دلايل غلبهء خون و احتياج ، فصد نكنند « 2 » تا اينكه آن شخص مبتلا به امراض مشكله شود بلكه بايد حتما او را فصد نمايند ؛ زيرا كه هر امر عادى اولا و ابتداء بنا بر عدم احتياج غير عادى بوده كه به تكرار استعمال و تكثار « 3 » عادى شده .
و در اين فصل بايد ترك اغذيهء مولّدهء خون مثل گوشت و شيرينى و چيزهاى گرم و تلخ و شور نمايند و استعمال غذاى بارد كه مسكن اخلاط و مغلّظ و معدّل رقت آنها نمايند « 4 » از مطفيات آنچه حرارت را فرونشاند مثل شربت زرشك و غوره و رب غوره و شربت نارنج و ليمو و به استعمال كنند و حركت را به حد اعتدال نمايند و از مسخنات و مرطبات و افراط در حركات و حمام و شراب قوى اجتناب لازم دانند و ليكن شراب ممزوج ملايم در پارهاى از « 5 » امزجه ، خاصه كه معتاد باشند ضرر ندارد ؛ جهت اينكه اين مذكورات اعانت بر طبيعت فصل و خلط غالب مىنمايند « 6 » و باعث تحريك و هيجان مواد و مزيد علتاند .
هامش
( 1 ) . ب : + و
( 2 ) . ب : نكند
( 3 ) . ب : - و تكثار
( 4 ) . ب : معدل رقت آنها است نمايند كه
( 5 ) . ب : - از
( 6 ) . ب : مىنمايد